Një meditim për tradhëtinë, orgazmen dhe poshtërimin kombëtar

__

Këta kopilë që krenohen se LDK-ja është një parti e veçantë janë të njëjtët shushunja që, të fshehur nën lavdinë e Rugovës, e lejuan anëtarin e SPS-it të Millosheviqit, Isa Mustafen, t’i qëllonte midis kofshëve me penisin e Hashim Thaçit dhe t’u shkaktonte një orgazmë aq të madhe seksuale, saqë jo vetëm të mos e quanin më vrasës të bashkëudhëtarëve të tyre më të shquar politikë, por edhe ta vizitonin në Hagë dhe të gjunjëzoheshin para tij si katolikët para Papës.

Këta janë të njëjtët njerëz pa shtyllë kurrizore që, në të gjitha fushatat e tyre zgjedhore, lehnin si qentë se nuk do të bënin kurrë koalicion me PDK-në, udhëheqjen e së cilës e fajësonin për vrasjen e bashkëpunëtorëve të tyre më patriotë, por sapo zgjedhjet mbaronin dhe fituesi dihej, ata u hidheshin në përqafim të njëjtëve vrasës që i fitonin zgjedhjet me vota të vjedhura në mënyrë industriale dhe shkriheshin nga ekstaza e ndarjes së pasurisë së plaçkitur nga populli dhe shteti.

Ata ishin aq të magjepsur nga ideja për t’u bërë milionerë të shumëfishtë në afat rekord, saqë nuk i përmendnin kurrë më emrat e shokëve të tyre të vrarë në mënyrë skajshmërisht qyqare, tinëzare dhe mizore.

Këta janë të njëjtët zvarranikë politikë që, pikërisht pse e braktisën rrugën e udhëheqësit të tyre të famshëm, e shkrinë partinë në 13% si dielli i gushtit akulloren dhe tani nuk duan të hyjnë në koalicion me Kurtin, vetëm pse ai me të drejtë i quajti “hajvanë”.

Dhe e vërteta pas asaj JO-je të ndyrë dhe kokëforte nuk ka absolutisht asnjë lidhje me ndonjë parim moral, etik dhe politik, por me një fakt të pamohueshëm :

Albin Kurti nuk mund t’u ofrojë atyre asnjë pasuri materiale apo monetare sepse nuk i ka ofruar as vetes një pasuri të tillë hajdute.

Nga ana tjetër, PDK-ja, AAK-ja dhe Lista Serbe jo vetëm që mund t’ua ofrojnë ato privilegje hajdute, por edhe t’ua mundësojnë ta vazhdojnë fushatën e tyre hajdute dhe të pabesë kundër skeletit të lopës shtet, sepse ata tashmë ia kanë ngrënë mishin dhe ia kanë pirë gjakun dhe qumështin.

Ka një dhimbje që nuk zbutet nga koha, një lloj neverie që nuk lahet me ujë, as me lot. Kjo është ndjenja që përjeton njeriu kur sheh një komb që përkundet në vetëposhtërim, ndërsa shushunjat politike – të maskuar si ideologë të Rugovës – i pinë gjakun Republikës me një qetësi që vetëm kriminelët e përsosur e kanë.

Sepse çfarë janë, në thelb, ata që krenohen se LDK-ja është një parti e veçantë?

Janë të njëjtët që, duke u fshehur pas hijes së Ibrahim Rugovës, i shtrinë këmbët në harresë dhe i lejuan Isa Mustafës – një ish-anëtari të SPS-it të Millosheviqit – të bëhej urë për penisin politik të Hashim Thaçit.

Dhe jo vetëm që nuk protestuan, por përjetuan një orgazmë kolektive nga ky penetrim simbolik i pushtetit, duke harruar se Hashimi nuk ishte thjesht një bashkëpunëtor, por një i dyshuar për vrasjen e bashkëudhëtarëve të tyre më të ndritur.

Ata e vizituan në Hagë siç katolikët e vizitojnë Papën në Vatikan – me përulje, me lot në sy, dhe me një ndjenjë të brendshme ndyrësie që e quajtën “unitet politik”.

Të njëjtët ulërinin në çdo fushatë zgjedhore se nuk do bënin kurrë koalicion me PDK-në – parti e korruptuar dhe e lidhur me krimin – por sapo i merrnin votat e popullit, e hidhnin veten në përqafimin e vrasësve politikë, si të ishin të dashurit e tyre të parë.

Dhe kjo jo për ide, jo për popull, jo për ndonjë parim etik. Por për poste. Për para. Për prona të grabitura. Për pushtet që shitet dhe blihet në tryezat e natës.

A nuk ishin Hashim Thaçi dhe Isa Mustafa kriminelët që i vodhën qindra miliona euro nga taksapaguesit, kur i ndanë mes tyre doganat dhe kur e shpiken homoglobimin ?

A nuk ishin ata që i dhuruan hidrocentralet e Kosovës në një tender të errët që i përket epokës së kolonializmit ekonomik?

A nuk ishin ata që i privatizuan tokat shtetërore, fabrikat, dhe e shitën frymën publike për grushta metalikësh të pista?

Mos harroni kufijtë. Delimitimi me Malin e Zi – një tjetër çarje në mishin e Kosovës – ku mbi 8 mijë hektarë u dhuruan si dhuratë Krishtlindjeje për fqinjët.

E pastaj u shfaq “Asociacioni i Komunave Serbe” – një Frankenstein juridik, një shtet brenda shtetit, një hije e pushtetit të Beogradit mbi Mitrovicën dhe më gjerë.

Të gjitha të nënshkruara me firmat e këtyre njerëzve pa kurriz, pa identitet, pa komb.

Mirëpo kur Albin Kurti nuk ua përkuli qafën, por ua përplasi në fytyrën fjalën “hajvanë”, ata nuk i thanë “na ofendove por për shkak të interesit të popullit dhe shtetit po i mbyllim sytë”, por “nuk duam koalicion me ty”.

Pse? Sepse ai nuk mund t’ua jepte asnjë tender, asnjë tokë, asnjë post ministri me miliona të garantuar në xhep, sepse ai vetë nuk i ka as për vete, e lëre më për shushunjat.

Nga ana tjetër, PDK-ja, AAK-ja dhe Lista Serbe – këta vampirë të betuar të shtetit – mund t’u ofrojnë atyre jo vetëm pasurinë e popullit, por edhe bekimin për ta vazhduar grabitjen si një ritual të shenjtë të tradhtisë kombëtare.

“Njeriu që i shërben padrejtësisë për të jetuar më mirë, nuk është njeri, por një kafshë me kostum” – do thoshte Dostojevski.

Dhe pikërisht kjo është ajo që janë: kafshë të veshura me kollare, që mbajnë fjalime patriotike me stomakun plot dhe shpirtin bosh.

Dhe sot, Kosova është një lopë e përgjakur: e therur nga Serbia, e pirë nga tradhtarët, dhe e shitur nga ata që dikur e mbanin flamurin me dy duar, por që tani e përdorin për ta mbuluar turpin e tyre.

“Kur gënjeshtra bëhet standard i jetës politike, e vërteta bëhet revolucionare” – dhe revolucioni i Kurti-t është pikërisht ky:

Të mos pranojë të luajë në bordello politike ku moralin e masin me koston e ndonjë tenderi në KEK apo me aksionet e ndonjë banke të shitur fshehurazi.

Por ky revolucion i heshtur përballë shushunjave është edhe një pyetje për ne si popull:

A jemi të gatshëm ta duam drejtësinë edhe kur nuk na sjell përfitime personale?

Apo do vazhdojmë të adhurojmë prostitutat politike që na e zbukurojnë robërinë me fjalë të ëmbla?

Kosova nuk ka më shumë kohë për të humbur.

Liria pa drejtësi është vetëm një mashtrim i shtrenjtë.

Dhe partia që nuk e ndjek idealin e Rugovës, por e përdor emrin e tij si mbulesë për orgjitë e pushtetit, është veçse një varr i zbukuruar me lule të kalbura.