Nga: Gjergj Kabashi
____
Ky me të cilin jam në foto është shkrimtari Shefqet Dibrani , nje mik dhe bashkëpunëtor i Drinit, me të cilin u takuam e ndejtëm sot (dje, më 5 dhjetor 2025) në një restorant të Albi Mall të Prishtinës.
Ishte hera e parë që, përkundër komunikimit të rregullt virtual, atë e takova në jetën reale. Me Shefqetin “na lidhë” edhe një provokim që na është bërë prej kriminelëve të bashkuar të këtij populli, të udhëhequr prej kriminelëve të sigurimeve partiake – “shtetërore”, në emër të Bujar Bukoshit.
Provokimi ndaj meje ka nisë me 17 nëntor 2000 , e ka përfunduar me 23 nëntor 2000.
Nuk kishte kush që i ndalte “agjentët” e popullit shqiptar…!
Në provokimin ka marrë pjesë edhe një ambasador i Republikës së Kosovës, që tashmë gjëndet në një vend arab.
12 vjet rresht e kam takuar pas luftës, me shpresën që si gazetar “me të cilin isha i pandashëm” përpara luftës, do të më tregonte diçka.
Nuk e kisha synim ta nxisja për me më kërkue falje, se kërkimfalja nuk më duhej atëhere e as sot, por më duheshin faktet e dëshmitë se si dhe përse mendon që ka rrjedhë provokimi i tillë. E kuptoja dhe kuptoj se njerëzit gabojnë dhe që gjithnjë janë mashtruar përgjat historisë njerëzore, madje edhe njerëz shumë të mëdhenj, e jo ai, une apo tjetri.
Këtë e bëja për hirë të afrisë që e kisha me të dhe për faktin e njohur se gazetari gjithmonë e ndihmon me informata gazetarin tjetër.
Gazetari i njëmendt nuk e bënë kurrë ndonjë hap në jetën profesionale pa e pasur faktin, pa a pasur dëshminë dhe pa e ditur se kah po shkon e kujt po i shërben.
Me sjelljen e tij të kotë “agjenturore” më solli në aso situate, sa që “edhe me e kqyrë më vinte marre!”
Por, përkundër përpjekjeve të mija njerëzore ndaj tij, nuk më tregoj asgjë. Atëhere atë që s’të paska pasë shok e mik kurrë por që paskësh qenë i pa besë, nuk ke asnjë nevojë ta konsiderosh mik.
Ndaj Shefqet Dibranit nga po i njejti e-mail, provokimi ka zgjatur prej 18 nëntorit e një kohë shumë më të gjatë se sa ndaj meje.
Sot me 5 dhjetor 2025 bëhen rrafsh 25 vjet e 12 ditë nga koha kur me 23 nëntor 2000 mbaroj ai provokim ndaj meje.
Duhet të kesh durim të madh njerëzor dhe të vuash e qëndrosh si gjarpëri nën gurë, që ta presësh pendesën e kriminelëve të bashkuar kaq gjatë, pendesë që nuk vije kurrë…!
Une tash jam në Prishtinë dhe ata po i thërras deri në neveri: Kriminelë të bashkuar, a jeni këndejpari apo u ka lëshuar toka?
Se e mira mund të harrohet, por e keqja nuk mund të harrohet kurrë…!
Kriminelë të bashkuar, a nuk e keni ditë deri tash se askush nuk ka të drejtë t’ia mohoj jetën tjetrit.
A nuk e paskeni ditur që ju si kriminelë të bashkuar, nuk mund të më bëni kurrë pjesë të sherreve dhe krimeve tuaja serbomëdha…!?
A e keni ditë që ju, pra të gjithë ju, mashtrues apo të mashtruar, jeni Barspesha e të Fëlliqurve të Serbisë së BIA-s (N’kallxofsh ti për mue, kallxoj edhe une për ty!), e nuk jeni Baraspesha e Frikës, e pranishme në vendet e qytetëruara?!
Ku edhe polici ia vë prangat policit tjetër, qoftë edhe “shokut të ngusht”, duke mos i dhënë as pesë pare kur e shkelë ligjin …!
Nese keni menduar të ma mohoni jetën familjare e profesionale qysh ma mohuat dhe tash nuk guxoni me treguar PSE vepruat ashtu, atëhere me mua ndesheni në luftë – me luftë profesionale !
Sqarim!
Kriminelët e bashkuar nuk kam dëshirë as që t’i shoh , se ata i ka parë mjaft Kosova e shkretë qe mbi 25 vite… Edhe për faktin se neveritem nga fëlliqësia, intelektualizmi i shpifur, nga trimëria e rrejshme dhe shpirtkeqësia e tyre; por , ata , ashtu si janë bashkuar që të na bënin qesharak mua e Shefqetin, po ashtu duhet të bashkohen që të mi kthejnë të drejtat.
Po flas për veten time, e nëse ia merr mendja edhe Shefqet Dibrani mund të flas për vetveten…!
Vetëm mundohuni ta kuptoni mjerimin e intelektualëve të rrejshëm – gazetarëve të shpifur që paraqiten si policë duke e parë tjetrin si NAIV, e ata të shkretë për mend as që ishin e janë intelektual apo gazetarë…!
Ishin e janë: Shkarravitës…!
Ai që tek tjetri e sheh NAIVIN, le të dihet se NAIV është vet. Ai apo ajo nëse nuk kanë qenë NAIVË, atëhere le të lajmërohen e mos të rrijnë të fshehur në institiucione si strucër…?
Se me sjelljet e tij / tyre të prapambetura ata shndërrohen në pengesë për zhvillimin dhe qytetërimin e Kosovës dhe kombit shqiptar përgjithësisht.
Nuk është mirë që “elita e një partie” të mashtrohet prej pseudoelitës së partisë tjetër në ardhje, pasi kur nuk guxojnë të lajmërohen as me 5 dhjetor 2025, atëherë kriminelët e bashkuar e kanë gjetur gabimisht strehën e tyre për t’u fshehur në institiucionet kulturore e shtetërore.
Por, një shoqëria e zgjuar dhe e vëmendshme për vuajtjet e veta historike, nuk do t’i lejonte kriminelët e bashkuar që t’i fshehen në institucione, por do t’i dënonte me burg dhe detyronte t’ua kthente të drejtat atyre që ua kanë mohuar.
Si mua, për shembull…!
Une nuk kam pritur zgjimin e ndërgjegjës së kombit që rastësisht i takoj, por i kam përvjelur duartë dhe i kam zgjidhur problemet e mija që mi shkaktoj “populli serbomadh shqiptar” që udhëhiqet edhe prej të tillëve!
Por, tash, e vazhdoj betejën me kriminelët e bashkuar, betejë që u detyrova ta lë me 23 nëntor 2000 , i vetëdijshëm se ishin “nxe keq” kriminelët e bashkuar si triumfatorë tragjikomik, në kohën kur NATO praktikisht e kishte çliruar vendin tonë.
Murgu tibetian dhe fituesi i çmimit NOBEL për paqe, Dalai Lama, në librin e tij “Shënime për një mijëvjeçar të ri”, thotë se një shoqëria e korruptuar (do të shtoja edhe e shantazhuar), jeton në mënyrë joetike, duke i konsideruar instituacionet e shtetit dhe mediat e kapura, sipas meje, si “dhoma” strehimi për krimet që i kanë bërë.
Kriminel të bashkuar, andaj, mi ktheni të drejtat e mija të mohuara, se nuk kam dëshirë t’u shoh as në rrugë, as në gjykata, askund tjetër.
Se nëse dikush është Asgjë/Askushi, të tillë jeni ju të gjithë; mashtrues apo të mashtruar.
Ju jeni qelbi i këtij populli, që pa e ditë apo duke e ditur mirë se çka i bëtë vendit e njëri-tjetrit, e mbajtët vendin qe 25 vjet të plagosur.
Për interesat e Serbisë…!
Thjeshtë, nuk kam dëshirë as që t’u shoh, por të drejtat e mohuara nuk keni çare e as ilaç pa mi kthyer.
Kjo nuk është punë që diskutohet…!
Se nuk mund të fshiheni përjetë pas UÇK-së, pas LDK-së, pas gazetarisë së rrejshme, akademikut të rrejshëm – që e merr për detyrë t’i bëjë “qesharak” të tjerët, pasi ju kriminelët e bashkuar nuk mund ta bënie “qesharak” askend, por vetëm e leni vendin tuaj të plagosur për interesat serbomëdha.
***
Në fund më duhet ta shprehi publikisht një shqetësim që më ndjek për vite e vite: Mos Agjencia e Gazetarëve Pavarur të Kosovës, e ka shpërblyer “për vepra jetësore në gazetari” ndonjërin prej ligaqve të fshehur pas maskës së Bujar Bukoshit, që më provokonin mua e Shefqet Dibranin, duke luajtur role policësh në atë kohë, e nuk ishin as policë e as gazetarë…?!
A e dini pse nuk mendoj askush për neve qe mbi 25 vite…?!
Mendoni pak dhe gjenie përgjigjen…!
A e dini se gazetarët zhurmëmëdhenj të Kosovës nuk e kanë hulumtuar kurrë provokimkin ndaj meje e Shefqet Dibranit…?
Provokimin ndaj nesh që nuk kemi “ushtri fisesh”, por vetëm lapsa në duar për të shkruar, në mënyrë që kur nuk na mbronë askush, ta mbrojmë vetën me lapsat tonë…!
Në fund e shoh të arsyeshme t’i njoftoj lexuesit se për provokimin ndaj Shefqet Dibranit nga i njejti e-mail në emrin e Bujar Bukoshit, e kam kuptuar para pesë vitesh duke hulumtuar në internet në vitin 2021.
Kjo tregon se “shërbimet tona sekrete” – partiake, kanë lëvizur me provokime ndaj njerëzve të caktuar, menjëherë pasi vendin e kishte çliruar NATO …!
E tash nuk guxojnë as të ndihen se janë gjallë…?!
E atëhere sa nalt’ e patën ngritë bishtin…?!
Nuk guxojnë të ndihen të gjallë as me 5 dhjetor 2025 …!
***
A keni ndëgjuar ndonjëherë “për hunleshtin”…?
Nëse nuk keni dëgjuar, atëhere po ua bëjë të ditur se ai “hunleshti” jam une, që po u flas e thërras që të mi ktheni të drejtat e mohuara në një jetë të plotë të kaluar në profesion.
Asnjë fjalë e fjali më shumë…!
Nuk u fali se ju jeni kriminelët e bashkuar të vendit, e une dhe të tjerë si une, jemi në luftë profesionale me ju.
Në një luftë që përfundon vetëm atëhere kur do të mi ktheni të drejtat.
Dhe duhet përgjithmonë të mbahet në mend prej atyre që ia kanë shërbyer UDB-ës, me apo pa qenë të vetëdijshëm se kujt i kanë shërbyer, sikurse që pati vepruar shoqëria UDB-ashe e “bujarbukoshit”, se herdokur del dikush, sikurse une, dhe përnjëherë i palon të gjithë kriminelët e bashkuar me shtizën e shenjt të profesionit.
Përqeshni tash ju antishqiptarët e vetëdijshëm apo të pavetëdijshëm, se për krimet që kanë ndodhur në Kosovën e pasluftës nuk din ma mirë tjetërkush se që dini ju.
Se me apo pa vetëdije, ju ishit pjesë e atyre krimeve…!
Ju që e keni futur një popull në ngatërresën tuaj të kotë ndër-UDB-ashe!
Ju që me vetëdije a ndërdije vepruat si UDB-ash.
Si UDB-ash në kohën kur NATO në një mënyrë e kishte dëbuar UDB-ën e vërtetë, por që megjithatë kishte mbetur në mendjet dhe shpirtin tuaj të keq.
***
Prishtinë, më 5 dhjetor 2025
***
Ja letra që ma nisën me 17 nëntor 2000, në fillim kur “sigurimet tona shtetërore – partiake” gjuanin shqelma në njëri-tjetrin ;
Bujar Bukoshi bujarbukoshi@yahoo.com
Subject: Me jep nje kontakt me saliun
Date: Fri,17 Nov 2000 18:55:16-0800 (PST)
Pershendetje, I nderuari Bajram, me perpjekje te shumat arrita ta siguroje mezi kete adrese tuajen. Une i kam shkruar Saliut, ai me ka dhene nje pergjigje por jo tjeter ne interesimin tim per t’u ulur dhe per te biseduar për disa ceshtje me interes. Sidoqofte, duket se nuk qasje ne internet apo ngece dukund puna dhe spo marr kontakt dot me te. A mund te ma japesh adresen e sakte te tij,apo numrin e telefonit. Sidoqofte,domethane ideja eshte te bisedojme dicka ne ate stilin e librit Tuaj, “Baleta me ka thene…” dhe helbete t;i kujtoja kur pinim dikund neper kete bote nje kafe me te. Sidoqofte domethane, nese mundesh dil ne Grand nje mbremje dhe ti vete dhe marrim nga nje kafe bashke,
Shnet
PS.
A po punon ende ne Rilindje apo ke kaluar te Bota sot?
____
Tjetra, është letra që i është dërguar shkrimtarit Shefqet Dibrani, duke nisur nga 18 nëntori 2000 :
