Ankthi nga të folurit serbisht e çmendurisht nga aktivisti i palodhshëm për pothuaj gjysmëshekulli

(Ripostim me shkase skandalozë)

E dëgjoja sonte herë pas herë, duke e lënë mënjanë punën që po bëja, atë që quan veten intelektual, profesor e analist, por më parë është veç një haxhi e delenxhi, se si fliste me egërsi hakërruese kundër Albin Kurtit e qeverisë së tij, duke mos e fshehur ngazëllimin e papërmbajtur për rënien e të vetmes qeveri të shpresës së madhe dhe të gëzimit real që zuri të ngjallë tek njerëzit e sfilitur nga pushteti i deritashëm i bandave, nën strehën e të cilave ky pizevengu ka ndenjur gjithmonë.

M’u kujtua jeta politike e këtij aktivisti të palodhshëm në një periudhë gati gjysmëshekullore, që zë fill nga radhët e para të Lidhjes së Rinisë Socialiste të Kosovës e tutje deri sot…

Fliste i bekuari serbisht më rrjedhshëm se ai që e pyeste në gjuhë të vet: për antiamerikanizmin e Albinit, për hiçërinë e Vjosës, për tarifën e leshit, për dhembjen e tij për të rinjtë tanë që e dashkan Albin Kurtin dhe për njëqind tema të tjera, pa u hamendur fare, lirisht e poshtërsisht, natyrisht: serbisht e çmendurisht!…

Mua për vete më zuri ankthi derisa fliste e çfarë thoshte derëziu, ndieja që më skuqeshin edhe majat e veshëve për tërë atë sharlatanizëm pa fund dhe pa kurrfarë nevoje!

Shërbëtori mbeteka i tillë gjithmonë; si në rini, si në pleqëri – deri në varr e përtej!

___