Raport zyrtar
Organizata terroriste Monafeqin nga këndvështrimi i një dëshmitari okular
Bazuar në dëshmitë e Ebrahim Khodabandeh (ish-anëtar i organizatës)
Data: 3 dhjetor 2025
Ky raport synon të paraqesë një pasqyrë të saktë, të dokumentuar dhe të bazuar në standardet e të drejtave të njeriut mbi shkeljet sistematike të kryera nga organizata terroriste Monafeqin (Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit – MEK).
Dëshmitë e qindra ish-anëtarëve, të dhënat zyrtare gjyqësore të Republikës Islamike të Iranit, si dhe hulumtimet e pavarura, tregojnë qartë se kjo organizatë për dekada ka kryer shkelje të rënda dhe të organizuara të të drejtave themelore të njeriut, si edhe akte dhune kundër popullit iranian.
Raporti përfshin gjithashtu rrëfimet e Ebrahim Khodabandeh, anëtar i organizatës për 23 vjet dhe aktualisht drejtor i Organizatës Nejat. Dëshmia e tij përbën një “provë të gjallë” për natyrën reale të kësaj organizate.
Konteksti historik i organizatës terroriste Monafeqin
Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit — e quajtur në Iran “Monafeqin” për shkak të dhunës dhe strukturës së saj sektare — që në vitet 1970 adoptoi një ideologji të përzier midis marksizmit dhe islamit dhe nisi luftën e armatosur. Veprimet e para përfshinin vrasjen e civilëve, atentate në ambiente publike, sulme ndaj infrastrukturës dhe operacione kundër këshilltarëve të huaj.
Pas vitit 1981, organizata bashkëpunoi hapur me regjimin e Saddam Huseinit.
Ajo mori baza ushtarake, armatime të rënda, trajnim dhe financim të drejtpërdrejtë nga regjimi irakian. Gjatë kësaj periudhe, grupi kreu një sërë sulmesh terroriste kundër popullit iranian.
Shembuj të rëndësishëm
- Në vitet 1980, qytete të shumta iraniane u goditën nga sulme dhe atentate të koordinuara nga MEK, përfshirë një shpërthim të madh në Teheran me dhjetëra viktima civile.
• Njësitë operative të grupit vrisnin qëllimisht qytetarë të pambrojtur — punonjës shteti, tregtarë, kalimtarë, gra dhe të rinj.
• Gjatë bashkëpunimit me ushtrinë e Saddam Huseinit, grupi mori pjesë në sulme tokësore kundër Iranit, përfshirë operacionin “Mersad”.
Këto fakte tregojnë qartë natyrën terroriste dhe kundërnjerëzore të organizatës.
Prezantimi i Organizatës Nejat
Organizata Nejat është një strukturë e përbërë nga ish-anëtarë të MEK dhe familjet e personave të prekur.
Qëllimi i saj është të mbështesë ish-anëtarët, të ofrojë ndihmë psikologjike, sociale dhe ligjore, si dhe të dokumentojë shkeljet brenda organizatës.
Prej dy dekadash, Nejat ka luajtur një rol të rëndësishëm në mbledhjen e dëshmive dhe dokumentimin e shkeljeve. Shumica e të dhënave të përdorura në këtë raport bazohen në këto dokumentime.
Shkelja e të drejtave themelore të anëtarëve
Shkelja e lirisë së mendimit, fesë dhe dinjitetit njerëzor
Sipas dëshmive të Khodabandeh dhe ish-anëtarëve të tjerë:
Në kampin Ashraf:
• leximet e lira — përfshirë Kuranin — ishin të ndaluara;
• Massoud Rajavi e quante mendimin e pavarur “endje mendore” ose “devijim liberal”;
• aktivitetet ditore ishin të strukturuara për të penguar reflektimin personal.
Këto shkelin qartë nenin 18 të Paktit Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike.
Izolim i detyruar dhe shkëputje totale nga bota e jashtme
Dëshmitë tregojnë:
• ndalim absolut të çdo kontakti me familjen;
• shumë anëtarë u përpoqën të arratiseshin sapo dëgjuan zërin e të afërmve;
• çdo dalje duhej të bëhej nën mbikëqyrjen e dy rojeve;
• kampi ishte i rrethuar me tela me gjemba të kthyer nga brenda për të parandaluar arratisjet.
Kjo përbën trajtim çnjerëzor dhe kufizim të paligjshëm të lirisë së lëvizjes.
Kontroll psikologjik dhe trauma pas shkëputjes
Ish-anëtarët vuajnë edhe pas daljes nga grupi:
• makthe të lidhura me kampin Ashraf;
• paaftësi për të marrë vendime të thjeshta;
• frikë të thellë nga vendimmarrja personale;
• ndjenjë faji të krijuar nga indoktrinimi i vazhdueshëm.
Këto simptoma përputhen me traumat tipike të shkaktuara nga organizatat sektare.
Shkelje të rënda të të drejtave të grave
Pavarësisht pretendimeve për “emancipim”, organizata ushtron:
• përdorim instrumental të grave për forcimin e pushtetit të liderit;
• emërime simbolike pa autoritet real;
• raste të dokumentuara të sterilizimit të detyruar;
• kontroll absolut mbi trupin dhe jetën e grave;
• ndalim të martesës dhe familjes;
• dhunë psikologjike dhe emocionale.
Këto shkelin Konventën CEDAW dhe standardet ndërkombëtare për mbrojtjen e grave.
Shkelja e së drejtës për jetën dhe sigurinë
Dëshmitë tregojnë:
• anëtarë që tentuan arratisjen u torturuan ose u vranë;
• shumë “vdekje të dyshimta” u deklaruan si vetëvrasje;
• presioni psikologjik i shtyu disa anëtarë drejt vetëdjegies ose vetëvrasjes.
Këto janë raste të ekzekutimeve jashtëgjyqësore dhe shkelje të rënda të të drejtave të njeriut.
Qëndrimi i organizatës ndaj proceseve gjyqësore
Gjyqi ndaj 104 anëtarëve të MEK (2023–2025) u mbështet gjerësisht nga ish-anëtarët: më shumë se 200 persona ofruan dëshmi.
Si reagim, udhëheqësja Zahra Merikhi deklaroi:
“Gjithçka që na akuzoni, e kemi bërë. Dhe nga tani, do ta bëjmë njëqind herë më shumë.”
Kjo deklaratë tregon qartë rrezikshmërinë e vazhdueshme të grupit.
Bashkëpunim i vazhdueshëm me shtete armiqësore
Sipas Khodabandeh:
• organizata ka marrë mbështetje financiare, operative dhe politike nga disa shtete perëndimore;
• politikanë perëndimorë marrin pjesë në aktivitetet e MEK kundrejt pagesave të larta;
• qeveria shqiptare ka lejuar operacione kibernetike të MEK kundër popullit iranian;
• bashkëpunimi me Saddam Huseinin gjatë luftës Iran–Irak përbën tradhti të rëndë.
Këto veprime bien ndesh me parimet bazë të së drejtës ndërkombëtare.
Politizimi i mekanizmave të të drejtave të njeriut
Gjatë viteve të fundit, disa aktorë ndërkombëtarë — përfshirë ish-raportuesin special të OKB-së, Javaid Rehman — kanë marrë pjesë në aktivitete të MEK.
Kjo ka ngritur shqetësime serioze për paanshmërinë dhe besueshmërinë e mekanizmave ndërkombëtarë të të drejtave të njeriut.
Përfundim
Organizata terroriste Monafeqin paraqet një kërcënim serioz ndaj sigurisë dhe të drejtave të popullit iranian.
Struktura e saj e brendshme bazohet në shkelje të rënda sistematike — veçanërisht ndaj grave, të rinjve dhe anëtarëve të pambrojtur.
Raporti u bën thirrje institucioneve ndërkombëtare të:
- shmangin politizimin e çështjeve të të drejtave të njeriut;
- vlerësojnë aktivitetet e organizatës në përputhje me standardet ndërkombëtare kundër terrorizmit;
- ofrojnë mbështetje për ish-anëtarët;
- parandalojnë përdorimin e mekanizmave të të drejtave të njeriut si mjet propagande nga ky grup.
