Vuk Drashkoviq: ”Murgu Hokaj”
Ndërgjegjja nuk hesht, edhe kur shoqëria hesht.
Ky roman është i frymëzuar nga ngjarje reale historike, gjatë luftërave në ish-Jugosllavi, dhuna, krimet e luftës, dilemat morale, faji dhe pendesa.
Autori trajton pendesën dhe përgjegjësinë personale për krimet, pa justifikime politike apo kombëtare.
Romani bëhet fjalë për një ish-snajperist, ku mbi kodrat e Sarajevës që ishte e rrethuar nga forcat serbe vrasin me mijëra fmi, gra e pleq, shpeshherë edhe kur ata prisnin në rend për të mbushur ujë.
Ky snajperist një ditë pasi merr lëvdata nga eprorët e tij si gjuajtësi më i mirë me snajper, kupton nga radio Sarajeva për shumë të vrarë, ku në mesin e tyre ishte edhe djali dhe gruaja e tij.
Kisha serbe e ndihmon dhe e ia ndërron identitetin dhe e bën murg. Peshkopi i kishës mundohet ta qetësoj çmendurinë e tij duke i thënë se ”vrasësit janë fituesit”.
Më tepër nuk po zbuloj ngjarjet që vijojnë më pas por ju rekomandoj shumë që ta lexoni këtë libër.
Pse libri ka shkaktuar polemika tek nacionalistët serb?
Autori, Vuk Drašković, ish-kryeminstër i Jugosllavisë 1999 dhe ish-ministër i punëve të jashtme të Serbisë 204-2007, përmes këtij libri kritikon krimet e kryera nga pala serbe, flet për fajin dhe pendesën, mashtrimet e historisë dhe heshtjen e shoqërisë serbe përballë krimeve.
Autori sugjeron se:
Vetëdija për fajin është hapi i parë drejt shërimit të shoqërisë, edhe nëse individi nuk shpëton.
Në fund po e përfundoj me një mesazh të autorit, që është një hap i rrallë në letërsinë serbe, por që në fakt ne të mbijetuarit e krimeve serbe, e kemi thënë që nga shekulli i kaluar e gjerë më sot se;
Pa pranimin e krimeve – nuk ka pajtim
Pa të vërtetën – nuk ka paqe reale
Pa pendesë – historia përsëritet
Dua t’ju kujtoj se në librin e shkrimtarit tonë të madh ”Çlirimi i Serbisë nga Kosova”, gjeni edhe letrën e Vuk-ut dërguar Ismail Kadaresë në vitin 1987.
Ku ai mes tjerash e akuzon shkrimtarin tonë për gënjeshtrat e tij se ushtria serbe gjatë luftërave ballkanike ka bërë krime mbi shqiptarët, gënjeshtra se shqiptarët kanë qenë të shtypur në Mbretërinë jugosllave.
”Kosova është fjala më e shtrenjtë” për serbët, ndërsa në Tiranë, Gjakovë dhe Prishtinë këtë po e harrojnë, shkruante ai.
Në fund të letrës ai shkruan; ”A besoni vërtet se Europa dhe bota s’kanë për ta marrë vesh kurrë të vërtetën ?!” (I. Kadare nuk ju përgjigj asnjëherë letrës së tij)
Kaluan më shumë se 12 vite, pikërisht me 24 mars të vitit 1999 – kur bota perëndimore përmes aleancës së saj ushtarake NATO-s, ja ktheu përgjigjen përmes bombardimeve të Serbisë, dhe në emër të shqiptarëve i tha Vuk Drashkoviqit dhe Serbisë së tij se bota e civilizuar e kuptojë të vërtetën se kush ishin kriminelët serb në krye me kasapin e Ballkanit – S. Millosheviq!
Ps. Vuk Drašković i mbijetoi dy atentateve të orkestruara nga shërbimet e sigurimit shtetëror serb nën regjimin e Slobodan Millosheviqit.
Është 79- vjeçar dhe jeton në Beograd.
