LUFTA E ANALISTËVE PA KRISMA ARMËSH – MBETËT E ASHPËR
Që jeni gomar e përtej gomaricave, kjo është diçka që duket!
Këta janë si Polari, Lushtaku, Lima, Ramushi e Abdygjyku nga trutë!
Ne jemi, se na ka lezet puthtarë…!!!
Jeni p…çkë e Dhisë!
Debelldeja, Çakorri, Komuna me shkije e Mitrovica…, këto territore që mbetën gjithë jetën të virgjëra. Ranë në dorë të Serbisë jo rastësishtë! Bërtisnin, ulërisnin deri në mesnatën e vonë në media. “Kështu bëhen miljonat” dhe frrap t’a çudisin Vuçiqin e Putinin në katarsisë.
Veç në Dardani kodoshat e kombit, i vërsulën ALBINIT, Gërvalles, Vjosës qe kthyen gjendjen normale në Mitrovicë. Një grupë Lirimësh, Çitakesh, Hyrmetesh, Kicash, Buzhalësh, “Dardanësh”, Valonësh, Behramësh, Kajtazësh, Batonësh e Stanishiqës me vargje plotë dashuri për serbi e rusi… analistësh e oligarkësh me nga një fillore e të paditur e të çoroditur nga trutë. Vargje që kurverojnë e të mashtrojnë që ju vjenë era përtej qenefit e kambanave të Manastireve në Serbi…!
Teoritë e gjithçkaje janë përgjigje ndaj pyetjeve midis dëshirës kapjes së pushtetit dhe krimit të organizuar, “tradhëtisë”. Ne mund të çuditemi se përse analistët i përkasin ligësisë më tëpër sesa vetë karakterit të tyre politik.
Në këtë shkrim dëshiroj të shqyrtoj për se, në fund të luftës së fundit, duhej të ndodhte rigjallërimi i konfliktit i GOMERËVE politiko-korruptive dhe i dhe i GOMARICAVE radikale, në një kohë kur Dardania po bëhej më e njësuar dhe e ndërlidhur dhe kur barrierat midis grupeve dhe klaneve politike dhe shovinizmit serbë po ngritet e po bëhen anakronike dhe antikombëtare. Oligarkët gjithashtu kanë zhvilluar kuptime gjithnjë e më+ të sofistikuara të “politikës së gabuar” dhe aleancave në mes hajdutëve e zullumçarëve politikë.
Shpesh na e kujtojnë se Mitrovicën ku jetojmë po bëhet më i e vogël dhe më e paintergruar drejtë Dardanisë përshkakë të analistëvë dhe opozitarëve të blerë, të shitur e të shitblerë.. Kudo farkëtohen lidhjet më të ngushta midis Zajedniçarëve dhe klaneve të partive opozitare dhe kudo provincailizëm, dikur të varfër shpirtërishtë e kombëtarisht, bëhen pjesë e një rrjeti të ndërlikuar organizatash dhe çrregullimesh antishtetërore, duke krijuar një bashkësi të vërtetë antishtetërore.
Dy dekadatë e para të pas luftës ishin kohë tepër të errëta. Nën qiellin ku ku krimi i organizuar “na ndrisnin” përmbi kokë! Gjak prishurit, imoralët, kodoshat zvarriteshin si askaride, natën thurrnin vargje, ditën padisnin shokët e tyre në media. Në çdo në kohën e pakohësisë po evulohet si mjegulla acide. Janë këto priudhat të dinasourëve vrastarë që na rrënqethën e na lëkundën themelet, shkatërruan atëdheun, analistët dhe krimi i tyre analitikë e politik ndajë sovranitetit ishin gjë më e zakonshme.
Analistët e këtij lloji paranojak kanë luajtur rol të rrezikshëm në shërbim neonacionalizmit sllav e prorus.
Si duhet të ndalën korifetë e analizave politike. Këtë përpjekje duhet ta bëjmë pa dallim e ebindjesh politike. Po u ndjeve shqiptarë, nuk ka rëndësi a je i papunë, i ri, burrë apo grua, i pasur e i varfur, i arsimuar, sipërmmarrësh apo zyrtar, apo polic, është e drejta dhe detyra e ç që do shqiptari me e nderue gjakun tënd dhe me ndjekë në rrugën politike mbrojtjen e interesave të shqiptarëve.
Organizimi duhet të nisë nga shoqëria shqiptare, duke punuar ai që di e që ka guximin intelektual. Si thoni – të rrimë e të bëjmë sehirë!?
Së dyti, ne na duhet të organizohemi edhe ne nivelin shoqëror, në fshat, në mëhallë, në lagje, në qytet dhe të bëjmë atë që duhet të bëjmë atë që duhet berë… Ne na duhet të mendojmë si shqiptarë, moralisht, kulturalisht, shoqërisht dhe politikisht. Na duhet të ikim nga mendësia e ngushtë e njeriut që sheh me dyshim Albinin në pushtet dhe e trajtojmë si të huaj. Më në fund, por jo më e fundit, ndërtimi i strukturave funksionale të një sistemi të partive politike i cili të avancojë e të mbrojë interesat kombëtare, ndajë fraksionit antishqiptar të Zajednicës me mjete legjitime demokratike.
