Protesta të muslimanëve të botës në Gøteborg të Suedisë, pas kalljes së Kuranit nga një danez…Nuk është mirë të kallet asnjë libër si Kurani, Bibla apo Don Kishoti i Manqes, por “më mirë është të kallen libra të tillë”, apo libra të tjerë, se sa të asimilohet e shkatërrohet një kulturë e histori e një kombi, për hirë të një religjioni që synon ta krijoj me synime globale-panislamike që do ta krijoi “miletin/umetin” e bazuar në religjionin islam.
Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
____
Debati i ndezur në Kosovë nuk ka të bëjë realisht me disa fletë në gjuhën arabe të hedhura në plehra. Ky është vetëm preteksti sipërfaqësor. Thelbi i vërtetë është shumë më i thellë dhe më i rrezikshëm:
A do të mbetet Kosova një shoqëri e lirë, kombëtare, laike dhe evropiane — apo do të rrëshqasë drejt nënshtrimit ndaj një ideologjie fetare politike?
Kjo nuk është çështje fyerjeje ndaj besimit personal të askujt.
Kjo është një betejë për karakterin e shtetit, lirinë e mendimit dhe sovranitetin kulturor.
Nënshtrimi si doktrinë, jo si shpifje
Fjala Islam në kuptimin gjuhësor dhe teologjik nënkupton nënshtrim. Ky nuk është provokim — është fakt.
Kallja e Kuranit në Suedi…Mund të ishte kallë edhe Bibla, apo ndonjë libër tjetër, po t’i kishte dalë dikujt “në rrugë”…!
Por pikërisht këtu lind dilema filozofike dhe politike:
A mund të ndërtohet një shoqëri e lirë mbi një doktrinë që e koncepton virtytin si bindje absolute dhe nënshtrim?
Historia dhe jurisprudenca klasike islame tregojnë se:
barazia e plotë fetare nuk është parim themelor
apostazia është trajtuar si krim
dominimi fetar është justifikuar në emër të së vërtetës hyjnore
kritika ndaj autoritetit fetar është parë si kërcënim
Edhe nëse disa tekste fetare kanë kontekste historike specifike, interpretimi tradicional i tyre ka prodhuar struktura pushteti, kontrolli dhe represioni.
Kjo nuk është islamofobi.
Kjo është kritikë filozofike, historike dhe politike ndaj një sistemi ideor.
Problemi nuk është besimtari — problemi është islami politik
Askush nuk po sulmon njeriun për besimin e tij privat.
Por kur feja del nga sfera shpirtërore dhe shndërrohet në instrument pushteti, frike dhe presioni shoqëror, ajo pushon së qeni fe — dhe bëhet ideologji sundimi.
Kur institucione si Bashkësia Islame e Kosovës, nën drejtimin e figurave si Naim Tërnava, sillen si aktorë politikë, arbitra moralë dhe censorë të debatit publik, atëherë kemi të bëjmë me politikë të maskuar si fe.
Feja përdoret për:
të frikësuar mendimin ndryshe
të heshtur kritikën
të stigmatizuar aktivizmin qytetar
të dobësuar identitetin kombëtar
të krijuar ndjenjë faji dhe nënshtrimi kulturor
Kjo nuk është shpirtëri.
Kjo është strategji pushteti.
Kosova nuk u çlirua për teokraci
Kosova nuk është ndërtuar mbi bindje dogmatike.
Ajo është ndërtuar mbi:
rezistencë, jo nënshtrim
liri, jo frikë
komb, jo kalifat
aspirata evropiane, jo rikthim në Mesjetë ideologjike
Ata që ranë për këtë vend nuk luftuan që shoqëria jonë të drejtohet nga klerikë politikë apo të diktohet nga misionarë ideologjikë të financuar nga interesa të huaja.
Kritikosh fenë nuk është urrejtje — është e drejtë qytetare
Në një shoqëri të lirë:
feja mund të kritikohet
kleri mund të sfidohet
doktrina mund të diskutohet
ideologjia mund të kundërshtohet
Kjo është thelbi i demokracisë dhe i mendimit të lirë.
Të barazosh kritikën me urrejtje është strategji për ta heshtur debatin.
Por Kosova nuk mund të ndërtohet mbi frikë intelektuale dhe tabu fetare.
Kombi, arsyeja dhe liria mbi çdo ideologji nënshtrimi
Përmendorja e Lekë Dukagjinit në Shpenadi të Prizrenit
Ne kemi të drejtë ta mbrojmë:
identitetin kombëtar
karakterin laik të shtetit
lirinë e mendimit
dinjitetin kulturor
Kosova nuk ka nevojë për imamë politikë.
Kosova ka nevojë për qytetarë të lirë, mendje kritike dhe vetëdije kombëtare.
Ky debat nuk është kundër besimit personal.
Ky debat është për të ardhmen e Kosovës.
Irakiani Salwan Momika…, që e kallte Kuranin në Suedi, ndërkohë i vrarë nga një islamist i atyshëm.
