“Ky shkrim për Ibrahimin asht budallaki e madhe m’fal per fjalen, kurrë s’kam lexu shkrim ma t’keç…ky njeri asht katastrofe…”
Zonjë e nderuar, e kuptoj qëndrimin tënd dhe këndvështrimin. Ke të drejtë të mendosh ashtu siç e përshkruan ti dhe ke bindjet tua. Mirëpo, edhe unë kam të drejtë ta shoh nga këndvështrimi dhe botëkuptimi im.
Do të thotë që të dy kemi të drejtë.
Ti bazohesh në atë që di për Ibrahimin, unë në ato që di unë. Ose i dimë gjërat e njëjta, por i vlerësojmë ndryshe apo disa i shpërfillim, edhe pse i dimë që të dy. Varet çfarë fusim nën mikroskop!
Po përmend një shembull për ta bërë më të qartë: në një qytet me njëqindmijë banorë, apo me dhjetë, është e vështirë të shihen dy-tre veta që vishen njësoj, edhe pse dyqanet shesin rroba të ngjashme.
Ashtu janë edhe mendimet: njerëzit kanë mendime të ndryshme, shije të ndryshme, gjykime të ndryshme dhe mënyra të ndryshme të të shprehurit. Për fat.
Merre me mend sa e mërzitshme do t’ishte jeta sikur të mendonim njësoj?!
(Gëzohem që në dashuri kemi gati një diktaturë emociale dhe nuk mund të dashurohemi në shumë veta. Ti je shumë e bukur! E veshur me shije të madhe. Dhe, rrezik për bregdetin ku gjendesh… 
)
)Mos u shqetëso të lutem nga mendimi im, ashtu si as unë nuk nga mendimi yt. Duke shkëmbyer mendimet, edhe nëse ti i quan “budallaki”, ne dy kemi arritur të shkëmbejmë mesazhe, çfarë nuk e kemi bërë më kurrë më parë…
Të përshëndes dhe të uroj pushime të këndshme në Vlorë!
Ke nje pëlqim (like) nga unë.
Se pari titulli asht shkru me gabim, me mungesë fjale.
Persa i perket “Ibrahimit” pa e percaktu se per cilin Ibrahim flitet, mu m’shkon mendja tek “Abrahami” profeti i tre besimeve monoteike.