Selatin Retkoceri, Llugagji, Lipjan
____
Skenari: “Ripozicionimi Strategjik”
___
Nëse Glauk Konjufca zgjidhet President i Republikës, atëherë hapet një zinxhir lëvizjesh të brendshme në ekzekutiv që mund të jenë pjesë e një marrëveshjeje të heshtur mes Kurtit dhe Vjosa Osmani.
1. Faza e parë – Presidenca si zgjidhje taktike Kurti propozon Konjufcën për President për disa arsye:
● Siguron kontroll institucional dhe kohezion brenda shumicës.
● Eliminon rrezikun e një kandidature që mund të mos marrë votat e nevojshme.
● Mban procesin brenda strukturës së tij politike. Në këtë fazë, heshtja e Osmanit mund të jetë pjesë e kalkulimit, jo shenjë përçarjeje.
2. Faza e dytë – Ripozicionimi i Osmanit Nëse Konjufca kalon në Presidencë, atëherë: Hapet vendi i zv.kryeministrit të parë. Mund të ketë rikonfigurim në Ministrinë e Punëve të Jashtme.
Një ofertë për Osmanin si: Zëvendëskryeministre e parë dhe Ministre e Punëve të Jashtme Një ripozicionim i tillë do ta mbante atë në qendër të vendimmarrjes dhe do ta fuqizonte profilin e saj ndërkombëtar.
3. Interesi i Kurtit në këtë skenar Ky konfigurim i mundshëm i jep Kurtit disa avantazhe:
■ Balancim i brendshëm politik, shmang përçarjen me Osmanin.
■ Stabilitet institucional, ruan shumicën dhe shmang zgjedhje të reja.
■ Mesazh ndërkombëtar, Osmani në diplomaci do të shihej si figurë e pranueshme për partnerët strategjikë.
■ Çfarë fiton Osmani?
Nëse një marrëveshje e tillë ekziston: – Ajo ruan ndikimin e saj politik.
– Merr rol ekzekutiv me fuqi reale vendimmarrëse.
– Pozicionohet si figurë kyçe në proceset ndërkombëtare (dialogu, integrimet, marrëdhëniet me SHBA/BE).
■ Rreziku i skenarit
Ky skenar mbart edhe rreziqe: – Mund të perceptohet si pazar politik.
– Mund të krijojë pakënaqësi brenda Vetëvendosjes. – Opozita do ta përdorte si argument për marrëveshje të fshehta.
Si përfundim Heshtja e Osmanit mund të mos jetë pasive, por pjesë e një koordinimi të heshtur. Nëse Konjufca bëhet President, një ripozicionim i Osmanit në ekzekutiv do të ishte një lëvizje pragmatike nga Kurti për të ruajtur kontrollin, stabilitetin dhe për të shmangur përplasje të panevojshme.
Në politikë, sidomos në momente tranzicioni institucional, marrëveshjet më të rëndësishme zakonisht nuk bëhen publike, ato lexohen në heshtje
