Në sofrën poetike “Ymer Elshani”, autorët e shpërblyer pos që ishin anonim, nuk ishin fare në sallë!

Shkrime relevante

Qimja në vezë…, në sytë e Hykmete Bajramit!

Lirim Gashi, Prizren ____ RADOJKOHYQMETE KURBAN BAJRAMI DHE SHKENCA E QIMES NË VEZË ____ Dje,...

Kush e organizoj 11 – 26 Marsin 1981

Nga Sak Muji – ish Sylë Mujaj Dëshmia ime personale, dokumentet...

Njerëzit dhe butoni i fundit

Lirim Gashi, Prizren ____ (në shqip, gjermanisht, serbisht) ____ Ekziston një keqkuptim i vogël lidhur...

“Sektet fetare” – Kush i financon 611 sekte në Shqipëri dhe misionet e tyre të errëta

"Sektet fetare" - Kush i financon 611 sekte në Shqipëri dhe...

Serbia nuk do të denazifishohet, përderisa të mos ndodhë pagesa e reparacioneve

Akademik Hakif Bajrami, historian nga Prishtina 1.Iluzionet se nuk duhet filluar lufta...

Shpërndaj

Sofra poetike që mban emrin e Ymer Elshani do të duhej të ishte një nga ngjarjet më dinjitoze letrare në Drenas dhe më gjerë. Por, nga përshkrimi që jepet, ajo po shndërrohet gjithnjë e më shumë në një manifestim formal, pa thelb kulturor dhe pa standarde elementare organizimi.
Fakti që kësaj radhe morën pjesë poetë nga treva të ndryshme të Kosovës duhej të ishte një mundësi për ta ngritur nivelin e aktivitetit, për të krijuar dialog letrar dhe për të afirmuar vlera të reja. Në vend të kësaj, organizimi duket se ka prodhuar përjashtim, pakënaqësi dhe mungesë transparence. Mospërfshirja e poetëve në lexim , një nga aktet më bazike të një sofre poetike, është jo vetëm lëshim organizativ, por edhe mungesë respekti ndaj krijuesve dhe vetë aktit poetik.
Akoma më problematike është mënyra e ndarjes së shpërblimeve. Kur autorët e veprave të shpërblyera nuk bëhen të ditur dhe as nuk janë të pranishëm, krijohet një hije e rëndë dyshimi mbi integritetin e procesit.
Në një klimë të tillë, pëshpëritjet në sallë nuk janë thjesht thashetheme, por pasojë e drejtpërdrejtë e mungesës së transparencës dhe profesionalizmit.
Në këtë tablo të zymtë, e vetmja pikë drite mbetet interpretimi skenik i nxënësve nga Tersteniku, i bazuar në veprën “Këpurdha magjike”. Ky moment dëshmon se kur arti trajtohet me përkushtim dhe ndershmëri, ai arrin të komunikojë dhe të lërë gjurmë, pavarësisht dështimeve përreth.
Në thelb, problemi nuk është vetëm një organizim i dobët i radhës, por një trend i vazhdueshëm i devalvimit të një manifestimi që duhet të nderojë një figurë të rëndësishme të kulturës sonë. Kur një aktivitet i tillë humb besimin e krijuesve dhe të publikut, ai rrezikon të mbetet vetëm një ritual bosh, pa ndikim dhe pa autoritet.
Nëse synohet rikthimi i dinjitetit të kësaj sofra poetike, është e domosdoshme një rishikim i thellë i mënyrës së organizimit: transparencë në përzgjedhje dhe vlerësim, përfshirje reale e poetëve dhe mbi të gjitha, respekt për artin dhe për figurën që ky manifestim mban n jë emër të njohur në letërsi. Përndryshe, çdo edicion i radhës do të jetë vetëm një konfirmim i rënies së mëtejshme të kësaj vlere të trevës së Drenicës.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu