KU XHAMITË PUNOJNË ME BANDATË ISLAMIKE RADIKALE
Dëshirën për t’a thënë troç në fytyrë. Një pyetje po ja bëjë vetes dhe juve, nga Gjakova, si nga një kënd i skenës: ç’po bënë ky milet kaq i ulët kombëtarishtë. Diçka që të ikte, ne s’e kapnim dot… Nacionalistët duhet ta bashkojnë këtë popull që rrinë e bënë sehir.
Gjenerali Millan Arstraj Ishte sakat.
Ai ishte invalid i luftës. SERVANTESI ishte gjithashtu invalid i luftës.
Sot në nëpër xhami e mejtepe, mjerisht, ka shumë njerëz të till, të gjymtë. Dhe do të ketë së shpejti edhe më shumë, nëse nuk nuk i ndihmon Zoti. Një sakat islam, që s’e ka madhështinë shpirtërore të një SERVANTESI, rënkon kërkon lehtësim për veten në sakatimin që deshiron t’ua shkakton shqiptarëve përreth…
Hysri SELIMI, nga lakmia e, parapëlqente t’a dëgjonte e t’i bindej ligjeve të djallit e Serbisë… Kjo poshtërsi ka vetëm një emër. Tradhëti.
Meqë tradhëtia e terrori, i shoqëruar edhe me etnocid, nga ana e mjekërzinjëve dhe atyre ortodoks sllavë, vazhdimisht po merr përmasa gjithnjë e më tragjike. Shqiptarët e kanë identitetin e vet historik, kulturor, fetar dhe etnik iliroshqiptar, e jo ate të shkretirës.
Shpresojmë se ky shkrim i imi do të gjejë mirkuptimin dhe angazhimin tuaj për vlerësimin me përgjegjësi historike të pozitës aktuale të radikalizmit gjakprishurve arab dhe atij sllavë. Ishte e qartë se ky llum i dalë mbi sipërfaqe dhe është pjellë e turpëshme, të ikurit nga ferri i DANTES.
Po kanë frikë nga çdo gjë që është shqiptare, çdo gjë që jeton jashtë tyre dhe nga çdo gjë që është e ndryshme prej tyre. Shqiptarët duhen të jetë pjesë e historisë dhe sa më të forta janë lidhjet e tyre me historinë aq më shumë ruhet qenia e jonë kombëtare dhe e kundërta, sa më shumë që shqiptarët largohen nga historia aq më shumë tjetërsohet qenia e jonë kombëtare, shndërrohet në hije, shndërrohet në një krijesë me indentitet të humbur… Si një stuhi kërcnuese, ky minoritetë afroaziatik mban gjthmon një qëndrim anti-shqiptarë. Në këtë kohë, Dardania po gëlonte nga elementet e huaj, sidomos shkije, arab e dreqit e të birit etj.
Nëse ndonjë islamistë i lartë fetar i keqpërdor ceremonitë fetare dhe mësimet fetare për të plagosur apo për ta sakatosur kulturën e kombin e vetë. Kundërshtarët e tij nuk duhet të ndjekin të njëjtën rrugë por duhet ta luftojnë me të njëjtat armë. Pavarësisht se mund të jetë e pakëndëshme për pjestarët e saj të veçant. Si kundërshtar i këtyre dukurive negative:
“Shqiptari duhet të jetë me të vërtet luftarë për demokraci dhe duhet të bëjmë diçka që të mos e harojnë kollaj këta klyshë kurvash!”.
Më në fund, zbuluam se kush ishin ata shpirtra të këqij që udhëheqnin njerëzit tanë në rrugë të gabuar, drejtë tempujve të errësirës.
Kjo është jo vetëm shenjë e rënies historike e kulturore, por e një prishjeje të përgjithshme. Partitë politike u jepninë rëndësi gjërave të vogla e të parëndësishme apo, më mirë të themi, u ishin përkushtuar shërbimit ndaj paras, tradhëtisë, islamit radikal, korrupsionit dhe servilizmit etj.
Prandaj, nuk kemi pse habitemi nëse, me adhurimin e këtyre të këqijave, do të zhduket një herë e mirë sensi i heroizmit.
Pasi e tashmja është vetëm fryt i asaj që ka mbjelle shkuara e keqe… Të gjitha këto simptoma që paraqesin kolapsin e qenies sonë kombëtare si dhe pasigurisë së përgjithshme. Kjo mungesë rrodhi edhe për shkak të zakonit të bërjes së gjërave përgjysmë, që nga sistemi arsimor, ngurrimi, mungesa e dëshirës për të mbajtur përgjegjësitë dhe, së fundi, toleranca ndaj kufirit dhe të këqijave tjera që dihen sa shkatërrimtare janë ato.
