Pse respekti për Albin Kurtin më rritet në përpjestim të drejtë me të vërtetën

Të gjithë ata që më njohin, e dinë se kurrë në jetën time nuk kam pranuar asnjë ofertë të pamoralshme që do t’i dëmtonte interesat e popullit tim, të atdheut tim apo të shtetit tonë. Asnjë çmim në këtë botë, sado i lartë, nuk do të më motivonte ta braktis ndërgjegjen time.

Edhe kur kjo më ka kushtuar me një jetë më të vështirë, pa luks dhe pa rehati materiale – kam zgjedhur dinjitetin mbi gjithçka.

Por këtë që do ta them tani do ta them me vetëdijen më të plotë, me bindjen më të thellë dhe me ndërgjegjen më të pastër:

Sa më shumë që i njoh nga afër krerët e opozitës – aq më shumë e çmoj dhe e dua Albin Kurtin.

Sepse çdo dokument, çdo dëshmi, çdo rrëfim që më vjen në dorë rreth korrupsionit, mashtrimeve, vrasjeve, aferave kriminale dhe tradhtive të tyre – më shtyn ta kuptoj më thellë pse populli ynë ka vuajtur kaq shumë, dhe pse sot është në një përballje kaq të vështirë për drejtësi dhe dinjitet.

E vërteta është kjo:

Gënjeshtra, shpifja, manipulimi dhe krimi janë shndërruar në mjetin e vetëm të opozitës dhe bashkëpunëtorëve të saj të vjetër e të rinj. Të njëjtit njerëz që e vodhën shtetin për dekada, që e shitën sovranitetin nëpër ambasada, që e kthyen pushtetin në një bankomat familjar – sot po përpiqen ta paraqesin veten si shpëtimtarë.

Prandaj, është imperativ i kohës ta krijojmë një bazë të dhënash publike, një arkivë të zezë të të gjitha mashtrimeve, manipulimeve, vrasjeve politike, krimeve ekonomike dhe tradhtive kombëtare të këtyre figurave politike. Emër për emër. Dosje për dosje. Dhe me këtë arsenal të së vërtetës, të shkojmë në çdo studio televizive, në çdo debat publik, dhe t’i përballim me faktet.

Sepse – siç thoshte Hannah Arendt – “Asnjë njeri nuk ka të drejtë të shitet si i painformuar kur e vërteta është në dispozicion.”

Nëse Prokuroria jonë – që për dekada ka qenë peng i sistemit të vjetër – nuk vepron, atëherë populli duhet të bëhet prokuror i historisë dhe gjyqtar i drejtësisë.

Sepse siç thoshte Jean-Paul Sartre: “Kur padrejtësia bëhet ligj, rezistenca bëhet detyrë.”

Dhe mjaft është mjaft.

Kosova nuk guxon më të jetë terreni i manipuluesve, i mashtruesve dhe i tutelarëve të errësirës. Është koha që e vërteta të bëhet sistem, që ndërgjegjja të bëhet forcë politike, dhe që kujtesa kolektive të mos lejojë më të përsëritet e kaluara kriminale.

Ne s’kemi më as luksin e harresës, as durimin për të pritur një mrekulli.

Por kemi Albin Kurtin – jo si një shpëtimtar, por si përfaqësuesin më të ndershëm të një populli që është lodhur nga tradhtitë dhe që është i etur si kurrë më parë për drejtësi, barazi dhe dinjitet.

Faleminderit që ekziston qëndrueshmëria e pathyeshme parimore e Albin Kurtit përballë politikës kriminale, grabitqare, pushtuese dhe gjenocidale të Serbisë – sepse falë saj, shumë agjentë shqipfolës të shërbimeve sekrete serbe, të infiltruar në çdo pore të jetës publike, mediatike, politike e kulturore, u detyruan të zbulojnë fytyrën e tyre të vërtetë.

Me drejtësinë e tij të palëkundur, me kurajën e një burrështeti të cilin nuk e frikëson vetmia, dhe me një atdhedashuri që nuk përkulet para asnjë ambasade, Albin Kurti i detyroi kundërshtarët politikë të zbresin në nivelet më të ulëta dhe më të ndyra të lojës politike, vetëm për ta larguar nga pushteti. Sepse, më shumë sesa çdo armik i jashtëm, është patrioti i ndershëm ai që ua bën jetën ferr tradhtarëve të brendshëm.

Filozofi gjerman Arthur Schopenhauer shkruante: “Çdo e vërtetë kalon nëpër tri faza: fillimisht përqeshet, pastaj luftohet me egërsi, dhe në fund pranohet si e vetëkuptueshme.” Albin Kurti sot ndodhet pikërisht në fazën e dytë: në një betejë të pamëshirshme e të sinkronizuar kundër së vërtetës që ai mishëron.

Shembujt janë të pafund:

Kur mediat që për dekada heshtën për krimet e Serbisë, papritur filluan ta bëjnê sulmin kundër Albin Kurtit program të përditshëm – veprimtaria e tyre nuk ishte më gazetari profesionale kombëtare, por agjendë hibride serbe.

Kur analistët e blerë me dinarë e euro filluan të fyejnë UÇK-në dhe të madhërojnë diplomatët që kërkonin nga Kosova ta falë gjenocidin – analistët e shitur në vend që të jenë zëdhënës të vërtetës u shndërruan në vegla të nënshtrimit kombëtar.

Kur partitë që për vite të tëra heshtën për masakrat serbe bënë koalicione dhe aleanca me kryersit e krimeve – atëherë m’u kujtuan fjalët e Fanonit: “Çdo brez ka një mision për ta përmbushur ose për ta tradhtuar.”

Albin Kurti është nga ata që e përmbushën misionin – jo duke lëpirë kocka pêr karrigë, por duke qëndruar i palëkundur edhe përballë ambasadorëve, oligarkëve, mediave të blera dhe opozitës që mban zi sa herë që Kosova e shtrin sovranitetin në veri.

Në këtë përballje mes së vërtetës dhe maskës, Kosova ndriçon.

Sepse kur ndizet drita, minjtë dalin nga vrimat dhe shërbëtorët e armikut nuk kanë më ku të fshihen. E atëherë, siç thoshte Konfuci: “Mos u tremb nga ai që ta thotë të vërtetën – trembu nga ai që e hesht atë.”

Albin Kurti e ka thënë, e ka bërë dhe e ka paguar çmimin. Por nëse themeli i një shteti të drejtë është guximi për t’u përballur me padrejtësinë, atëherë historia e re e Kosovës ka nisur me të. Dhe ajo histori nuk ndalet më. Kurrë më.

***

Svi koji me poznaju znaju da nikada u životu nisam prihvatio nijednu nemoralnu ponudu koja bi štetila interesima mog naroda, moje domovine ili naše države. Nijedna cena na ovom svetu, ma koliko visoka, ne bi me motivisala da izdam svoju savest.

Čak i kada me je to koštalo teškog života, bez luksuza i materijalne udobnosti – izabrao sam dostojanstvo iznad svega.

Ali ovo što ću sada reći, izgovaram sa punom svešću, najdubljim uverenjem i najčistijom savešću:

Što bolje upoznajem lidere opozicije – to više poštujem i volim Albina Kurtija.

Jer svaki dokument, svaka izjava, svaka svedočenja o korupciji, prevarama, ubistvima, kriminalnim aferama i njihovim izdajama – pomažu mi da dublje shvatim zašto je naš narod toliko patio i zašto se i danas bori za pravdu i dostojanstvo.

Istina je sledeća:

Laž, kleveta, manipulacija i zločin postali su jedino oružje opozicije i njenih starih i novih saradnika. Isti ljudi koji su decenijama pljačkali državu, prodavali suverenitet po ambasadama i pretvarali vlast u porodični bankomat – danas se predstavljaju kao spasioci.

Zato je krajnje vreme da se napravi javna baza podataka – crna arhiva svih prevara, manipulacija, političkih ubistava, ekonomskih zločina i nacionalnih izdaja tih političkih figura. Ime po ime. Dosije po dosije. I sa tim arsenalom istine da idemo u svaku TV emisiju, u svaki javni forum – i da ih suočimo sa činjenicama.

Jer – kako je rekla Hana Arent –

„Niko nema pravo da se pravi neinformisanim kada je istina dostupna.“

Ako naše tužilaštvo – koje je decenijama bilo taoc starog sistema – ne reaguje, onda narod mora postati tužilac istorije i sudija pravde.

Jer – kako je rekao Žan-Pol Sartr –

„Kada nepravda postane zakon – otpor postaje dužnost.“

Dosta je bilo.

Kosovo ne sme više biti igralište manipulatora, lažova i gospodara tame. Vreme je da istina postane sistem, savest postane politička sila, a kolektivno pamćenje ne dozvoli ponavljanje kriminalne prošlosti.

Nemamo više luksuz zaborava, niti strpljenje da čekamo čudo.

Ali imamo Albina Kurtija – ne kao spasitelja, već kao najpoštenijeg predstavnika naroda koji je umoran od izdaja i žedan pravde, jednakosti i dostojanstva.

Zahvaljujući njegovoj nepokolebljivoj principijelnosti prema kriminalnoj, pljačkaškoj, okupatorskoj i genocidnoj politici Srbije – mnogi albanskogovoreći agenti srpske tajne službe, infiltrirani u sve pore javnog, medijskog i političkog života – bili su prinuđeni da pokažu svoje pravo lice.

Svojom nepokolebljivom pravdom, hrabrošću državnika koga ne plaši samoća, i patriotizmom koji se ne klanja nijednoj ambasadi – Albin Kurti je naterao političke protivnike da padnu na najniži i najprljaviji nivo političke igre, samo da bi ga uklonili sa vlasti.

Jer, više nego bilo koji strani neprijatelj – pošteni patriota je taj koji izdajnicima iznutra život pretvara u pakao.

Nemački filozof Artur Šopenhauer je napisao:

„Svaka istina prolazi kroz tri faze: najpre se ismeva, zatim se žestoko napada, a na kraju se prihvata kao očigledna.“

Albin Kurti se danas nalazi tačno u drugoj fazi – u nemilosrdnoj i sinhronizovanoj borbi protiv istine koju on oličava.

Primeri su bezbrojni:

Kad su mediji koji su decenijama ćutali o zločinima Srbije iznenada počeli svakodnevno da napadaju Albina Kurtija – njihovo delovanje više nije bilo novinarstvo, već hibridna srpska agenda.

Kad su analitičari plaćeni dinarima i evrima počeli da vređaju OVK i da veličaju diplomate koji traže od Kosova da oprosti genocid – oni nisu više bili glasnogovornici istine, već oruđa nacionalnog poniženja.

Kad su stranke koje su godinama ćutale o masakrima počele da prave koalicije sa izvršiocima zločina – setio sam se reči Frantza Fanona:

„Svaka generacija ima svoju misiju – da je ispuni ili da je izda.“

Albin Kurti je od onih koji su svoju misiju ispunili – ne lizanjem kostiju zbog fotelje, već ostajući nepokolebljiv pred ambasadorima, oligarsima, kupljenim medijima i opozicijom koja žali svaki put kad Kosovo uspostavi suverenitet na severu.

U ovom sukobu između istine dhe maske – Kosovo sija.

Jer kad se upali svetlo, pacovi izlaze iz rupa i sluge neprijatelja više nemaju gde da se sakriju. I tada, kao što je rekao Konfučije:

„Ne boj se onoga koji ti kaže istinu – boj se onoga koji je ćuti.“

Albin Kurti je istinu rekao, ostvario i platio cenu.

Ali ako je temelj pravedne države hrabrost da se suoči sa nepravdom – onda je nova istorija Kosova počela s njim. I ta istorija se više ne zaustavlja. Nikada više.

***

Alle, die mich kennen, wissen, dass ich in meinem Leben niemals ein unmoralisches Angebot angenommen habe, das die Interessen meines Volkes, meines Vaterlandes oder unseres Staates geschädigt hätte. Kein Preis dieser Welt – so hoch er auch sein mag – könnte mich dazu bewegen, mein Gewissen zu verraten.

Auch wenn mich das ein härteres Leben gekostet hat – ohne Luxus, ohne materiellen Komfort – habe ich stets die Würde über alles andere gestellt.

Doch das, was ich jetzt sage, sage ich mit vollstem Bewusstsein, mit tiefster Überzeugung und mit reinem Gewissen:

Je mehr ich die Führer der Opposition kennenlerne, desto mehr schätze und liebe ich Albin Kurti.

Denn jedes Dokument, jede Zeugenaussage, jede Enthüllung über Korruption, Betrug, Morde, kriminelle Machenschaften und ihre nationalen Verrätereien führt mir deutlicher vor Augen, warum unser Volk so sehr gelitten hat – und warum es heute in einem so erbitterten Kampf um Gerechtigkeit und Würde steht.

Die Wahrheit ist folgende:

Lüge, Verleumdung, Manipulation und Verbrechen sind zum einzigen Werkzeug der Opposition und ihrer alten wie neuen Komplizen geworden. Dieselben, die jahrzehntelang den Staat geplündert, die Souveränität in Botschaften verkauft und die Macht in ein familiäres Bankomat verwandelt haben – stellen sich heute als Retter dar.

Deshalb ist es ein Gebot der Stunde, eine öffentliche Datenbank zu schaffen – ein schwarzes Archiv aller Lügen, Manipulationen, politischen Morde, wirtschaftlichen Verbrechen und nationalen Verrätereien dieser politischen Figuren. Name für Name. Dossier für Dossier. Und mit diesem Arsenal der Wahrheit sollen wir jede TV-Sendung, jede öffentliche Debatte betreten und sie mit den Fakten konfrontieren.

Denn – wie Hannah Arendt sagte –

„Niemand hat das Recht, sich als unwissend auszugeben, wenn die Wahrheit zugänglich ist.“

Wenn unsere Staatsanwaltschaft – die über Jahrzehnte Geisel des alten Systems war – nicht handelt, dann muss das Volk zum Ankläger der Geschichte und zum Richter der Gerechtigkeit werden.

Denn – wie Jean-Paul Sartre sagte –

„Wenn Ungerechtigkeit zum Gesetz wird, wird Widerstand zur Pflicht.“

Genug ist genug.

Kosova darf nicht länger das Spielfeld der Manipulatoren, Betrüger und der Herren der Finsternis sein. Es ist Zeit, dass die Wahrheit zum System wird, das Gewissen zur politischen Kraft und das kollektive Gedächtnis keinen Raum mehr für die Wiederholung einer kriminellen Vergangenheit lässt.

Wir haben keinen Luxus des Vergessens mehr – und keine Geduld für Wunder.

Aber wir haben Albin Kurti – nicht als Retter, sondern als den aufrichtigsten Vertreter eines Volkes, das von Verrat müde ist und sich nach Gerechtigkeit, Gleichheit und Würde sehnt wie nie zuvor.

Dank seiner unerschütterlichen Prinzipientreue gegenüber der verbrecherischen, plündernden, expansionistischen und genozidalen Politik Serbiens – wurden viele albanischsprachige Agenten des serbischen Geheimdienstes, die in alle Bereiche des öffentlichen Lebens infiltriert waren, gezwungen, ihr wahres Gesicht zu zeigen.

Mit seiner unerschütterlichen Gerechtigkeit, dem Mut eines Staatsmannes, der keine Angst vor Einsamkeit hat, und mit einer Vaterlandsliebe, die sich vor keiner Botschaft verbeugt, hat Albin Kurti seine politischen Gegner gezwungen, auf das niedrigste und schmutzigste Niveau des politischen Spiels zu sinken – nur um ihn von der Macht zu entfernen.

Denn mehr als jeder äußere Feind ist der ehrliche Patriot der wahre Alptraum der inneren Verräter.

Der deutsche Philosoph Arthur Schopenhauer schrieb:

„Jede Wahrheit durchläuft drei Phasen: Zuerst wird sie lächerlich gemacht, dann wird sie heftig bekämpft und schließlich als selbstverständlich akzeptiert.“

Albin Kurti befindet sich heute genau in der zweiten Phase – im erbitterten, koordinierten Kampf gegen die Wahrheit, die er verkörpert.

Die Beispiele sind zahlreich:

Als Medien, die jahrzehntelang zu den Verbrechen Serbiens geschwiegen haben, plötzlich tägliche Angriffe auf Albin Kurti starteten – war ihr Wirken nicht mehr Journalismus, sondern Teil einer hybriden serbischen Agenda.

Als Analysten, die mit Dinar und Euro gekauft wurden, begannen die UÇK zu beleidigen und Diplomaten zu loben, die von Kosovo verlangten, den Genozid zu vergeben – verwandelten sie sich in Werkzeuge der nationalen Unterwerfung.

Als Parteien, die jahrelang zu serbischen Massakern geschwiegen haben, Koalitionen mit Kriegsverbrechern bildeten – erinnerte ich mich an Fanons Worte:

„Jede Generation hat eine Mission – sie zu erfüllen oder zu verraten.“

Albin Kurti ist einer jener, die ihre Mission erfüllt haben – nicht indem er Knochen für einen Sessel leckt, sondern indem er standhaft blieb gegenüber Botschaftern, Oligarchen, gekauften Medien und einer Opposition, die trauert, wenn Kosovo seine Souveränität im Norden ausübt.

In diesem Kampf zwischen Wahrheit und Maske leuchtet Kosovo.

Denn wenn das Licht angeht, kommen die Ratten aus ihren Löchern, und die Diener des Feindes haben keinen Ort mehr zum Verstecken.

Und dann – wie Konfuzius sagte –

„Fürchte nicht den, der dir die Wahrheit sagt – fürchte den, der sie verschweigt.“

Albin Kurti hat sie gesagt, gelebt und den Preis bezahlt.

Doch wenn der Grundstein eines gerechten Staates der Mut ist, sich der Ungerechtigkeit zu stellen, dann hat mit ihm die neue Geschichte Kosovas begonnen. Und diese Geschichte wird nie mehr aufgehalten. Nie mehr.