Një letër drejtuar, personalisht Ermal Pandurit e Lirim Mehmetajt!
___
Shumë analistët nuk punojnë në fushën e logjikës, filozofisë së gjuhës së argumenteve dhe me arsyetimin logjik. Ju mund të pyesni veten se përse një popullatë në mesin e mashtruesve – le të themi, dhelpra dhe një popullatë e tërë shndërrohet në gjahë. Nuk dihej që sjelljet e tyre kanë qenë e përgatitur diku në skenat apo prapaskenat e kancelarive të TV -Dukagjinit, por, që të jetë e menduar është jashtë çdo dyshimi.
Logjika e deformuar nuk është gjithashtu një kontribut për filozofin politike, siç i njohim ata në mendjetë jo të shëndosha, dhe zhvillohet nëpërmjet debatimit, sqarimit të ideve analitike, sqarimit të ideve imagjinative të teorive mashtruese, fyese e kërcënuese.
Na është krijuar mundësia për të parë të sëmurët të këtyre tipave në media ku ndiejnë aromën e sulmojnë prenë, as më pak, mund t’i shohim dhe t’i kemi në vëzhgim për një kohë gjatë sepse nuk mund t’i “nënshtrojmë” nën asnjë trajtim duke mos i shpëtuar këtu ndonjë analistë i cili mund të ketë shpresën e një suksesi terapeutik. Logjika e tyre shpesh na detyron të hyjmë më thellë për të zgjidhur problemet në INTUITËN e tyre.
Por, çfarë është filozofia politike? Ҫfarë përpiqën të arrijnë analistët si Panduri, Lirimi, Matoshi, Batoni, Kajtazi etj.?
Ky përshkrim i shkurtër shtron një pyetje të qartë: Meqenëse analistët i studiojnë “shumë” nga këto çështje, se si lidhet filozofia politike me analistët banal? Pa dyshim, Antropologjia sociale studion kultura dhe shoqëri të ndryshme njerëzish, siç organizojnë debate Pandurët, Kajtazët e Lirimët jobashkohorë mund të jenë çkado, përveç analistë në qasjen e tyre. Shumë analistë do ta urrejnë pamjen e Mitrovicës dhe e dashurojnë Zajednicën. Lexuesit ia lë të gjykojë shkrimin tim.
Qëllimi i tyre është vetëm të krijojnë mjaftueshëm konfuzion, sa për t’i bërë shqiptarët të mendojnë pasiguri e skepticizëm. Këto dezinformata antikombetare është një devijim i dëmshëm analitik; këta janë edhe një kërcënim për brezat e ardhshëm.
Analizatë e tyre politike me logjikën e deformuar kanë edhe shumë rreziqe. Çelësi i kësaj është të mos kesh një të sigurt e të qartë rreth asaj që po përpiqen të arrijnë Panduri, Lirimi, Dradani etj., rrethë shtrembërimeve dhe fakteve. Këta e rekomandojnë një pjesë të metodes filozofike, strategjinë e radikale të të shtrembërime të së vërtetës në gjithçka që është e mundur, përfshirë në të gjitha debatet jashtë mendjes e së tyre.
Këta mbështetën në menyrat e hershme dezinformatave e shpijeve për të provuar ekzistencën e gënjeshtrave e sulmeve verbale dhe më pas këta i përdorin për të dezinformuar opinionin me argumente të pasakta. Gjithmonë kamë besuar se, bashkë me ikjen e të vërtetës, Dardania do të “prishej”, megjithatë, nuk e kisha pritur doemos plagosin mundësitë dhe prestigjin tonë politik. Në këtë realitet të egër… Më mirë do të thosha se është një pjellë e çuditëshme e gjakprishurve shqiptarë në bashkpunim me oligarkët e tyre.
E vetmja ndoshta në tërë hapsirën tonë…. Po ne, ç’jemi ne, pse duhet të vuajmë me sy hapur, madje, pa asnjë reagim nga drejtësia shqiptare… Më duket të gjitha këto na ishin bërë zakone të kohës. Sa çudi! Lypset të na bëjë ne shqiptarëve t’i vemë gishtin kokës, duke qenë se diktaturat, dhunӫn nëpër të cilën kaluam, veçanarishtë, u ngjanë atyre trokitjeve, smundjeve të kobshme që kthehen sërishmi për të na marrë përfare.
Kjo marrëzi, e ndihmuar edhe nga oligarkët, s’ka qenë, ndoshta sot, kurrë më shkatrrimtare për kombin dhe politikën tonë. Të egjër, vulgarë, duke lëshuar klithma histerike, s’janë veç analistë, që falë shqiptarëve u futën në media, hiqet ashtu siç është. Sidoqoftë, mos të harrojmë se këta janë ende analistë të opozitës…
