Zeqir Bekolli, Drenas
___
Mbyllja e pjesshme dhe largimi nga puna i rreth 600 punëtorëve të “Ferronikelit” është një tjetër dëshmi e dhimbshme e dështimit të politikave ekonomike dhe sociale në Kosovë. Ky gjigant metalurgjik, dikur krenaria industriale e Drenasit dhe e tërë vendit, po shndërrohet në një simbol të keqmenaxhimit dhe mungesës së vizionit shtetëror për zhvillimin ekonomik afatgjatë.
“Ferronikeli”, që u ngrit pas viteve ’70, kishte dikur mbi 2 mijë punëtorë. Ai mbante familje të tëra, gjenerata të punëtorëve që e ndërtuan me mund, djersë e sakrificë. Por pas privatizimit të tij me një shumë simbolike prej vetëm 30 milionë eurosh, nisën reduktimet, ndërrimet e pronarëve dhe rrënimi i ngadalshëm i një pasurie kombëtare. Ajo që e bën situatën edhe më absurde është fakti se, përveç objekteve industriale, u privatizuan edhe vetë minierat, një veprim që në shumicën e shteteve të botës as nuk mund të mendohet!
Sot, në vend të zhvillimit, shohim ndërprerje të shpeshta të prodhimit, borxhe, humbje e mbi të gjitha, njerëz të papunë. Shumica e atyre që u larguan nga puna janë në moshë të mesme ose të madhe, me kredi bankare e pa perspektivë. Ata janë punëtorë që nuk kanë as mbështetje ligjore e as përkrahje institucionale. Në Kosovë mungon një ligj për mbrojtjen e punëtorëve të sektorit privat, diçka që në vendet e zhvilluara është themel i politikës sociale.
As komuna, as sindikatat nuk kanë mundësi të ndryshojnë shumë. Ato janë shndërruar në zëra të pafuqishëm përballë indiferencës së qeverive që, në vend se të ndërhyjnë për të shpëtuar vendet e punës, heshtin ose japin premtime boshe!
Pyetja që shtrohet tash është e thjeshtë, por e rëndë: çfarë do të ndodhë me këta 600 punëtorë? A do të bëhen barrë sociale e shtetit? Apo do të detyrohen të kërkojnë rrugë të tjera për mbijetesë, ndoshta edhe duke e lënë vendin?
Rasti i “Ferronikelit” duhet të jetë një kambanë alarmi për qeverinë dhe për shoqërinë kosovare. Sepse kur bie një fabrikë e tillë, nuk humbet vetëm një vend pune, bie një pjesë e ekonomisë, bie dinjiteti i punëtorit, dhe humbet besimi se në këtë vend nuk mund të ndërtohet e ardhmja me punë të ndershme.
