
Sak Muji, Rugovë – Zvicër
___
Poezi
___
KTHIMI I ËNDËRRAVE TONA
___
Poezi akrostike për tragjedinë e të zhdukurve në Kosovë
Edhe sot, pas më shumë se dy dekadash nga lufta, dhimbja e Kosovës nuk është shëruar.
Rreth 7500 shqiptarë u zhdukën, dhe mbi 1600 familje ende presin eshtrat e më të dashurve të tyre.
Kosova ka liri, ka ushtri, ka flamur – por nuk ka ende varreza për të gjithë bijtë e saj, nuk ka lustrim, nuk ka drejtësi të plotë.
Ky varg poetik, i shkruar si akrostik tragjik në tri gjuhë (shqip, italisht, anglisht), është britmë e nënave, thirrje për botën dhe kujtesë për historinë.
Koha qan me lot të gurit,
Toka hapet, por s’na kthen burri.
Hesht varreza, nëna ulërinë,
Ikën ëndrrat, shpresa tretet.
Mijëra shpirtra pa varr,
I ende mungojnë, e plaga e gjallë.
Ishtë Kosova që thërret,
Ëndrra vdes, nënë s’pushon,
Në prag dera pret e pret,
Drejtësia s’erdhi, ligji fjeti.
Ëndrrat tona bëhen thirrje,
Rënkim nënash, britmë fëmijësh,
Rrugë pa fund, kujtesë e zymtë.
Amanet, o botë e lirë!
Vulë e dhimbjes në ndërgjegje,
Enigmë mbeten varret bosh.
Të gjithë shpëtuan, por jo bijtë tanë,
O ju zyrtarë të lirisë, dëgjoni!
Nuk ka çlirim pa kthim shpirtrash,
A nuk ka paqe pa drejtësi!
________________________________________
Il pianto delle madri squarcia il cielo,
Le ossa taciute chiedono ancora terra.
Ritornano sogni ma non i corpi,
Il tempo non guarisce ferite,
Tombe aperte gridano verità,
Ogni lacrima è fiume di sale.
Rabbia, dolore, memoria viva,
Non c’è giustizia, non c’è lustrificazione,
Onore perduto resta sospeso.
Di fronte all’ONU, all’Europa, all’EULEX,
Ecco la voce di 1600 assenti.
Nostri figli non bussano più,
Ogni madre urla nel vuoto.
Senza ritorno non c’è pace,
Tra le bandiere di chi ci salvò,
Resta un vuoto che brucia.
Il ritorno delle anime è vulcano,
Squarcia il cuore di chi non ha perso.
Ogni anima attende luce,
Giustizia – o la libertà è ferita.
Non basta libertà senza verità,
Il ritorno è promessa di vita.
________________________________________
Tears of mothers cut the sky,
Hearts are broken, graves still dry.
Empty soil cries for names.
Return of dreams, but not of faces,
Earth is heavy with unmarked places.
Thousands gone, no justice found,
Under silence their voices resound.
Rage erupts like burning flame,
No lustration, only shame.
On our land the flags still wave,
Freedom came, but not the grave.
Our children never knock again,
Unanswered cries in endless pain.
Return our souls, or peace is fake.
Deaf are the halls of law and might,
Remains unburied haunt the night.
Even those who never lost
Are shaken by this endless cost.
Mothers scream, the world looks on,
Salvation came – but justice is gone.

Epilog i përbashkët
• Në gjuhën shqipe:
“Pa kthimin e shpirtrave tanë, nuk ka paqe.
Pa drejtësi, nuk ka liri.
Pa varreza për të dashurit, nuk ka as ardhmëri.”
• Në italisht:
“Senza il ritorno delle anime, non c’è pace.
Senza giustizia, non c’è libertà.
Senza tombe, non c’è futuro.”
• Në anglisht:
“Without the return of our souls, there is no peace.
Without justice, there is no freedom.
Without graves for our loved ones, there is no future.”



Nderime e plotë respekt per publikimin e KTHIM I ËNDERRAVE TONA. Ne tri gjuhet