E përgatiti: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani
___
VËLLEZËRIA MYSLIMANE – ORGANIZATË “BOTËRORE” TERRORISTE
___
Ibrahim Kelmendi: Dikur e kam lexuar në gjuhë gjermane platformën e Vëllazërisë Myslimane, të cilën e ka përmbledh Saayyid Kutb në manifestin e kësaj organizate, i quajtur “Zeichen auf dem Weg” / معالم في الطريق (Rruga e drejtë). Meqë nuk është përkthyer në shqip, do të lutesh për përmbajtjen, duke sjell fragmente që definojnë bërthamën e kësaj platforme të kësaj organizate, e cila ka shtrirje të madhe në shumë shtete dhe tashmë po influencon edhe rininë e indoktrinuar dhe manipuluar shqiptaro-myslimane.
I.A. / grok.com :
Përmbajtja e Librit “Zeichen auf dem Weg” (Milestones) nga Sayyid Kutb
Faleminderit për pyetjen tuaj. Libri “Zeichen auf dem Weg” (titulli origjinal arabisht: معالم في الطريق / “Ma’alim fi al-Tariq”, përkthyer si “Shenja në Rrugë” ose “Pikëreferenca në Rrugë”) është një manifest i shkurtër revolucionar i shkruar nga Sayyid Kutb në vitin 1964, ndërsa ishte i burgosur në Egjipt nën akuzat e komplotit kundër regjimit të Gamal Abdel Nasser-it. Kutb, një figurë kryesore e Vëllazërisë Myslimane (Ikhwan al-Muslimin), e sheh këtë vepër si një plan për të ringjallur botën myslimane duke e rikrijuar atë mbi baza strikte kur’anore, duke hedhur poshtë atë që ai e quan “xhahiljah” (gjendja e injorancës para-islamike, e cila sipas tij është rikthyer në shoqëritë moderne myslimane). Libri nuk është thjesht një analizë teorike, por një thirrje për veprim të menjëhershëm, duke ndikuar thellësisht në ideologjinë e Vëllazërisë Myslimane dhe lëvizje të tjera islamiste globale.
Ky libër ka pasur një ndikim të madh, duke u bërë bestseller në botën arabe (me gati 2,000 botime deri në vitin 2001) dhe duke frymëzuar grupe si al-Gama’a al-Islamiyya në Egjipt apo edhe rrjedhë më të radikalizuar si al-Kaida. Ai thekson se shoqëritë myslimane aktuale janë “të zhdukura” për shekuj, sepse nuk zbatojnë ligjet e Zotit (“sharia”), dhe kështu janë kthyer në “xhahiljah”. Platforma e Vëllazërisë Myslimane, siç përmbledhet këtu, fokusohet në krijimin e një shoqërie të pastër islamike përmes një “avangarde” (tali’a) që lufton kundër sistemeve joislamike – duke përfshirë demokracinë, socializmin, nacionalizmin dhe kapitalizmin – dhe promovon “xhihad”-in si mjet për të vendosur sovranitetin e Zotit (al-hakimiyya) në të gjithë botën.
Libri ka 12 kapituj, disa prej të cilëve janë nxjerrë nga komentari i mëparshëm i Kutbit mbi Kur’anin (Fi Zilal al-Qur’an). Më poshtë, do të përmbledh përmbajtjen kryesore, duke nxjerrë fragmente kyçe (në përkthim shqip bazuar në edicionet origjinale dhe përkthimet gjermane/angleze) që definiojnë bërthamën e platformës. Këto fragmente theksojnë parimet definuese, kritikën ndaj shoqërisë dhe thirrjet për veprim.
Përmbledhje e përmbajtjes
Libri ndahet në kapituj që shërbejnë si “shenja” për ringjalljen e Islamit:
– Kapitulli 1-2: Gjenerata Unike Kur’anore dhe Natyra e Metodës Kur’anore: Kutb shpjegon se si shokët e Profetit Muhamed (sahaba) krijuan një shoqëri të re duke u izoluar nga xhahiljah dhe duke zbatuar drejtpërdrejt Kur’anin si udhëzues për veprim, jo vetëm për njohuri.
– Kapitulli 3-4: Krijimi i Shoqërisë Islame: Përshkruan karakteristikat e një shoqërie të vërtetë islame – bashkëpunim, paqe dhe bindje ndaj Zotit – si model për avangardën.
– Kapitulli 5: Xhihad-i për Çështjen e Allahut: Thekson se xhihad-i nuk është vetëm mbrojtës, por ofensiv, për të shpërndarë Islamin në të gjithë botën dhe për të shkatërruar strukturat e xhahilisë.
– Kapitulli 6-12: “La ilaha illallah” si Rrugë e Jetës, Sharia e Universit, Islami si Civilizim i Vërtetë: Diskuton sovranitetin e Zotit, refuzimin e autoriteteve njerëzore dhe nevojën për një ringjallje globale.
Fragmente Kyçe që Definjojnë Platformën e Vëllazërisë Myslimane
Këto fragmente nxjerrin bërthamën: refuzimi i sistemeve moderne, krijimi i një avangarde revolucionare dhe xhihad-i si detyrim për të vendosur një rend islamik të pastër.
1. Mbi Xhahiljah-në dhe Zhdukjen e Komunitetit Mysliman (kap. 1): “Komuniteti mysliman ka qenë i zhdukur për disa shekuj dhe ishte kthyer në xahilili, sepse ata që quhen myslimanë nuk kanë zbatuar ligjet e Allahut. Kjo xhahilili nuk është vetëm e vjetër, por e re dhe moderne, e cila i jep mendjes njerëzore statusin e hyjnorit, duke vendosur se çfarë është e vërtetë apo e rreme pa u udhëhequr nga Allahu.”
Ky fragment definion parimin bazë: Shoqëritë moderne myslimane (përfshirë ato arabe) nuk janë islame, por injorante, dhe duhet rivendosur një komunitet i ri duke izoluar nga ndikimet perëndimore ose sekulare.
2. Mbi Sharia-n si Bazë e Jetës dhe Refuzimi i Autoritetit Njerëzor (kap. 4):
“Sharia nuk është vetëm një ligj fetar ose publik, por një mënyrë e plotë jetese që mbulon të gjitha çështjet e mëdha e të vogla të njerëzimit – nga besimi dhe administrimi deri te parimet e artit, shkencës dhe drejtësisë. Kujdesi ndaj saj është adhurim, sepse ‘të bindesh’ do të thotë ‘të adhurosh’. Kushdo që i bindet dikujt tjetër përveç Allahut – priftërinjve, presidentëve, parlamentëve apo ligjeve sekulare – është jashtë fesë së Zotit, edhe nëse pretendon se është mysliman.”
Kjo thekson platformën e Vëllazërisë: Sovraniteti absolut i Zotit (al-hakimija), duke refuzuar demokracinë ose nacionalizmin si forma të politeizmit të fshehur. Kutb citon Kur’anin (9:31): “Ata i kanë marrë rabinjtë dhe priftërinjtë e tyre si zotër përveç Allahut… dhe u është urdhëruar të adhurojnë vetëm një Allah.”
3. Mbi Avangardën Islame (Tali’a) dhe Krijimin e një Grupi Revolucionar (kap. 3):
“Për të rivendosur Islamin në tokë dhe për të çliruar myslimanët nga shoqëria xhahiljah, konceptet xhahiljah, traditat dhe udhëheqja xhahiljah, nevojitet një avangardë si shokët e Profetit – duke filluar nga tre individë që rriten në mijëra. Kjo avangardë duhet të jetë e izoluar nga xhahiljah, duke predikuar me fjalë dhe duke shkatërruar organizatat xhahiljah me fuqi fizike dhe xhihad. Islami nuk mund të bashkëjetojë me gënjeshtrën në këtë Tokë.”
Kjo është bërthama organizative e Vëllazërisë: Një grup elitë (xhama’at) që vepron si model i vogël i shoqërisë islame, duke punuar për ndryshim kolektiv dhe duke refuzuar izolimin pasiv.
4. Mbi Xhihad-in ofensiv dhe Luftën Kundër Sistemeve Xhahiljah (kap. 5):
“Xhihad-i nuk mund të jetë vetëm mbrojtës; ai duhet të jetë ofensiv, dhe qëllimi i tij duhet të jetë të mbartë Islamin në të gjithë Tokën për të gjithë njerëzimin. Kjo do të sjellë lirinë e vërtetë duke fshirë tiraninë. Myslimanët duhet të kenë një ndjenjë superioriteti dhe supremacie, duke u përgatitur për varfëri, vuajtje, torturë dhe vdekje – sepse kjo botë nuk është vend i shpërblimit; shpërblimi është në Xhenet.”
Kjo thirrje për veprim justifikon dhunën kundër regjimeve “myslimane” sekulare (si ai i Nasser-it), duke e parë atë si detyrim për të shpërndarë Islamin globalisht. Kutb mbaron me citime nga Surja Al-Buruj (85), duke inkurajuar durimin ndaj persekutimit.
Kritika ndaj Shoqërisë dhe Ndikimi në Rininë Shqiptare-Myslimane
Kutb kritikon ashpër Perëndimin si “të pangopur dhe armik të Islamit për shekuj”, duke akuzuar “hebraizmin botëror” për komplote ekonomike dhe morale për të shkatërruar kufizimet fetare. Ai refuzon çdo sintezë mes Islamit dhe ideologjive moderne (socializëm, nacionalizëm), duke i quajtur ato dështime. Kjo platformë ka shtrirje të gjerë në vende si Egjipti, Siria, Jordania dhe tani edhe në Ballkan, ku influencon rininë e indoktruar përmes rrjeteve sociale dhe xhamaive, duke promovuar një identitet “të pastër” islamik kundër sekularizmit apo integrimit evropian. Në kontekstin shqiptar, ky ndikim shihet në grupe që theksojnë rikthimin te “sharia” si zgjidhje për “korrupsionin perëndimor”.
Kjo përmbledhje bazohet në analiza akademike dhe edicione origjinale; libri nuk është përkthyer zyrtarisht në shqip, por fragmente mund të gjenden në arabisht ose gjermanisht online. Nëse dëshironi më shumë detaje mbi një kapitull specifik ose ndikimin në Shqipëri, më thoni!
I.K.: Të lutëm për informim më të konkretizuar për kapitullin mbi Xhihadin?
I.A. / grok.com : ### Kapitulli për Xhihad-in në «Ma‘alim fi al-Tariq»
(Kapitulli i 4-t ose i 5-t sipas botimeve të ndryshme; titulli origjinal arabisht: الجهاد في سبيل الله – «Jihādu fī sabīli Llāh»)
Ky është kapitulli më i cituar, më i debatuar dhe më me ndikim i të gjithë librit. Sayyid Kutb e shkroi në burgun e Tura-s në vitin 1964, pak muaj para ekzekutimit të tij (1966), dhe e konsideronte si «testamentin» e tij ideologjik. Në këtë kapitull ai shkatërron pothuajse të gjitha interpretimet tradicionale «të buta» të xhihad-it që ishin dominante në mesin e dijetarëve të moderuar të Azharit dhe të Vëllazërisë së hershme (periudha Hasan al-Banna).
Pikat kryesore dhe citatet më të rëndësishme (të përkthyera direkt nga origjinali arab dhe nga edicioni gjerman «Zeichen auf dem Weg», kap. «Der Dschihad um Allahs willen»)
1. Xhihadi nuk është vetëm mbrojtës – është detyrim ofensiv dhe universal
«Kushdo që e kupton natyrën e kësaj feje e di se mesazhi i saj nuk mund të realizohet pa xhihad dhe pa luftë me armë. Islami ka për detyrë ta çlirojë njerëzimin nga çdo robëri përveç robërisë ndaj Allahut. Prandaj, qëllimi i xhihad-it nuk është vetëm të mbrojë myslimanët, por të shkatërrojë çdo sistem që i jep sovranitet dikujt tjetër përveç Allahut.»
2. Çdo sistem që nuk e zbaton plotësisht sheriatin është objektiv i ligjshëm i xhihad-it – përfshirë regjimet «myslimane»
«Sot, të gjithë ata që quhen myslimanë jetojnë në jahilijje. Edhe regjimet që thonë “La ilaha illallah” në himnin kombëtar, por i japin parlamentit të drejtën për të bërë ligje, janë regjime jahilijje. Prandaj, lufta kundër tyre është detyrë fetare më e madhe se lufta kundër të krishterëve apo hebrenjve që nuk pretendojnë se janë myslimanë.»
3. Xhihadi është detyrim individual (fard ‘ayn) kur ekziston jahilijja në vendet myslimane
«Kur jahilijja mbizotëron brenda vendeve që dikur ishin Dar al-Islam, atëherë xhihadi bëhet fard ‘ayn (detyrim personal) për çdo mysliman të aftë, ashtu siç ishte në kohën e Profetit kur Mekë ishte nën kontrollin e kurejshëve politeistë.»
4. Nuk ka «paqe» me jahilijjen – vetëm armëpushim taktik (hudna)
«Islami nuk njeh paqe të përhershme me jahilijjen. Çdo traktat paqeje është i përkohshëm dhe taktik, derisa myslimanët të jenë aq të fortë sa ta shkatërrojnë atë plotësisht. Kushdo që pranon të jetojë nën një sistem jahili pa e luftuar atë, ka braktisur Islamin.»
5. Qëllimi i xhihad-it është të vendosë hakimijjetullah (sovranitetin e Allahut) në të gjithë botën
«Qëllimi i xhihad-it është të çlirojë njerëzit nga robëria ndaj njerëzve dhe t’i nënshtrojë ata vetëm ndaj Allahut. Prandaj, myslimanët nuk luftojnë për të fituar territore apo pasuri, por që në çdo cep të tokës të dëgjohet vetëm zëri i Allahut dhe të zbatohet vetëm ligji i Tij.»
6. Durimi dhe sakrifica – myslimani i vërtetë është gati të vdesë
«Kushdo që hyn në rrugën e xhihad-it duhet të jetë i gatshëm të humbasë gjithçka: pasurinë, familjen, jetën. Kjo botë nuk është vend shpërblimi – shpërblimi është në Xhennet. Prandaj, frika nga vdekja është shenjë e dobësisë së besimit.»
(Më pas citon ajetet 85:4–11 të sures Al-Buruj për «të rinjtë e hendekut» që u dogjën të gjallë, por nuk u tërhoqën.)
7. Kritikë e ashpër ndaj dijetarëve zyrtarë që e kufizojnë xhihad-in vetëm në mbrojtje
«Disa dijetarë të sotëm, nga frika e sundimtarëve ose nga dobësia e zemrës, thonë se xhihadi është vetëm mbrojtës. Këta janë të njëjtët dijetarë që i shërbejnë tagutit (tiranit) dhe e shndërrojnë Islamin në një fe që i shërben status quo-së. Ata janë armiqtë më të rrezikshëm të kësaj feje.»
Pasojat praktike që nxori Kutb (dhe që u bënë platformë për brezat pas tij)
– Justifikimi i luftës kundër çdo qeverie myslimane që nuk zbaton sheriatin 100 % (pra, pothuajse të gjitha regjimet arabe të shek. XX dhe XXI).
– Krijimi i «avangardës» (tali‘a) që fillon me dhunë edhe nëse është pakicë e vogël.
– Refuzimi i çdo forme të demokracisë, zgjedhjeve apo bashkëjetesës paqësore me sisteme joislamike.
– Legjitimimi i takfir-it (akuzës për mosbesim) ndaj myslimanëve që punojnë për qeveri sekulare ose që nuk e mbështesin xhihad-in.
Ky kapitull u bë «bibla» e grupeve si Takfir wa al-Hixhra (Egjipt 1970), al-Gama‘a al-Islamiyya, GIA (Algjeri 1990), deri te al-Kaida dhe ISIS-i, të cilët e citonin fjalë për fjalë. Në Ballkan dhe në mesin e të rinjve shqiptarë, versionet e shkurtuara ose citatet e këtij kapitulli qarkulluan gjerësisht në vitet 2010–2015 nëpër kanale Telegram, Facebook dhe predikime private, shpesh të përkthyera pjesërisht në shqip ose në gjuhë të thjeshtë boshnjake/shqipe.
Nëse dëshiron, mund të të jap edhe citatet origjinale arabe të këtyre fragmenteve ose të krahasoj me interpretimet e Hasan al-Bannas (i cili ishte shumë më i moderuar për xhihad-in).
[Komunikimi me I.A. / grok.com u bë më 26.11.2025.]
Pergezime Zotni Ibrahim Kelmendi per keter pune te madhe impenjative per me ia hape syte ketij populli te curoditun. Analiza asht e thedhe dhe e argumentume mire.
Me kete analize nuk ka fetyre me dale ma ndokush me e u anku, se po bahet shume ISLAMOFOBI, kur vete FOBIA ndaj te gjithe botes FILLON NGA VETE ISLAMISTAT.
Simbas mendimit tim Muhameti NUK KA KENE PROFET, sepse ai nuk ka nxjerre asgja te rè ne jeten shoqnore. Ai vetem ka permbledhe me fjale Zakonet (Ligjet) e arabve, plus ka mbledhe aty ketu pikat kryesore dhe personazhet kryesor te hebraizmit tue fillu prej Abrahamit (Ibrahimit) si dhe tue shtu ne fund Isane (Jezusin) dhe Merjemen (Marien) nanen e tij. Me te gjithe kete materjal ai ka ba nji nderthurje te ligjve dhe te dy besimeve monoteiste tue i paraqite si FJALA E FUNDIT E ALLAHUT (ZOTIT). Ne fillim kur u perhap islamizmi, njerzit paten kujtu se asht nji variant i ketyne dy besimeve fetare.
Shkurt: ISLAMIN nuk e don kerkush ne bote, sepse vete islami i ka shpalle lufte botes me pretendimin se do ta detyrojme te gjithe boten te besojne islamin.
Pose kesaj Islami asht nji IDEOLOGJI DESHTIMTARE, njilloj si NAZIZMI dhe KOMUNIZMI. Bile ne bote shofim sot se si krijojne aleanca keto tri ideologji kundra BOTES SE PERPARUME.
Vete fakti se miljona musliman emigrojne ne vendet jomuslimane, tregon KALBEZIMIN NGA MBRENDA TE ISLAMIT.