Përktheu nga anglishtja: Vera Xerxa
Ç.Bukovski
Për Gjejn Kuni Bejkër,
Vdiq më 22 janar 1962
(muza më e madhe e Ç.Bukovski – t)
dhe kështu ti shkon
duke më lënë këtu
në një dhomë me një hije llambë të shqyer
dhe Idhulli i Sigfridit duke lozur në radion e kuqe të vogël.
dhe kështu ti ike shpejtë
siç erdhe tek unë
dhe ne i patëm thënë lamtumirat më parë,
dhe gjersa fshiva fytyrën tënde dhe buzët
i hape sytë më të mëdhenj që unë akoma kam për t’i parë
dhe the, ” Kam mundur ta dija
do ishe ti,” …më pate por jo gjatë
dhe një plak me këmbë të holla të bardha tha, ” Nuk dua të vdes,”
dhe gjaku të rrodhi përsëri
dhe e mbajta në kovën prej duarve të mia
gjithë që patë mbetur prej netëve,
dhe ditëve poashtu
dhe plaku ishte akoma gjallë
por ne nuk ishim
ne nuk jemi.
dhe ti shkove siç erdhe,
më le shpejtë,
më le shumë herë më parë
kur mendova do më vriste
por nuk më vrau
dhe ti u ktheve.
tani e fika radion e kuqe
dhe dikush në apartamentin fqinj përplas derën.
aktakuza është përfundimtare: nuk do të gjej në rrugë as telefoni nuk do cingërrojë, dhe përveç kësaj secili moment nuk do më lejojë të jam unë.
nuk mjafton që ka shumë vdekje
dhe që kjo nuk është e para;
nuk mjafton që mund të jetoj më shumë ditë, ndoshta, më shumë vite.
nuk mjafton.
telefoni është si një shtazë e ngordhur që nuk do flasë. ka folur
por gjithnje zë i gabuar tani.
kam pritur më parë dhe ti ke kaluar nëpër derë. tani ti duhet të më presësh mua.
Londër 20.8.2021
