Ose ku ekziston/te shteti si ky
Sundimi i kriminelëve
Në latinisht do të thuhej – scelerokratia. Në një regjim të tillë jeton Serbia. Thënë më saktë ajo ngulfatet, duron, pëson. Poshtërohet. Edhe më parë këtu ka pasur autoritarizëm. Sundim i një njeriu të vetëm. Pushtet të pakufizuar. Por, kurrë nuk ka pasur sundim të kriminelëve. Ja, na erdhi edhe kjo. A do të mbijetojmë?
Në vend të shtetit, institucioneve, kemi një bandë kriminelësh. Të dënuar për shkelje ligji, ish-të burgosur, të ndjekur penalisht që shëtisin të shfrenuar nëpër gjithë vendin dhe bëjnë çfarë të duan. Ata i dëgjon policia dhe iu është nënshtruar. Atyre u përkulen edhe gjyqtarët e prokurorët.
Nga ata druhet bota e ndershme. Kush i nervozon, kush nuk u pëlqen, cilin nuk e durojnë, ai është në rrezik serioz. Ata rrahin, shoqërojnë dhe arrestojnë. Ata kërcënojnë dhe keqtrajtojnë. Ata janë pushteti joformal, por më i vërteti. Një hordhi e shfrenuar primitivësh pa mend, me dekada të kaluara nëpër burgje. Ose të falur për krime si shenjë mirënjohjeje për besnikërinë ndaj regjimit.
Nuk janë aty nga bindja. As nga bindja, as për ideologji. Aty janë sepse paguhen. Shpërblehen bujarisht për të mbjellë frikë te qytetarët e zakonshëm, te rebelët e pabindur dhe te mediat e pavarura. Te çdo kundërshtar dhe kritik i regjimit aktual. Ata janë versioni më vulgar, më i ulët, më i mjerë i dikurshmes “Garda Pretoriane”. Për kujtesë, Pretorianët dinin edhe të kundërshtonin perandorët romakë. Shembulli i Kaligulës në vitin 41 ose ankandi pretorian për fronin perandorak në vitin 193.
Ka me uniforma, ka edhe me rroba civile. Ka në organet shtetërore, ka në rrugë. Ka kudo e gjithkund. Vendosin sundim frike dhe terrori. Ata janë patriotë dhe mbrojtës të kombit. Ata janë shpata e zhveshur e regjimit. Ata janë mbështetja dhe shtylla e regjimit. Ata janë bërthama e regjimit. Komandanti i tyre suprem, komandanti i tyre i vetëm është, për fat të keq dhe për turp, vetë presidenti i Serbisë.
Dikur, në historinë më të afërt të njerëzimit, një fenomen kaq ogurzi ka ekzistuar. Dhe quhej “Schutzstaffel”, i njohur më shumë me shkurtimin – SS. Në krye të saj ishte njëfarë Heinrich Himmler, ndërsa themelues dhe mbështetës kryesor, po ashtu njëfarë Adolf Hitler. Besoj se e kujtojmë si përfundoi ai ndërmarrje historike. Çfarë tragjedie solli për mbarë botën dhe çfarë katastrofe për popullin gjerman. Katastrofë kombëtare dhe damkë kriminale.
Nga ky versioni i këndejshëm i SS-së, për fat të mirë, nuk ka rrezik për globit tokësor, por ne jemi lënë në mëshirën dhe pamëshirën e tyre. Mbi ne shfryhen çdo ditë dhe në mënyrë shtazarake.
Nuk janë vetëm rrugaçë. Gjenden edhe në të gjitha shërbimet publike, mes të ashtuquajturve njerëz të biznesit, në media, në universitete. Disa me diploma, të rreme ose të vërteta, disa me dosje kriminale, të gjata ose të shkurtra. Të përbashkëta i kanë tri parulla: besnikëri, dhunë, kundërligjshmëri. Besnikëria, në të vërtetë, është një eufemizëm për idhujtari. Kujt? Udhëheqësit suprem, natyrisht.
(…)
E kam thënë dhe po e përsëris: sundimi i kriminelëve është vetë rënia e Serbisë.
(…)
Kush është në Serbi pushteti mbi pushtetin? Kush nga hija e errët e mbush me re dhe e kthejllon? Kush vendos për fatin tonë, për të ardhmen, për jetën dhe vdekjen?
(…)
Kjo në asnjë mënyrë nuk e shfajëson presidentin e Serbisë. Ai është më përgjegjësi, më fajtori, për çdo të keqe dhe çdo gjë të çrregullt në këtë vend. Ai di gjithçka, ai është shkaktari dhe urdhërdhënësi. Nëse nuk është autor, sigurisht është drejtuesi kryesor. Nëse nuk është ideolog, pa diskutim është komandanti. Fanatik i bindur. Anëtar i përkushtuar i partisë. I pabesë dhe hakmarrës. I lig dhe i keqdashur. Kandidati ideal. Zgjedhja e përsosur.
Nuk ka më të përshtatshëm dhe më të dobishëm. Kjo është e gjithë ajo.
A do të mundemi ne, si popull, ndonjëherë të hapim sytë dhe të heqim këtë perde shumëvjeçare nga sytë tanë? Apo është thjesht një gjëmim i kotë i Protiçit? Keqdashësi këtë do ta quante llomotitje.
Çfarë fati sikur të ishte ashtu.
Autor
Milan St. Protiq, Gazeta Danas
Përkthim me IA Copilot dhe aty këtu i përmirësuar
Përgatiti: Lis Bukuroca
Linku me shkrimin e plotë, në komentin e parë
