KISHAT DHE MANASTIRET NË KOSOVË JANË NDËRTUAR NË DARDANI NGA TË KRISHTERËT E PARË TË BALLKANIT, PRA NGA SHQIPTARËT…!
____
Sipas burimeve historike, popullsia e Dardanisë gjatë shekujve XIII-XIV përbëhej kryesisht nga shqiptaret dhe vllehët.
Sipas BULLËS SË ARTË të mbretit Stefan Deçanit (133]), banorët e pronave të manastirit të Deçanit ishin shqiptaret dhe vllehët. Në këtë dokument nuk figuron askund ekzistimi i serbëve në këto treva.
Këto të dhëna i pasurojnë dhe i dëshmojnë kronistët bizantinë: Laonik Halkokondili, Krisobuli, dhe Mihail Dukasi. Këta dëshmojnë se popullsia e Dardanisë (Kosovës) ishte dardane, ndërsa qeveritarët e saj Stefan Nimani, Stefan Deçani,Milutini,Dushani dhe Lazarasit i takonin fisit ilir TRIBAL.
Kur filloi rindërtimi i Manastirit te Deçanit, pushtetarët rrasian, u detyruan të mbajnë një njësi të fortë ushtarake që ti ruaj mjeshtrit, sepse vendasit (SHQIPTARËT KATOLIKË) nuk i lejonin mjeshtrit të punonin në kishën e tyre.
Në arkitraun e portalit jugor të kishës gjendet edhe mbishkrimi i arkitektit shqiptar,DON VITA që e kishte skalitur këtë kishë. Pronat e manastirit të Deçanit ishin të fisit Gash. Në ” Thesarin e Manastirit të Deçanit” ndpdhen dokumente me interes shkencor të cilat vërtetojnë se popullsia e Deçanit dhe e rrethines ishin shqiptare.
Kisha e Graçanicës u ndërtua me 315 mbi themelet e kishes e kishës së vjeter bazilikes tripjesëshe ilire-bizantine. Kisha e Graçanicës ishte vazhdimësi e fuqishme e qendres kishtare dardane të Ulpianës. Këtë e dëshmon edhe letra e PAL BENEDIKTIT XI, në fillim të shekullit XIV, i cili me kërkesen e arqipeshkvit të Tivarit i caktoi mbikqyrësit e kishave në Berkovë,Rogaznz,Trepçë, pra edhe në Graçanicë.
Dëshmi se kishat në DARDANI (Kosovë e sotme) ishin shqiptare, dëshmon kërkesa e PAPËS KLEMENTI V drejtuar mbretit rashian MILUTINIT që ti lironte kishat e uzurpuara shqiptare.
Graçanica që ishte kishë katolike shqiptare dëshmohet nga DEFTERI OSMAN i vitir 1455, ku theksohet banueshmëria e shqiptarevz me atributin arbanas në fshatin Hlaplz, afër Llapnosellës, ku ruheshin traditat shqiptare.
Ndërmjet viteve 1330-1380, nën patronatin e tregtarëve raguzanë e të minatorëve sasë, u ndertuan KISHAT KATOLIKE në tri qendrat kryesore të minierave ne Trepçë,Janjevë e ne Novobërdë.
KISHA E SHËN PREMTES në Prizren ishte kishë shqiptare e ngritur mbi themelet e një kishe bazilike ilire-bizantinz, e adaptuar më 1307 në kishë ortodokse. Kisha e Pejes bënë pjesë ne kompleksin e kishave të Shën Mërisë.
Në bazë të shumë të dhënave arkivore dhe arkeologjike mund të konstatojmë se serbët me asnjë të drejtë njerëzore dhe ne asnjë mënyrë nuk mund te konsiderohen trashëgues legjitim të përmendoreve kishtarz dhe sakrale, themelet e të cilave gjithmonë ishin shqiptare.
Këtë e vërteton edhe PAPA KLEMENTI I VI,i cili me 7 shkurt të vitit 1346 reagoi te Stefan Dushani per uzurpimin dhe pervetesimin e KISHAVE KATOLIKE SHQIPTARE ne Prizren,Novoberd, Trepçë,Janjevë, Pejë,Deçan Deviç, Graçanicë e kisha te tjera ne trojet shqiptare.
Shkencëtari serb PERO SLIJEPÇEVIÇ, më 1934 ka shkruar: serbët në mesjetë nuk kanë pasur as afinitet, as aftësi,as mundesi për të ndertuar kishat monumentale, siç jane ato ne Kosovë e në Maqedoni, kështu që dokumentet në të cilat figuron emri i NEMANJIDËVE si ndertues të këtyre kishavz nuk jane për t’u besuar. Kishat janë ndertuar ne kohen e sundimit të Bizantit, kur në Kosovë nuk ka pasur fare serbë Pra në çdo aspakt këto kisha ishin të shqiptarevz, sepse ato i shërbyen shqiptarëve për të kryer ritet fetare.
