ARKIVI:
6 Mars 2026

Gjerasim Qiriazi , figura e ndritur e Rilindjes Kombëtare, vdiq i ri, vetëm 35 vjeç , por mbeti një dritë në errësirën e padijes

Shkrime relevante

Rugovishtja mes ruajtjes dhe asimilimit gjuhësor

MSc. Adem Lushaj, Deçan (Vështrim rreth librit, Ndryshimi i varietetit gjuhësor (Rasti...

Donna Dafi vjen me superhitin provokues për fuqizimin e grave “Touch Me Like That”

Shtutgart, 7 mars 2026 Skena ndërkombëtare e muzikës pop-dance po tronditet nga...

Kur ideologjia fetare bëhet filtër i arsyes

Basri Beka, Prishtinë Debati me mikun tonë X është një shembull klasik...

Kur pushteti gabon dhe opozita dështon: Kosova peng i ambicieve politike

Luan Dibrani, Gjermani Në politikën e Kosovës po përsëritet një gabim i...

Shpërndaj

Në një kohë kur fjala shqipe ftohej të heshtte dhe shkronjat tona përpiqeshin të zhbëheshin nga pushtete të huaja, lindi një zë që do të ngjallte shpresë dhe dije: Gjerasim Qiriazi. I lindur në fshatin Tërnovë në Manastirin e dashur të shqiptarëve, ai u bë një nga figurat më të ndritura të Rilindjes Kombëtare.
Me vizion të qartë dhe dashuri të thellë për atdheun, Gjerasimi i kushtoi jetën arsimit dhe përhapjes së gjuhës shqipe. Ai e kuptoi se për të pasur një komb të fortë, duhej të kishte një popull të ditur, dhe se dija ishte arma më e fuqishme për çlirimin shpirtëror e kombëtar.
Në vitin 1891, së bashku me motrën e tij Sevasti Qiriazi, themeloi shkollën e parë për vajza në gjuhën shqipe në Korçë — një akt trimërie dhe vizioni. Kjo shkollë nuk ishte thjesht një institucion arsimor, por një ogur i ri për emancipimin e gruas shqiptare dhe për përhapjen e kulturës kombëtare në një kohë të vështirë.
Përvoja e tij si i rrëmbyer nga kusarët, e përshkruar me mjeshtëri në një vepër të veçantë, e tregon jo vetëm si një njeri të ditur, por edhe si një shpirt që qëndroi i pathyeshëm përballë sfidave dhe dhimbjes. Ai diti të mbante gjallë vullnetin për jetë e për liri, edhe në rrethana të errëta.
Gjerasim Qiriazi nuk jetoi gjatë – vdiq i ri, vetëm 35 vjeç – por jeta e tij qe një pishtar që ndriçoi rrugën për brezat që erdhën pas. Ai mbolli farat e dijes dhe dashurisë për gjuhën amtare në tokën e një kombi që po zgjohej. Emri i tij, i gdhendur në altarin e kulturës shqiptare, mbetet shembull frymëzimi për këdo që beson se përparimi nis nga mendja dhe zemra.

K O M E N T E

1 KOMENT

  1. Nga shkrimi i shkurtër, veçova këtë pjesë, po citoj:
    “Gjerasimi i kushtoi jetën arsimit dhe përhapjes së gjuhës shqipe. Ai e kuptoi se për të pasur një komb të fortë, duhej të kishte një popull të ditur, dhe se dija ishte arma më e fuqishme për çlirimin shpirtëror e kombëtar.
    Gjerasim Qiriazi nuk jetoi gjatë, vetëm 35 vjet – por jeta e tij qe një pishtar që ndriçoi rrugën për brezat që erdhën pas.”
    Ju lumt mendja dhe ju lumt dora!
    Komentin po e përfundoj me këtë mendim:
    …themeli i fortë i çdo shteti është arsimi dhe arsimimi.

    IMH
    E mail: ekspertimh@hotmail.com

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu