Idriz Zeqiraj, Gjermani

________

         Kështu deklaron Prof. Dr. Muhamet Kelmendi, ish-nëkryetar i Lëvizjes Popullore të Kosovës (LPK) dhe njëri ndër themeluesit të UÇK të Lëvizjes, në shkrimin me titull: “Këta ishin shkatërruesit e strukturës organizative së UÇK-së”, publikuar më 12 nëntor 2025, në “Bota Sot”, të vërtetën

     Ai rrëfeu të vërtetën e jetuar faktike për Ushtrinë, luftën dhe protagonistët e LPK-së të Mërgatës. Duke qenë kuadër i hershëm i kësaj organizate ilegale në Kosovë dhe legale në Mërgatë, profesor Kelmendi dëshmon, madje besnikërisht, për klanet, puçin e bërë ndaj Kryesisë të LPK-së, sabotimin e luftës, deri në tradhti kombëtare. Ai fajëson Tiranën zyrtare komuniste, Francën, Serbinë, përkatësisht, përkrahjen e strukturave greko-serbe.

     Qëllimet e Shqipërisë, të Serbisë dhe të strukturave greko-serbe, tashmë, janë të njohura. Por, për Francën nuk e di pse nuk e shpjegon autori i shkrimit? Megjithatë, po japim diçka çfarë kemi dëgjuar nga TV Canal +, francez: Drejtori i Shërbimit sekret qendror, Pierre Siramy, rrëfen për rekrutimin e Hashim Thaçit, nga agjenti i DGSE për Ballkanin, Arnaud Danjean, dhëndër dhe agjent i Serbisë. Ai u dërgua nga Parisi në Zyrih, për ta mësuar gjuhën gjermane. “Rastësisht”, u ndodh në një grup mësimor me Hashimin tonë. “Rekruti i ri mjafton ta dijë se ka një dosje për atë”. Agjenti ynë këtë e posedonte”,- thotë Siramy. (Shih në You tube).

     Kryesia e vjetër e LPK-së ishte për unifikim të faktorit ushtarak. Por, Kryesia e re puçiste, e dominuar nga klani i Drenicës, kishin plane tjera. Mbledhjen në Osllo LPK-në e përfaqësonin Adem Demaçi dhe Xhavit Haliti. Të 228 oficerët e karrierës, me Akademi Ushtarake, nga Forcat e Armatosura të Republikës të Kosovës (FARK), të themeluar nga Dr. Ibrahim Rugova, kishin përzgjedhur Kolonel Ahmet Krasniqin për Ministër të Mbrojtjes. LPK-ja nuk e pranoi kandidaturën, sepse donte ta emëronte një nga barnjtë e saj dhe e dështoi Mbledhjen në fjalë.

     Një nënkryetar i LDK-së, yll i televizioneve, dezinformoi opinionin se Mbledhja në Osllo pajtoi faktorin ushtarak!? Në fakt, prej aty filloi ekzekutimi i oficerëve të FARK-ut, të parin Ministrin e Luftës, Kolonel Ahmet Krasniqin, në mes të Tiranës!

     Qeverinë e Përkohshme e krijoi udhëheqja shqiptare në Tiranë, nga partia e Thaçit dhe e Qosjes. Ishte kopje e qeverisë komuniste-staliniste-fashiste e Enver Hoxhës, të piketuar më 24 maj 1944, në Përmet. Partia e Hoxhës filloi ekzekutimet e kundërshtarëve politikë, kryesisht, nacionalistët shqiptarë të “Ballit Kombëtar” dhe të “legalitetit”, pa e kursyer as djalin mitrovicas, të Isa Boletinit, pikërisht, Bajazit Boletinin!

     Pas Mbledhjes të dështuar të Osllos, qeveria shqiptare urdhëroi largimin e oficerëve të FARK-ut nga Shqipëria, “ose do t`ju vrasim”! Ata iu drejtuan Presidentit Rugova me pyetjen-dilemë “Ç` të bëjmë?!” Dhe, përgjigja ishte e prerë: “Ju jeni ushtarakë, e dini detyrën tuaj”. “Por, do të na vrasin”,

i thanë Rugovës. Dhe, përgjigje ishte se “nuk do të vritemi të gjithë. Kthim prapa nuk ka, vazhdoni luftën!”

     Ministri i Mbrojtjes, Halil Bicaj, rrefeu në TV: “Nga 11 ushtarë të nisur për Koshare, jo në grup, por individualisht apo dyshe, asnjëri nuk ka arritur në Koshare dhe kurrë nuk janë parë më në jetë. Fatin e të 12-it po e hulumtojmë”!

     Përgjatë luftës dhe pas saj, u bënë arrestime dhe eliminime edhe brenda llojit, LPK-së, të sekretarit politik të UÇK-së, Behajdin Allaçi, Shaban Shala, Ismet Jashari-Kumanova, Ilir Konushevci, Qerim Kelmendi dhe të tjerë- si dhe u denoncuan dhe u vunë në prita e kurthe të armikut individë dhe grupe aktivistësh guerilas dhe ushtarë, përgjatë bartjes së armëve nga Shqipëria, por, edhe brenda Kosovës.

     Anëtarët e Kryesisë të LPK-së janë të një mendjeje, se në asnjë mbledhje e Kryesisë partiake, strukturat e saj apo strukturë ushtarake, nuk e ka zgjedhur Hashim Thaçin në asnjë nga pozitat që i atribuohen, pra, as drejtor të Drejtorisë politike dhe as të parë të Rambujesë apo lexues të dhunshëm të Deklaratës të Pavarësisë, sepse nuk po pavarësohej qeveria, por shteti i Kosovës, edhe pse aty ishte Presidenti, Kryetari i Kuvendit.

     Të gjitha ofiqet, gradimet, emërtimet ia dha rekrutuesi i tij freng, Arnaud Danjean. I publikonte gazeta e LPK-së “Zëri i Kosovës” dhe askush nuk reagonte, sepse, tashmë, Hashimi qe bërë “mbret i pakurorëzuar”, me abuzim kulmor dhe rruagaçëror të pushtetit të pakufizuar.

     Presidenti Rugova nuk e pranoi Hashimin kryeministër, me arsyetimin e bazuar “të mos lejohet ngritja e tij në pozita të nalta, se është i dëmshëm për Kosovën”. Shqiptarët harruan si peshqit, për kafshimin e grepit fatal dhe Kosovës i ndodhi gjëma, me të shantazhuarin me dosje penalizuese Hashim Thaçin.

     Në Rambuje u shpërfaqë dilema e Hashimit. Refuzimi i nënshkrimit të Marrëveshjes, nuk ishin pengesë komandantët lokalë në Kosovë dhe as Demaçi në Slloveni. Por, ishte rekrutuesi i tij, Danjean, i cili, kinse, në shoqërim-mbrojtje të delegacionit francez, i ishte ngjitur si pullë Hashimit, për të mos pranuar nënshkrimin e Marrëveshjes. Sepse, Arnaud ishte agjent i paguar i Serbisë, kishte porosinë ta dështonte Marrëveshjen e Rambujesë, por e hetoi se rrethi për ngulmim në qëllimin e tij, ishte ngushtuar. Shokët e Muhamet Kelmendit ishin të pranishëm përreth Kështjellës, e dinin rolin dhe qëllimin e tandemit Thaçi-Arnaud, nga frika e denoncimit, i dha leje të shantazhuarit, me dosje penalizuese, kryesisht, vrasjen e kundërshtarëve politikë shqiptarë, të nënshkruajë Marrëveshjen.

     Shantazhimi penalizues i Hashimit, do t`i sjellë dëme Kosovës, heshtja për vrasjen dhe shpërnguljen masive të shqiptarëve nga veriu i Mitrovicës, me 4 dhe 5 shkurt 2000! Premtimi solemn për kthimin e shpejtë në shtëpitë e tyre, ishte mashtrim i turpshëm. Dhe, Hashimi e harroi përjetësisht premtimin!

     Mbështetja e organizimit të protestave vandaliste të mars-prillit 2004, të projektuara nga Serbia, i realizoi PAN-i besnikërisht. Rrjedhojat, decentralizimi fshat e komunë serbe, Asociacioni që vazhdon ta ngulfatë Kosovën, është pasojë i shantazhimit të Hashimit me dosjet e krimeve makabre.

     Dhe, së fundi, blerja e dosjeve të Hagës, të ardhura nga Beogradi, për ta penguar drejtësinë në Hagë dhe nxitja e gjakderdhjes ndër shqiptare, është akt që turpëron bandën e PAN-it.

 

         UÇK e LPK-së nuk hyri në luftë, e sabotoi Shtabi i saj!

     Për një çerek-shekulli subjektet politike PDK, AAK, NISMA, të koalicionuara në PAN, kanë mashtruar dhe falsifikuar, duke e përvetësuar luftën e FARK-ut, të ushtarëve të tij. Përvetësimin falsifikues të luftës, e favorizoi LPK-në, pasi në pritje të unifikimit, bashkimit të faktorëve ushtarakë, FARK dhe “UÇK e LPK-së”, në Mbledhjen e Osllos u vendos të quhet Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK). Por, e vërteta, madje absolute, është se faktorët në fjalë kurrë nuk u bashkuan. Përkundër, kanë qenë dhe vazhdojnë dhe vazhdojnë të jenë në armiqësi të thellë, sepse bandat e LPK-së i kanë vrarë si “derrat e egër” FARK-istët dhe veprimtarët e LDK-së!

     Edhe pse “UÇK e LPK-së” nuk ishte kurrfarë faktori ushtarak, ngaqë nuk kishte ushtarë. Individë apo grupe të vogla nga LPK-ja, që shkuanë për të luftuar në Kosovë ose u vranë të denoncuar, në rrugëtim e sipër, ose u vunë në prita të armikut brenda Kosovës. Kjo ndodhi, sepse ata shkuan pa lejen e  Shtabit të Rognerit, ngaqë Tirana zyrtare social-komuniste, nuk e donte luftën dhe ishte deklruar qartazi: “Kryeqyteti i Kosovës, është Beogradi”! Komenti është i tepërt.

     Luftëtarët e FARK-ut dëshmojnë se “më shumë jemi rrezikuar nga vrasja prapa shpine, nga LPK-ja, se sa gjoksin nga lufta me armikun!” E tmerrshme, por krejt e provuar gjatë luftës. Vetëm në Malishevë janë bërë 12 vrasje të tilla. Realisht, “UÇK e LPK-së”, kishte vetëm “komandantë”, por jo edhe ushtarë. Pra, LPK-ja kishte “komandantë” pa ushtarë!

     LPK-ja e djeshme, PAN-i i sotëm, në stilin enverist-stalinist, sllavo sero-rus, nxitoi të krijonte organizata dhe shoqata “të dala nga lufta” , ndërkohë që nuk kishin hyrë fare në luftë, sepse për të dalë nga lufta, më parë duhet të kesh hyrë në luftë! Ilustroj: Një sekretar i OVL të “UÇK-së”, po lavdërohej për “luftën” që kishte bërë! Fadil Geci, njëri nga luftëtarë e parë, ndërhyri, me telefon, duke e demantuar,, se sekretari ishte ushtarë i pas luftës! Këto organizata dhe shoqata, pas çdo arrestimi, të kriminelëve vrasës politik apo ordinerë, demonstronin rrugëve dhe shesheve të Kosovës, me britmat “Lironi çlirimtarët!”  Që nga krijimi i tyre, i kanë shërbyer k rimit dhe kriminelëve, si  prapavijë e Ndërmarrjes të Përbashkët Krimkinale.

     Këtë të vërtetë e dëshmojnë dy komandantët e LPK-së: Fatmir Limaj, komandant i Podrimës, deklaron se “98 % të ushtarëve i kam pasur anëtarë të LDK-së”. Ndërsa Ramush Haradinaj shkon më tej, “100 % të ushtarëve na kanë ardhur nga LDK-ja”.

     Kurse të vërtetën e UÇK-së të LPK-së, e gjeni në shkrimin e Muhamet Kelmendit. Shkrimi në fjalë fletë për themelimin, pastaj “shkatërrimin e UÇK-së, ende pa hyrë në luftë në Kosovë, sepse e sabotuan Hashim Thaçi, Azem Syla, Xhavit Haliti, Kadri Veseli, me intrigimet komplotuese të Shqipërisë, Francës, Serbisë dhe të grupeve greko-serbe”.

 

     Hashimi tregohet i sinqertë kur pranon se “ishte larg frontit të luftës”. Por, gjeti rastin, në pranverën e vitit 1998, për të shkarkuar komandantët profesionistë ushtarakë, përfshirë edhe Tahir Zemaj me kolegët e tij, për t`i zëvendësuar me barinj e profanë në artin ushtarak. Me gjithë vullnetin përkushtues, gatishmërinë dhe guximin që kishin, nuk kanë arritur të organizojnë ndonjë luftë ballore dhe as mbrojtjen e popullatës nga masakrat serbo-sllave, sepse nuk dinin as taktikën dhe as strategjinë e luftës.

     Madje ka pasur raste kur komandantë të padijshëm i kanë pykuar ushtarët në pika, me një kallash kinez. Dhe, një sulm i armikut me tanke i ka vrarë në masë ata. Ndërkohë që komandantët ishin shumë larg tyre dhe nuk pësonin asgjë. Kjo e penalizon Hashim Thaçin, duke ngjallë dyshimin e bazuar të sabotimit të luftës, ngaqë shantazhimi me dosje, i rrinte si “shpatë e Demokleut” mbi qafën e tij.

      Kronologjia e ngjarjeve të viteve 1997, 1998, 1999 të kuadrove dhe të veprimtarëve të hershëm të LPK-së, puçin e bërë ndaj tyre nga klani i Kryesisë të re të LPK-së, tradhtia e disa shokëve, karrieristë dhe hiç, të cilët vazhdojnë të zvarritën, sepse i bashkon krimi. Me ndërhyrjen e poshtër, kriminale, sabotuese e thellësisht tradhtare ndaj luftës të Kosovës, do të mbetet njollë e zezë e përjetshme e social-komunistëve të Tiranës zyrtare. Profesor Kelmendi është denoncues i hershëm i kësaj bande.

       Por, i pari që ua ka çjerrë maskën e vëllazërisë së rreme, ka qenë veprimtari i hershëm dhe burgaxhiu politik Sabri Novosella-Maxhuni. Eksponentët social-komunistë të Tiranës zyrtare, nuk kanë asgjë të pëbashkët me popullin shqiptar të Shqipërisë londineze. Sepse shqiptarët atje, me gjithë diktaturën fashiste të filo-sllavit Enver Hoxha, kanë ruajtur shpirtin e dlirë shqiptar. Intelektualët e mirëfilltë shqiptarë e pranojnë se qeveritarët e pas Mbretrisë Shqiptare, kurrë nuk kanë përfaqësuar interesat e popullit. Krejt ndryshe, me disa përjashtime, kanë qenë qeveritarët e Kosovës, – thonë ata.

     Edhe disa nga bashkëveprimtarët të tij, nuk kanë heshtur, veçse paksa të vonuar. Në vitin 2018, Ibrahim Kelmendi, në gazetën “Kosova sot”, në disa artikuj në vazhdime, e akuzon “Shtabin e Rogner-it” për bashkëpunim me shtetet armike të Kosovës dhe sabotimin e Luftës të Kosovës. Pra, të cituarit e njëjtë, i akuzon për tradhti kombëtare. Dhe, ende më vonë, akuza për sabotimin e Luftës të Kosovës, për të njëjtit ka bërë edhe Dr. Jakup Krasniqi.

      Që nga krijimi i Forcave të Armatosura të Republikës të Kosovës (FARK), më 1991, Marrëveshja xhentilmene e presidentëve Rugova-Alia, për dërgimin e djemëve të Kosovës dhe nga trevat jashtë kufijve të saj, në ushtrimet ushtarake, nga pedagogë elitë të Akademisë Ushtarake Shqiptare, të cilët organizuan guerilën luftarake në zonat e Kosovës: Sali Çekaj, Adem Jashari, Zahir Pajaziti, Ahmet Hoxha, Iljaz Kodra, me shokë, dëshmojnë vizionin dhe ndjenjen luftarake dhe atdhetare të Presidentit historik Dr. Ibrahim Rugova. Ai arriti t`i mbajë në gatishmëri ushtarakët e karrierës, deri sa koha për luftë dhe fitore erdhi. Eksponentë nga LPK-ja, rrast të dyshimtë, akuzonin dhe anatemonin Presidentin Rugova, pse nuk po e fillon luftën!

      Porosia e amerikane, por edhe e disa shteteve mike evropiane, ishte se “Serbia duhet ta fillojë luftën e para, ndryshe, rruga e mbarë pa ne”. Përndryshe, kushdo që llomotitë pa lidhje, se “Dr. Rugova ishte për paqe dhe jo për luftë”, është profan e trutharë.

     Rrjedhimisht, nga shkrimi kronikë e kohës, e profesor Kelmendit, rezulton se UÇK e LPK-së, edhe pse u themelua, nuk hyri në Luftën e Kosovës, sepse e sabotuan disa bijë bastardë, të lidhur me qeveritarë tradhtarë shqiptarë dhe shtete armike.

     Atë UÇK-në, me flamujt e saj, që stolisin sheshet dhe rrugët e Kosovës, është UÇK-ja FARK-iste, që ralizoi dhe fitoi betejat ballore në Loxhë, Prapaqan dhe gjetkë në Kosovë, si Lufta ballore e Kosharës, të cilat legjitimuan luftën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

***

Muhamet Kelmendi me akuza të rënda: Këta ishin “shkatërruesit” e strukturës organizative së UÇK-së

Në Hagë po vazhdon gjykimi ndaj Thaçit, Veselit, Selimit dhe Krasniqit.

Dëshmitari Christopher Hill ka thënë se Thaçi s’ishte vendimmarrës në UÇK.

Edhe dëshmitari i kaluar, James Rubin ka thënë se Hashim Thaçi nuk ishte vendimmarrës në UÇK.

“UÇK-në e udhëhoqën komandantët, jo Thaçi – ai nuk kishte kompetenca”

Profesori Muhamet Kelmendi thotë se në mars–prill 1998, UÇK-ja dhe LPK-ja u përça me ndihmën e Francës, Tiranës dhe strukturave greko-serbe. Sipas tij, u krijua një grupim i rrezikshëm i udhëhequr nga Hashim Thaçi, Xhavit Haliti, Azem Syla e Kadri Veseli, që synonte të shkatërronte UÇK-në nga brenda — diçka që, sipas Kelmendit, po konfirmohet sot nga dëshmitarët në Gjykatën Speciale

“Organizimi i brendshëm i UÇK-së dhe vetë LPK-ja u thyen shumë ashpër në mars-prill të vitit 1998. Me ndihmën e Francës, në bashkëpunim me politikën në Tiranë, si dhe në përkrahje të strukturave greko-serbe, u ndërtua një grupim politik shumë i rrezikshëm në kuadër të organizimit ilegal. Grupimi udhëhiqej nga Hashim Thaçi, Xhavit Haliti, Azem Syla dhe Kadri Veseli. Ndihmës ishin disa forca të tjera që e morën udhëheqjen e LPK-së dhe dolën në anën e Drejtorisë Politike të Hashim Thaçit. Qëllimi ishte mu ky që sot në Gjykatën Speciale po e deklarojnë dëshmitarët si James Rubin dhe ish-ambasadori Hill — të ndërtojnë, duke shkatërruar UÇK-në dhe LPK-në nga brenda. Thyerjen e këtij organizimi të brendshëm e tha edhe gjenerali Clark”, thotë ai.

Më tej, Kelmendi thotë se në vitin 1998 grupi i udhëhequr nga Thaçi, Haliti, Syla e Veseli rrëzoi udhëheqjen legjitime të LPK-së e UÇK-së, duke e përçarë organizimin.

“U krijuan struktura formale pa fuqi reale, ndërsa UÇK-ja mbeti pa komandë të organizuar. Lufta u mbajt gjallë vetëm nga komandantët në terren”.

Sipas tij, Thaçi e Çeku e likuiduan përfundimisht UÇK-në dhe LPK-në, të cilat më pas u shkrinë në PDK.

“Në vitin 1998 e sulmoi grupimi i tillë udhëheqjen e LPK-së dhe udhëheqjen legjitime politike të UÇK-së

Në shënjestër ishte Fazli Veliu, Muhamet Kelmendi dhe Ali Ahmeti. Alin e thyen dhe ai doli në anën e grupimit të tillë anti-çlirimtar. Emrush Xhem iku dhe Adem Grabovci kaloi në kuadër të këtij grupimi.

Në krye të LPK-së sollën Bedri Islamin, Bardhyl Mahmutin e Jashar Saliun. Së bashku këta e thyen organizimin e brendshëm të UÇK-së dhe e shkatërruan LPK-në. UÇK-ja mbeti pa strukturë të organizuar. I formuan disa organe: Drejtorinë Politike të UÇK-së, të udhëhequr nga Hashim Thaçi Përfaqësuesin Politik të UÇK-së, të udhëhequr nga Jakup Krasniqi dhe E vazhduan me fondin “Vendlindja Thërret”, të udhëhequr nga Jashar Saliu. Në krye të këtyre grupimeve vendosën Hashim Thaçin. Komandant të UÇK-së e caktuan Azem Sylën. Me këtë, në pranverën e vitit 1998, shkatërruan tërë organizimin e brendshëm të radhëve ilegale dhe çlirimtare.

Pikësynimi ishte:

Shqiptarët mos të arrijnë të bëjnë një luftë të suksesshme çlirimtare.

UÇK nuk kishte udhëheqje ushtarake. Ekzistonin disa emra, por ata ishin sa për opinion.

Edhe atë Shtab ushtarak që ishte në ndërtim e thyen. E vendosën Bislim Zyrapin sa për formë dhe në janar të vitit 1999 u caktua Agim Çeku komandant i Shtabit. Këto ishin organe formale pa asnjë kompetencë. Grupimi i ndërtuar nga Franca dhe Tirana e lanë UÇK-në pa organizim dhe strukturë komanduese. Komanda mbeti nëpër komandantët e zonave luftarake. UÇK nuk kishte mundësi të vazhdonte një luftë çlirimtare të organizuar dhe të udhëhequr nga një komandë. Vetëm falë vullnetit të çeliktë të luftëtarëve të lirisë dhe komandantëve nëpër zona u zhvillua një luftë e suksesshme çlirimtare.

Tërësisht e humbi UÇK-ja strukturën e vet organizative, ndërsa LPK-në e shndërruan në një subjekt që mbledhte ndihma, pa asnjë kompetencë. Madje një vit më vonë e likuiduan LPK-në. UÇK-ja u likuidua në vitin 1999 nga Hashim Thaçi dhe Agim Çeku. U shkatërruan këto dy subjekte që ishte punuar mbi tri dekada për t’i ndërtuar. Ndihmë të madhe në kuadër të kësaj pune dhanë edhe disa forca karrieriste në kuadër të LPK-së. Ata u futën në Kryesi të LPK-së. Kështu u shkatërruan LPK dhe UÇK. Pas luftës u bashkuan në PDK” – përfundon ai.