Murteza Osdautaj, Prishtinë
___
Seanca e paradoditshme e parlamentit dhe deklarimet e politikanëve pas seancës ishin një shpërfaqje e labirintit në të cilin janë futur të gjitha partitë politike shqiptare të Kosovës. Të lidhura të gjitha për kauzën e tyre të madhe ‘Jo Albini’ dhe ‘Të gjithë kundër Albinit’, ato, në të vërtetë, nuk arritën të ndërtojnë një kauzë të tyren që do të paraqiste një opsion të zgjidhjes dhe një hapësirë në të cilën votuesit e tyre por edhe populli i Kosovës do të mund të shpresonin për më mirë.
Të përbëra të gjitha nga kasta pasanikësh të cilët tashmë kanë siguruar mirëqenie edhe për gjeneratat e stërnipave të tyre, të përbërë nga karrieristë dhe profiterë të pangopur, të zaptuara nga njerëz që ideal të vetëm e kanë mbetjen në pushtet, pasurimin dhe tenderët milionësh të shtetit dhe të tmerruar nga përpjekja e Kurtit që t’ua mbyllë këto burime, të gjitha partitë kanë rënë në një lloj abysi nga i cili zor që mund të dalin prej tij. Këto oligarki politike, për shumë vite, nuk përfaqësojnë idealet e themeluesve dhe të popullit të tyre dhe nuk i përshtaten asnjë ideologjie përveç asaj të plaçkitje se tokave, resurseve dhe parave të shtetit. E shkëputur nga populli dhe nga nevoja dhe pritjet e tij, krejt kjo klasë politikanësh ka degraduar dhe është prishur në mënyrë të pariparueshme.
Në këtë lloj abysi është dhe po futet ngadalë edhe LDK. Strukturat e reja të saj e kanë përmbysur, thuaja në tërësi, ideologjinë themelore të partisë e cila kishte të bënte me shtetin e lirë e të drejtë, kombin, familjen, orientimin perëndimor dhe evro-atlanitik si dhe perendimorizimi i shoqërisë kosovare. Kryesia aktuale e partisë më shumë është marrë me ‘pastrimin’ e partisë nga gjenerata e vjetër e themeluesve të partisë sesa është marrë me përforcimin dhe ndërtimin e ideologjisë bazë të saj. Kryesia e kësaj partie, me disa përjashtime, e kam thënë edhe herë tjera, është një grup të frustruarish dhe profiterësh të cilët, në mënyrë të dëshpëruar, pa dhënë asnjë kontribut, kërkojnë kthimin e besimit popullor të cilin e gëzonte partia sa ishte gjallë presidenti Rugova dhe deri në kohën kur përfaqësuesit e kësaj partie i zgjodhën karriget si mjet komunikimi të ndërsjellë. Po këta profiterë më shumë janë të interesuar për ruajtejn e interesave të tyre familjare, biznesore dhe pasurore se sa, në ndonjë mënyrë, kanë bërë dhe bëjnë përpjekje që ta ngritin rejtingun dhe besueshmërinë e partisë te elektorati i saj. Të ngujuar në vorbullën e luftës së brendshme, të paaftë për t’i sanuar pasojat katastrofale që partisë ia shkaktoi Isa Mustafa me klikën e tij, te frikësuar deri në palcë se hyrja në cilindo koalicion mund t’i shkatërrojë ata dhe partinë, këta njerëz kanë mbetur në gjendjen e gramafonit të prishur duke kukatur dhe duke e kompensuar paaftësinë e tyre, mllefin e tyre dhe inatin e tyre për mbetjen e përhershme në vendin e tretë. Duke i ditur pasojat e koalicionit me PDK-në, duke mos e pranuar statusin e të dytit në një koalicion me VV-në, LDK-ja nuk po arrin që të paraqitet me një alternativë të sajën dhe nuk po arrin, qe shumë vite, ta rindërtojë kauzën e saj të rrënuar politike.
Kjo kryesi dhe këta deputetë e kanë futur partinë në batak dhe nga aty as një mrekulli nga zoti s’mund t’i nxjerrë.
Në këtë gjendje, nëse do të ketë zgjedhje, Lumiri, nëse do diçka më shumë, duhet të dalë nëpër tërë Kosovën për ta ndërtuar një listë të re nga njerëz eminentë dhe burimorë të LDK-së, nga njerëz të cilët e kanë mbajtur gjallë partinë kur ishte e rrezikshme dhe falë tyre, sot, ende është ruajtur baza e elektoratit nëpër terren. Partia e tashme nuk mund të fitojë me klikën aktuale që nuk përfaqëson as dije, as histori, as vizion dhe as shpresë për partinë. Partia është gllabëruar nga një grusht profiterësh ekonomikë dhe politikë të cilët, asi që e përdorën emrat e të vrarëve në familjet e tyre ose histori familjare, asi personash që për mbijetesë përdorurin histori personale që nuk kanë të bëjnë me partinë dhe vizionin e saj, asi njerëzish që kanë gjetur strehë në LDK kur subjektet e tyre shuheshin si flluska sapuni, nga si personash që që, përmes strukturave të degraduara të LDK-së, sidomos në kohën e Isa Mustafës, kanë arritur të futen brenda saj dhe të zhvillojnë karrierën e tyre politike, gjithnjë duke e patur parasysh, në rend të parë, interesin e tyre personal.
Shembulli më eklatant ishte Isa Mustafa i cili me ardhjen e tij në parti, e shkatërroi atë së brendshmi duke e bërë veten dhe partinë instrument, vazale dhe të nënshtruarën e PDK-së. Shkuarja e tij, po duket se, nuk shkaktoi asnjë ngritje të LDK-së. Në LDK, thjeshtë, u instaluan disa pasardhës të Isa Mustafës por të cilët, nga përvojat e tmerrshme të koalicioneve, luajnë rolin e strucit duke mos e pasur karizmin për ta ngritur votën e partisë dhe duke mos e poseduar guximin për të ndërmarrë hapa të tjerë në favor të ngritje së partisë apo të ndërtimit të kauzave të reja politike dhe kombëtare.
Kjo parti sot përfaqësohet nga një grumbull njerëzish që ngjajnë me parazitët. Nga një grumbull i njerëzve të pasuruar nga shërbimet e fëlliqura që, me vite, i bënë PDK-së dhe politikave të saj mafioze, gllabëruese e plaçkitëse.
LDK në vend se t’i fryjë fulqinjtë duke bërtitur e duke e sharë Albin Kurtit, duhet t’i çojë bythtë dhe t’i zgjedhë përfaqësuesit e njëmendët të saj të cilët, edhe pse të hedhur e të degraduar, të harruar dhe të lënë anash, do ta përfaqësojnë dhe do t’i çojnë lartë idealet politike, kombëtare dhe humaniste të partisë.
Me strukturën e tashme të deputetëve, me dy tre përjashtime, dhe me strukturën e tashme të udhëheqjes së saj, LDK-ja nuk do të jetë në gjendje që të kthehet në ditët e saj kur përfaqësonte synimet shekullore politike, kombëtare, kulturore dhe humane të popullit të Kosovës.
Unë, po deklaroj publikisht, nuk do ta votoj asnjërin nga deputetët e tashëm të kësaj partie. Ata nuk e përfaqësojnë vizionin e LDK-së burimore, nuk e përfaqësojnë idealin dhe ideologjinë e LDK-së së fillimit. Ata nuk më përfaqësojnë mua dhe njerëzit me të cilët e kemi mbajtur gjallë këtë parti në kohët më të vështira. Ky shkrim nuk tregon se unë jam kundër partisë time. Ky shkrim flet për frustimin dhe zhgënjimin tim njerëzor dhe politik për zhvillimet që po ndodhin në parti. Në fund të fundit, si një kontribuues i saj në kohë të vështira, e kam të drejtën që të kërkoj ruajtjen e saj dhe mbijetesën e saj si një mbrojtëse të vlerave më të mira kombëtare, kulturore dhe politike të popullit shqiptar të Kosovës.
Në fund të fundit e kam të drejtën që parazitëve aktualë të partisë, t’ua them troç mendimin tim për ta dhe për punën e tyre të rrënuesve të heshtur të partisë.
Gjithsesi, kjo që shkrova sot, është vetëm një kujtesë për njerëzit e kësaj partie dhe për vlerat e saj të cilat duhet të kultivohen në një mënyrë tjetër.
