___
Shqiptarët, një popull me një histori të pasur dhe një trashëgimi të ndritur, sot po përballen me një sfidë që nuk vjen nga jashtë, por nga brenda vetes – harresa e vetvetes. Ndërsa dikur ruajtëm gjuhën dhe kulturën nën pushtime të egra, sot jemi dëshmitarë të një fenomeni të dhimbshëm: shkollat shqipe po zbrazen, ndërsa xhamitë me ideologji të huaja po mbushen. A është ky drejtimi që duam për fëmijët tanë? A është ky amaneti i të parëve tanë që u sakrifikuan për një Kosovë e një Shqipëri që flet shqip? Kujdes nga Humbja e Identitetit Një popull që harron gjuhën dhe kulturën e tij, është një popull që ka humbur rrugën. Shqiptarët e diasporës, sidomos në Zvicër, Austri, Gjermani e gjetkë, dikur ishin shembull për ruajtjen e vlerave kombëtare. Sot, për fat të keq, një pjesë e tyre po rritin fëmijë që dinë më shumë për kulturën arabe sesa për Gjergj Kastriotin, Hasan Prishtinën, Fan Nolin apo Migjenin. Feja nuk është problem, por fanatizmi fetar është një rrezik i madh. Shqiptarët historikisht kanë qenë tolerantë, por kurrë nuk kanë lejuar që feja të marrë primatin mbi kombin. Sot, disa prindër nuk e dërgojnë fëmijën e tyre në shkollën shqipe, por e çojnë në kurse fetare që mësojnë ideologji të huaja, të cilat nuk kanë lidhje me traditën dhe kulturën tonë. Po si lejohet kjo në Zvicër, një shtet që bazohet në ligj dhe arsim cilësor? Pse nuk ngrihet zëri nga shqiptarët për të mbrojtur shkollat e tyre? Rreziku i Radikalizmit dhe Manipulimi i Fëmijëve Le të jemi të qartë: jo çdo praktikues i fesë është radikal, por radikalizmi po depërton përmes hoxhallarëve që nuk kanë asnjë lidhje me shqiptarët. Këta predikues nuk mësojnë dashuri për kombin, por përçarje. Ata nuk flasin për Nënë Terezën, por për një realitet që na largon nga rrënjët tona. Sot, në disa vende të Evropës, në vend që fëmijët të mësojnë gjuhën e nënës, ata detyrohen të mësojnë gjuhë të huaja dhe të falen në mënyra që as prindërit e tyre nuk i kuptojnë. Dhe kjo ndodh sepse disa prindër, për injorancë apo për interesa financiare, lejojnë që fëmijët e tyre të përdoren si mjete për propagandë fetare. Arsimi Shqiptar – Mbrojtja e Vetme Arsimi është çelësi i lirisë. Nëse një brez rritet pa njohuri për historinë dhe kulturën e tij, ai do të jetë i manipuluar lehtësisht. Prandaj, prindërit shqiptarë në mërgim duhet të kuptojnë se: • Dërgimi i fëmijëve në shkollën shqipe nuk është opsion, por detyrim moral dhe kombëtar. • Feja është zgjedhje personale, por ajo nuk duhet të zëvendësojë identitetin kombëtar. • Radikalizmi nuk është vetëm rrezik për kombin, por edhe për shtetet që na kanë pranuar si emigrantë. Një Thirrje për Shqiptarët e Diasporës Ne jemi populli i Nënë Terezës, i Skënderbeut, i Ismail Qemalit dhe Adem Jasharit. Kemi ruajtur identitetin tonë për shekuj dhe nuk duhet ta humbasim tani. Nëse nuk ngrihemi për të mbrojtur gjuhën dhe kulturën tonë sot, nesër do të jetë shumë vonë. Një popull pa shkollë është një popull pa të ardhme. Në vend që të lejojmë fëmijët të humbin në errësirën e ideologjive të huaja, le t’i drejtojmë ata drejt dijes, kulturës dhe historisë shqiptare. Sepse nesër, kur ata të na pyesin kush jemi, ne duhet të kemi një përgjigje: Shqiptarë. Dhe asgjë tjetër.
Autori ngre një çështje të rëndësishme mbi rëndësinë e gjuhës dhe arsimit shqip si shtylla kryesore e identitetit kombëtar, dhe mbi rrezikun e radikalizmit dhe manipulimit, duke bërë një ndarje të qartë mes fesë si zgjedhje personale dhe fanatizmit si rrezik shoqëror.
Fatkeqësisht mësimi plotësues shqip nuk mbështet nga shumica e prindërve shqiptarë, por nuk duhet lënë barrën vetëm tek prindërit sepse shkollën duhet ta bëj shteti – që nuk e bëri dot! Ne nuk e kemi atë fat sikur komunitetet tjera ku shteti kujdeset për bijtë e vet.
Mendoj që fotografia që shoqërohet me tekst nuk përkon, më mirë do të ishte ndonjë pamje që simbolizon kulturën kombëtare.