Gjatë këtyre dhjetë viteve të fundit, shpesh herë kam mbetë i çuditur e i shokuar, besa shumë herë edhe i zemëruar tej mase me dukurinë e ritualeve fetare e cila është futur dhe praktikohet në të gjitha segmentet e jetës. Në shkolla e univerzitete, akademi, shkencë, pushtete qëndrore e lokale, polici, ushtri, sport e gjetiu! Dhe, mendoj se nuk jam i vetmi që me habi dhe mllef e shoh dhe e përjetoj këtë epidemi nga e cila kurrë më parë nuk kemi lënguar! Aq shumë është e përhapur kjo epidemi, saqë as Kosova e as Shqipëria aspak nuk i ngjajnë një shteti laik, siç edhe quhen këto në bazë të Kushtetutave së tyre respektive.
Duke bërë hulumtime, analiza, rezonime dhe kalkulime të shumta, kam ardhë në përfundim se në këtë rend të “besimtarëve të devotshëm” hyjnë këto kategori:
– Persona me të meta psiqike dhe çrregullime të ndryshme mendore;
– Persona me një të kaluar të alkoholistit dhe/apo narkomanit;
– Persona të mbushur përplotë me mëkate;
– Persona lakmitarë të cilët janë në gjendje që edhe shpirtin e tyre t’ia shesin dreqit për të mira materiale;
– Persona që gjenden në depresion dhe që të vetmën shpresë e kanë në ndonjë fuqi të imagjinuar mbinjerëzore.
Për të mos u bërë faqja e zezë e Europës, shteti duhet rreptësisht të ndalojë të gjitha ritualet fetare nëpër institucionet dhe organizatat shoqërore dhe me këmbëngulje dhe vendosmëri ti përmbahet Kushtetutës, pra mbajtjes dhe mbrojtjes së laicizmit!
Kurse, që kjo dukuri totalisht e dalur nga kontrolli që gradualisht dhe suksesivisht të zhduket nga trevat tona, atëherë shteti duhet punuar më shumë që qytetarëve të tyre t’iu kthejë shpresën e jetës që të shohin realitetin se fuqia e vetme mbinjerëzore në këtë botë, është vetë njeriu!
___
