Promovimi i projekteve fetare si “sukses i diasporës” është deformim i realitetit dhe devijim i qëllimshëm i prioriteteve. Diaspora shqiptare nuk ka nevojë për monumente fetare milionëshe që importojnë identitete të huaja, por për investime që forcojnë identitetin kombëtar, gjuhën dhe kulturën shqiptare.
Ideja që një xhami prej 10 milionë frangash në St. Gallen paraqet “lajm të mirë” për shqiptarët është e gabuar në thelb. Kjo nuk është arritje – është simptomë e humbjes së orientimit. Në vend që të ndërtohen qendra kulturore shqiptare, shkolla plotësuese, klube rinore dhe organizata që e mbajnë gjallë gjuhën dhe traditën, promovohet një projekt që e zhvendos fokusin nga identiteti kombëtar në atë fetar.
Nefail Maliqi nuk po informon – po normalizon një narrativë të rrezikshme: që suksesi i shqiptarëve matet me objekte fetare dhe jo me nivel integrimi, arsimimi dhe ruajtje të identitetit kombëtar. Kjo është propagandë e maskuar si lajm.
Diaspora shqiptare është ndërtuar mbi punë, sakrificë dhe integrim në shoqëritë perëndimore. Ajo ka prodhuar profesionistë, sipërmarrës dhe intelektualë – jo nevojë për simbolika fetare që i largojnë nga rrënjët e tyre kombëtare. Investime të tilla nuk janë zhvillim – janë regres.
Është koha të thuhet hapur: çdo projekt që e zëvendëson kulturën shqiptare me agjenda fetare nuk i shërben diasporës, por e varfëron atë shpirtërisht dhe kombëtarisht.
