Marigona kuti e “zezë” magjike
Marigona nuk është thjesht një lagje luksoze. Ajo është kuti e zezë e zhvillimit urban dhe e politikës kosovare, ku gjithçka është bërë në dritën e diellit, por qytetari nuk ka parë asgjë.
Toka fillimisht ishte tokë shoqërore / tokë bujqësore, e administruar nga Komuna e Graçanicës, destinim bujqësor.
Investitori privat (Erolld Belegu dhe kompani të lidhura) nisi ndërtimin pa parcelizim kadastral të qartë, pa pronar juridik të padiskutueshëm dhe pa leje të publikuar për ndërtim.
Shtëpitë u shitën, por banorëve u njoftua se ata kanë vetëm të drejtë shfrytëzimi 99-vjeçar, jo pronësi të plotë.
Aktakuzat dhe lëndët gjyqësore u nisën për zyrtarët kadastralë, por shumica përfunduan në parashkrim ose u zvarritën pafundësisht.
Paradox i Marigonës: investitori fiton, qytetari paguan, institucioni hesht.
Kjo është ndërtim mbi mjegull ligjore, ku gjithçka duket e ligjshme në letra, por nuk ka siguri juridike në fakt.
Në këtë kuptim, Marigona është:
Strehimore e elitës politike,
Simbol i grabitjes institucionale,
dhe oaz i mundshëm i krimit kadastral, nëse nuk ndërhyhet.
Pyetje publike për institucionet
Në emër të transparencës dhe interesit publik, këto pyetje kërkojnë përgjigje të qarta:Kush ishte pronari juridik i tokës para fillimit të ndërtimit të Marigonës?
1. Kush e lëshoi lejen për ndërtim, mbi cilën bazë ligjore dhe në cilën komunë?
2. A ekzistojnë vendime, marrëveshje ose kontrata të nënshkruara që e legalizuan projektin?
3. Kush ishte investitori dhe në çfarë forme ligjore ka vepruar mbi tokën?
4. Kush ishte pronari që shiti shtëpitë, dhe a kishte pronësi të plotë mbi tokën në momentin e shitjes?
5. Pse ndërtimi mund të fillonte pa parcelizim kadastral të qartë, pa pronar të padiskutueshëm dhe pa regjistrim në kadastër?
6. Si është e mundur që aktakuzat dhe hetimet e filluara për zyrtarët kadastralë përfunduan në parashkrim, dhe çfarë masash janë marrë për përgjegjësinë institucionale
Marigona nuk është thjesht një rast urbanistik. Ajo është simbol i mungesës së llogaridhënies, i tolerancës së institucioneve ndaj pasurimit të elitës dhe i rrezikut që toka publike të shndërrohet në pronë private pa transparencë.
Qytetarët meritojnë përgjigje publike dhe të plota, jo interpretim të mjegullt të ligjit.
Sepse sa kohë që heshtja dhe parashkrimi funksionojnë, çdo tokë publike mund të shndërrohet në një Marigonë tjetër. @followers
