Marcel Proust (i lindur si Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust) ; me 10. korrik 1871, e që vdiq me 18 nëntor 1922), ishte një shkrimtar francez, kritik dhe eseist, më së shumëti i njohur për veprën e tij të madhe Në gjurmët e kohës së humbur (frengjisht: À la recherche du temps perdu). Kjo është publikuar në shtat libra që përbëheshin prej 12 pjesësh prej 1913 deri më 1927.
Hevzi Kqiku, Fribourg, Zvicër
MBI MARCEL PRUSTIN!
Marcel Prousti është një shkrimtar hebro- francez , i lindur në Paris në vitin 1871 dhe kishte vdekë në vitin 1922, babai i tij kishte qenë francez katolik, ndersa nana e tij hebreje. Gjat jetës së tij , Marcel Prousti ishte shprehë gjithmonë, si një hebre. Pse dua të shkruaj sot për Marcel Proustin?
Për Marcel Proustin, unë dua të shkruaj sod , sepse aj , sa kishte qenë gjallë , si autore i njohur , ndaj popullit shiptar kishte shprehë ,një urrejtje patologjike, këtë aj e shprehë në ditarin e tijë , duke i shkrue ni ushtaraku Rumun, në vitin 1907.
Ai ,ushtaraku rumun, asokohe , kishte qenë atashe ushtarak i ambasadës rumune në Paris i cili quhej Antoin Bibesko .
Anton Bibeskos Marcel Prousti i kish pas shkrue në vitin 1907, që ta kenë para sysh, punën e Maqedonisë . Nga burimet e ndryshme historike , ne e dimë qe shteti Rumun , në Luftën e Dytë Ballkanike që kishte shpërthye ,në gusht të vitit 1913 , në mes të Sërbis dhe Bullgarisë, Rumania kishte mare anën e Serbis (janë do materiale interesante, për këto zhvillime , në një libër të Z.Canës , duhet me i shikue!)
Hebro- evropianët ,me kohë ,pas Kongresit të Berlinit, i kishin armatosë edhe Serbinë edhe Bullgarinë me alltilerinë më moderne të kohes!
Biografet e Marcel Proustit, tregojnë që Marcel Proust kishte qenë një njeri shum i quditshëm , një biseksual , qe kishte vdekë nëpër duele me shpata e me alltia , tregojnë që shumë libra të tijë , kurr nuk jon botue edhe ato që jon botue s’jon tjeter veqse lutje, ndjellje për dhunë për vrasje .Ai në gjashtë romanet e tij me titull të përbashkët ” Në kërkim të kohës se humbur “! Bon thirrje për dhunë vrasje , ndersa në librin e tijë të shtatë ,me titull ” Koha e rigjetur ” qe e kish pas shkrue ,masi ka fillue lufta e parë boterore ,ai hapur admiron luftën ,duke thanë ” O zot , po sa e mir o lufta “!
Deri ,sa i ka shikue ,granatat e ndritshme të alltileris gjermane tue ra mbi qytetin e Parisit në mbrëmje!
E kom ni fotografi,të vitit 1917,ku shihen ushtritë franceze ,angleze ,serbe dhe amerikanë në frontin e Selanikut duke ba koncert të gjithë bashk ,në qytetin e Manastirit ,në qytetin e alfabetit të gjuhës shipe , i cili ndodhet sod ,në të ashtu quajturën Maqedoni e veriut. Aleatët ,me serbët kan organizue koncert ,në qytetin shiptar të Manastirit minati të perandorit të Romës lindore ,që ishte shiptar nga Manastiri ,me emnin Justinian, i cili nuk kishte lejue dyndjen e sllavëve ,në Gadishullin e Ilirisë, sa ishte gjallë ai ,sod varri i Justinianit ,nuk dihet ,e kan hup ,e kan zhduk ,organizatat e fshehta hebraike – serbe , ni gjenocid të pa shembullt kan krye kunder popullit shiptar në Maqedoni serbët pej vitit 1912 e deri sa u larguan natën në vitin 1991, sod është qeveria sllavo maqedonase ajo që mohon të drejtat e shiptarëve. Në një tjeter libër qe e kam , shkrun se pas Luftërave Ballkanike , një qytet në SHBA , kishte mar emnin Macedonia , ndersa në vitin 1938 ,në SHBA ishte botue ” Historia e Maqedonisë ” pas Luftës së Dytë Botërore, në vitin 1945 ishte krijue Republika e Maqedonis , në kuadër të Republikës Federative të Jugosllavis , deri me 31.12.1991 nga ku serbët ikën natën ,e të gjithë e dimë qe Maqedonia dhe Bosnja,nuk kërkonin shkëputje nga federata Jugosllave, por në këto lojna shume tragjike , fjalën kryesore e kishte masonëria e përtej Atlantikut, si në kohën e Marcel Proustit!
