Luftë pas lufte në botë, sdikurse dhe Covid19…, Qeveria nuk mund të gjente vetën në kaosin global. Pamje nga lufta në Ukrainë, ku për vitin e pestë me radhë vazhdojnë sulmet pushtuese të Federatës Ruse.
Lirim Gashi, Prizren
NJË GJYKIM I NDERSHËM KËRKON KUJTESË, JO HARRESË
Kjo qeveri nuk është një rastësi politike. Ajo është produkt i vullnetit të qytetarëve, i konfirmuar tre herë në zgjedhje — një legjitimitet që në vetvete përbën një mandat të qartë për ndryshim.
Por për ta gjykuar drejt këtë qeveri, duhet fillimisht ta kuptojmë terrenin mbi të cilin ajo ka hyrë në lojë.
1. TRASHËGIMIA: NJË SHTET I DËMTUAR NË THELB
Kjo qeveri nuk e mori pushtetin në një realitet neutral. Ajo e trashëgoi:
një shtet të kapur institucionalisht,
një ekonomi të dëmtuar nga korrupsioni dhe keqmenaxhimi,
një sistem drejtësie të brishtë dhe të politizuar,
dhe një administratë të fragmentuar, shpesh më shumë në shërbim të interesave private sesa publike.
Në këto rrethana, çdo analizë që e injoron këtë pikënisje është jo vetëm e mangët, por e pavërtetë dhe e padrejtë .
2. KONTEKSTI GLOBAL: KRIZA SI NORMË, JO SI PËRJASHTIM
Sikur të mos mjaftonte trashëgimia e brendshme, kjo qeveri u përball edhe me një realitet ndërkombëtar të jashtëzakonshëm:
një pandemi globale që paralizoi ekonomitë dhe sistemet shëndetësore,
një luftë në Evropë që destabilizoi sigurinë dhe tregjet energjetike,
një krizë energjetike që goditi drejtpërdrejt çdo familje dhe biznes,
dhe tensione të vazhdueshme në veriun e Kosovës, veçanërisht me strukturat paralele si Lista Serbe.
Këto nuk janë rrethana normale — janë prova të jashtëzakonshme për çdo qeveri, kudo në botë.
3. QEVERISJA NË KRIZË: MES PRESIONIT DHE VENDIMMARRJES
Të qeverisësh në kushte të tilla do të thotë:
të marrësh vendime të vështira dhe shpesh jopopullore,
të ruash stabilitetin institucional përballë sabotimeve të brendshme dhe presioneve të jashtme,
dhe njëkohësisht të mos humbasësh besimin e qytetarëve.
Kjo është e krahasueshme me drejtimin e një anijeje të dëmtuar në një oqean të trazuar — ku çdo gabim mund të jetë fatal.
4. REZULTATET: MBIJETESË DHE REZISTENCË AKTIVE
Pavarësisht kushteve të pamundura:
shteti nuk u kolapsua,
krizat u menaxhuan pa pasoja katastrofike,
u ruajt një nivel i kënaqshëm stabiliteti politik dhe institucional,
dhe u përballën dhe dëbuan strukturat destabilizuese brenda dhe jashtë vendit.
Kjo nuk është thjesht “mbijetesë” — është një formë rezistence aktive në kushte tepër të pafavorshme.
5. KRAHASIMI I DOMOSDOSHËM: STANDARD I DYFISHTË APO ANALIZË E DREJTË?
Pyetja thelbësore është: Cili nga paraardhësit e Albin Kurtit ka operuar në kushte kaq të vështira dhe ka arritur të ruajë stabilitetin pa u dorëzuar?
Nëse ata nuk kanë një përgjigje të sinqertë në këtë pyetje, atëherë të paktën duhet ta kritikojnë në mënyrë më të matur dhe më të ndershme.
6. HIPOTEZA E MUNGUAR: ÇFARË PERFORMANCE DO TË KISHTE KJO QEVERI NË KUSHTE NORMALE?
Një dimension që shpesh anashkalohet është potenciali: Si do të dukej performanca e kësaj qeverie në një situatë të qetë, pa kriza globale dhe pa barrën e trashëgimisë?
Kjo pyetje nuk është justifikim — është një kërkesë për analizë më të thellë dhe më të balancuar.
7. PËRFUNDIMI: MBËSHTETJA E MERITUAR SI ZGJEDHJE RACIONALE
Mbështetja ndaj kësaj qeverie, në këtë kontekst, nuk është domosdoshmërisht çështje emocioni apo ideologjie, por një qëndrim racional:
duke marrë parasysh pikënisjen,
duke analizuar rrethanat,
dhe duke vlerësuar rezultatet reale, jo ideale.
Nga ana tjetër shpresa për një të ardhme më të mirë lidhet jo vetëm me performancën e brendshme, por edhe me zhvillimet globale, më saktë me një botë më të qëndrueshme, ku vendimmarrja nuk dominohet nga krizat dhe konfliktet.
Në fund, një analizë e drejtë nuk fillon me paragjykime, por me kujtesë.
Dhe kujtesa është ajo që ndan kritikën e ndershme nga propaganda.
