A është Kurti marionetë klandestine e Beogradit fashistoid(3)

Mrikë, meqë asnjërin nga dy vazhdimet e përgjigjes sime në pyetjen tënde nuk e klikove, as nuk e komentove, ndoshta është me vend pyetja e Prof. Dr. Sami Pejës – tashmë i ndjerë – i cili ishte ndër të parët të burgosur politikë, por që, për shkak të modestisë së tij, nuk njihet aq sa njihen disa të burgosur politikë të tjerë, matrapazë, karagjozë e profiterë, madje edhe marioneta të agjenturave jugosllave e serbe. Në raste të ngjashme, ai ia bënte bashkëbiseduesit pyetjen: “A nuk po di ti të më kuptosh, apo nuk po di unë të jem i kuptueshëm për ty?”

Në vazhdim po ofroj edhe disa argumentime pse po e “urrej” Kurtin, për hir të respektit të madh që kam për ty dhe për kurtianë të ngjashëm me ty, sepse mendoj se kështu ju ndihmoj të reflektoni.

[9]

Tematikë që e ka shpërdorur Kurti, më shumë se mjaft, është PRIVATIZIMI i të ashtuquajturës pronë shtetërore.

Në fillim të vitit 2002, kryeshef i UNMIK-ut në Kosovë u caktua Michael Steiner, i cili deri atëherë kishte qenë shef i kabinetit të kancelarit gjerman (që rëndom është edhe shef i agjenturave sekrete gjermane). Ai, në Kosovë, pati filluar “negociata” për martesë me një vuthjane sharmante. Meqë kisha njohje me familjen e vuthjanes, më duket sikur më kishte pyetur nëna e saj nëse isha pro apo kundër asaj martese. Meqë unë, moti – fort moti – i kam konsideruar martesat si një ortakëri biznesore, duhet t’i kem thënë: “Do të kisha dëshiruar të kishim më shumë raste të ngjashme, për t’i martuar femrat tona me personalitete politike që kanë rol në politikën ndërkombëtare; prandaj vajza jote, edhe nëse nuk e dashuron Michaelin, duhet të viktimizohet për hir të Kosovës…” (perifrazim)

Fatkeqësisht, këtë mendim “idiot” e kisha formësuar qysh atëherë, kur isha informuar se agjenturat sekrete të Beogradit, edhe në kohë të Perandorisë Osmane, kishin rekrutuar serbe sharmante, i kishin dresuar për të qenë ndikuese ndaj burrave të tyre për çështjen serbe dhe i kishin martuar me personalitete ndërkombëtare. Edhe në raport me shqiptarë e kishin përdorur këtë taktikë; prandaj ishin martuar me serbe Sinan Hasani, Alush Gashi, Rrahman Morina, Azem Vllasi, Rexhep Rama (vjehrri i Sali Berishës) etj. Edhe kryeministra të shteteve shumë të fuqishme kishin pasur martesa të tilla agjenturore me serbe, sepse ishin njohur me to në universitete të famshme, ku i kishin dërguar agjenturat serbe për studime. Edhe eprori i Hashim Thaçit, Daniel Araud i DGSE-së franceze, e kishte gruan serbe…

Mund të jetë që martesa e Michael’it me atë vuthjanen tonë ta ketë prodhuar vendimin e tij ahumë të dobishëm: PRIVATIZIM në Kosovë, edhe pse Serbia dhe të gjitha shtetet serbofile ishin kundër, sepse Serbia pretendonte se pasuritë “shtetërore” në Kosovë ishin prona të firmave serbe, meqë atyre regjimi serb ua kishte bërë “privatizimin” gjatë viteve 1990–1999. Që ta bindte Këshillin e Sigurimit të OKB-së, Steiner kishte taktizuar: “80% e mjeteve financiare nga privatizimi do të ngrijnë në xhirollogari bankare derisa të definohet se kush ishin pronarët e vërtetë të atyre pronave, ndërsa 20% do t’u shpërndaheshin si kompensim ish-të punësuarve.”

Fatkeqësisht, edhe Kurti, i sapoamnistuar nga presidenti i Serbisë (më 7 dhjetor 2001), u bë kundërshtar “revolucionar” i privatizimit sipas normave që vendosi Steiner, ashtu siç ishin kundër atij privatizimi Serbia dhe marionetat e aleatët e saj.

Kurti & Co e dinin të vërtetën se ato prona po shkatërroheshin, sepse nuk mund të riaktivizoheshin as nga ish-menaxherët e punëtorët e tyre. Ata u përpoqën gati tri vjet që t’i riaktivizonin, por nuk ia dolën, sepse nuk kishin treg dhe porosi për prodhimet që kishin bërë më parë. “Fabrikën” e autopjesëve në Pejë, ku kishte qenë i punësuar edhe vëllai im Jashari, nuk arritën ta fusnin në prodhim, sepse as grabuja, tfaqë, kacita… që filluan t’i prodhonin, nuk u shiteshin. As pas privatizimit pronarët e rinj nuk arritën ta riaktivizonin, prandaj u detyruan t’ia ndryshonin destinacionin edhe truallit.

Mbi 600 hektarë të kooperativës bujqësore në fshatin tonë i privatizoi “Elkosi”, më duket për rreth 650 mijë euro, por atëherë dhe sot ajo tokë mbeti djerrë, sepse nuk ka leverdi të kultivohen vreshta, as rrepa e grurë, si më parë.

Qysh atëherë Kurti i quan hajna vetëm ish-pjesëtarët e UÇK-së që kanë privatizuar prona “shtetërore” sipas normave juridike, por asnjëherë nuk i përmend privatizimet që i kanë bërë marionetat e Beogradit fashistoid, siç ishte, ta zëmë, rasti i Behxhet Pacollit. Kurti na u imponua si sundimtar edhe me premtimin se do t’i ndalte privatizimet, por megjithatë, që pesë vjet privatizimet po vazhdojnë, ndoshta me vrull edhe më të madh se më parë.

Meqë ti mund të jesh e informuar se, ta zëmë, Republika e Hamburgut i ka “shitur” 10 mijë banesa sociale për 1 DM, apo se edhe termocentralin në Magdeburg, me kapacitet tri herë më të madh se ai në Obiliq, institucioni kompetent e ka “shitur” (privatizuar) po ashtu për 1 DM.

Kurti edhe mund të mos e dinte se si ndodhin privatizimet në Perëndim, por edhe po ta dinte, si marionetë që është, nuk ka autonomi politike për vetëvendosje…

[10]

Në vitin 2008, pasi Kosova u shpall shtet, pati fatin të kishte një BINGO shumë të dobishëm: Mali i Zi u shkëput nga Serbia dhe në tetor 2008 e njohu shtetin tonë. Kjo ishte goditje e rëndë për Serbinë imperialiste. Shumë shpejt Mali i Zi bëri kërkesë për anëtarësim në NATO, por kusht kishte demarkimin e kufirit me shtetin tonë.

Dy qeveritë formuan komisionet përkatëse. Mali i Zi ishte shumë kooperues dhe nuk ngulte këmbë në ish-kufirin që kishte pasur me Republikën e Serbisë. Presidenti Gjukanoviq i kishte udhëzuar kryetarët e komunave të Plavës dhe Rozhajës që të mirëkuptoheshin me kryetarët e komunave të Pejës dhe Istogut, duke marrë për bazë pronësitë kadastrale tokësore dhe sipas tyre të demarkonin kufirin e ri.

Fatkeqësisht, Kurti dhe harambashi Ramush Haradinaj u përcaktuan kundër marrëveshjes së dy komisioneve.

Unë atëherë u angazhova që kufiri të demarkohej sa më shpejt, sepse ishte në interes reciprok. Madje ironizoja se Mali i Zi i meritonte dhuratë edhe 8.200 hektarë shkëmb, për hir të njohjes së menjëhershme të shtetit tonë. Për më tepër, i kisha konsultuar edhe fëmijët e Halës dhe Hajrisë, tezeve të mia dhe hallave të burrit tënd, sepse ato ishin të martuara në fshatrat Haxhaj dhe Kuqisht – fshatra kufitare me Malin e Zi. Të gjithë thanë se asnjë pëllëmbë e tokave private të fshatarëve të këtyre fshatrave nuk ishte në territor të Malit të Zi.

Kështu thoshin edhe shumë të moshuar që i takoja në fshatin turistik Guri i Kuq, në Kuqishtë. Edhe të punësuarit në kadastrën e Komunës së Pejës thoshin se asnjë metër katror, pronë kadastrale e komunës, nuk kishte mbetur në territorin e Malit të Zi.

Për t’iu kundërvënë fushatës agresive të Kurtit dhe Haradinajt, i akuzoja se po angazhoheshin për ta mbrojtur ish-kufirin e Republikës së Serbisë. Ndërsa sa i përket Çakorrit, që u bë simbolikë në luftën e atyre idiotëve politikë, thosha se ai nuk është më shqiptar se Ulqini i babait të Kurtit, as se hapësira nga Rozhaja deri në Tivar.

Mund të të kujtohet se çfarë agresiviteti kriminal praktikuan ata në seancat e Kuvendit të Kosovës, duke hedh bomba “lotësjellse”, por edhe duke e godit ndërtesën e Kuvendi deri me zolla ushtarake. Për atë simulim patriotik të Kurtit u viktimizuan edhe vëllezërit Dehari…

Tashmë Kurti i ka “palosur veshët” dhe asnjëherë nuk i ka bërë kërkesë Malit të Zi për ta ridemarkuar kufirin e miratuar nga Kuvendi i Kosovës, bazuar edhe në marrëveshjen që patën bërë dy kryeministrat. Kjo do të thotë se ato angazhime nuk ishin lajthitje patriotike, por komplote ndaj shtetit tonë, duke e vonuar anëtarësimin e Malit të Zi në NATO, duke e zvarritur liberalizimin e vizave që BE-ja ia kishte kushtëzuar Kosovës dhe duke provokuar Malin e Zi që të shqyrtonte edhe anulimin e njohjes që ia kishte bërë shtetit tonë…

• Mendimet që i përmbanë kjo përgjigje në vazhdime e shkrimtarit politik Ibrahim Kelmendi, nuk i përfaqësojnë mendimet e Redaksisë së Drinit, që është neutral rreth mendimeve të tilla, andaj kushdo që ka për të thënë të kundërten, lutet që të shkruaj.