Sundimtarët e “xhirizave”, si hambarë mushkonjash në media!

“Debat Plusi” ka krijuar një organizëm antikombëtar, opozita është katandisur te (Lista serbe). Shumë analistë janë atashuar me këtë keqën e madhe (si puna e Lirim Mehmetaj, Halil Matoshit, Dardan Gashit, etj). Jo këta analista kanë krijuar një mekanizëm të pastër “antikombëtar” të mënyrës se si Lrimi etj., ftohen në media te Panduri. Çfarë do të thotë kjo: I përdorin deputetët opozitar dhe i përdorin genjeshtrat e shpifjet që vijnë nga Serbia e tjera me radhë. Faktet kanë treguar për shkakë të këtyre mekanizmave sipas meje korruptiv e të shtyrë nga alogarkët e opozitës.

Në një vend emrash analistësh lidhen me skandale e gënjeshtra, ka edhe përjashtime në mesin e tyre është LIRIM MEHMETAJ një analistë që u ngjitë shkallë pas shkalle, u ngjitë me gënjehstra dhe me një luftë hibride ndajë qeverisë Kurti. Lirimi u lind në Deçan, me origjin nga “Provinca e Deçanit”, dhe nisi karrierën si një daktilograf i Batonit, Buzhalës dhe si gazetar e “hetues korrupsioni”. Vite punë e rrezulltate konkrete, u ba një nga figurat më të rrespektuara të oligarkëve të opozitës dhe më i urryeri i kombit shqiptar. Në krye të Debat Plusit u dallua për profesionalizëm dhe ne bashkpunim me Kajtazin, Batonin dhe me oligarkët e opozitës… Ai është i pasionuar nga lajmet e rreme dhe nga gazetat e Vuçiqit, duke i përafqësuar “Serbinë” me dinjitet të madh.

E kanë trashëgim frikën Lirimmojcët nga e vërteta.

Çfarë e shtyu Lirimojcën drejt këtij fundi misterioz. O Lirim Mehmetaj. O më kërma e një analisti dhe njëriu më i flliqur që ka pasur kjo tokë shqiptare ndonjëherë. Kështu është kur vërbohen të gjith armiqtë e kombit shqiptar.

Prandaj, çorbagjinjtë e xhirizeve të kësaj ushtrie të pamençur gjithmonë i janë shmangur të vërtetës e janë mbështetur në të huajën, duke përdorë ushtrinë ndihmëse, sepse është shumë më e rrezikshme se ajo mercenare duke konsideruar fitore jo të vërtetë, ata që e kanë korrur me armën e shpifjeve nga të tjerët. Kjo është fatëkeqësia e një kombi të vogël.

Mediatë si “Debat Plus e Klan Koosva” janë një xhiriz i jashtëzakonshëm, dhe xhirizitë i vehet gjithmonë kapaku. Këta analistë e dinë që janë të pashpresë sheshin, nderin, fytyrën, vetëm për një rrogë të qelbur. Njerëz pa dinjitet dhe janë të lumtur me ja vu “flakën e turpin” Dardanisë dhe kujdo tjetër.

Çorbaxhinjtë e Dardanisë janë mësuar me mizerje shpifjesh, këta janë llumi i llumit që mundet me ekzistuar në këtë tokë. Kjo është fatkeqëisa e jonë, që pranojnë çdo gjë nga të huajtë. Këta nuk kanë asnjë pikë dashnie për shqiptarët! Thonë se mizirabiliteti e ka një farë kënaqësie për shpifje e gënjeshtra. Po e kanë kënaqësinë të poshtërojnë e të ofendojnë. Por, po sot që kanë këtë agjendë të mbetën nëpër ekrane televizive me inate antishqiptare. Por bashkë me të janë të shiturit e të blerë, mirpo, të shiturit sot janë në ankthë dhe janë në anën historike të “Beogradit politik”.

Ndërkohë gjithçka është në anën e Dardanisë, por drejtësia e sheh “Kushtetutën e Dardanisë” që i ka dhënë analistëve e opozitarëve si detyrë thelbësore për ta mbrojtur interesin kombëtar. E pra, nëse drejtësia i dinë këto, me forcën ligjore duhet të bëjë mbylljen e televizioneve që me mbeturina historike bëjnë propagandë antishqiptare. Si mund të lejohen këto mbeturina, por analistët e opozitarët kanë frikë ta mbrojnë interesin kombëtar, para armiqëve shekullor që po fyjnë dinjitetin kombëtar me shpifje e trillime politike, por vetëm këta nuk e dëshirojnë këtë denjitet.

Tani që mbërritëm në këtë pikë të gjykimeve tona, duhet të kuptojmë qartë se nëpërmjet konceptit të përvojës i hapet rruga një menyre të re të menduarit krejt të re. Tani na mbetet të shohim në ç’mënyrë sundimtarët e mashtrimeve e të gënjeshtrave duhet të sillen në media e në parlamentë me shtetasit dhe me vëllezërit e tyre. Mbasi e di se shumëkush ka shkruar për këtë, kam frikë se, duke shkruar edhe unë, më marrin për mendjemadh mbasi, veçanarisht rreth kësaj çështje, largohem nga të tjerët. Mirpo, mbasi qëllimi im është të shkruaj diçka të dobishme për atë që e kuptojnë realitetin opozitar, më është dukur më e përshtatëshme t’i përmbahem së vërtetës reale të gjërave se sa imagjinimit të tyre.

Mirpo, sa i përket të mësuarit si duhet bërë filozofin politike, analistët apo opozitarët duhet të lëxojnë historinë e të studjojnë veprimet e filozofëve e politikanëve të mëdhenj, të shohin si kanë vepruar në kultur dhe art, të shqyrtojnë shkaqet e fitoreve e të humbjeve të tyre për t’i imituar të parët e për t’iu shmangur gënjeshtratë, shantazheve e shpifjeve; e, para gjithave, të veprojnë si ka vepruar para tyre ndonjë politikanë i madh, që si shembull, duke pasur farë trimi të lavdëruar e të përmendur, duke pasur gjithmonë parasysh jetën e veprat e tij.

E para është – të mos pranojmë kurr ndonjë gjë për të vërtetë nga ana e analistëve dhe nga opozitarët sa kohë që të mos e njoh futyrat e tyre në mënyrë të qartë si të tillë: domëthënë ta evitojmë me kujdes nxitimin dhe prevencionin e gënjeshtrave e shatazheve në media e parlamentë, të mos fusin në mendje asgjë më shumë se ajo që do të dukej aq e qartë dhe aq e kulluar, sa që të mos kem asnjë rast ta vë në dyshim për përdhosur dinjitetin kombëtar. Tani ndodhemi ndërmjet dy proceseve të rrezikshme shkombëtarizuese: ikja e tyre nga vetvetja dhe dyndja e kolonëve opozitar, analistëve dhe e Zajednicës në media e gjetiu.

Aanalistët dhe opozitarët “shqiptarë” nuk kanë arritur ta shtrojnë drejtë, aq më pak ta kushtëzojë zgjidhjen e drejtë të çështjës shqiptare në Dardani. Analistët e opozitarët i është nënshtruar tërësisht koniunkturës së propagandës ruse e serbe për zgjidhjen e pret nga tryeza e gjelbër, që do ta shtrojnë të tjerët. Kështu, sot ajo as nuk ka mbështetje në vetvete, as garanci.

Subjektet ndëkombëtare ende përligjin logjikën e forcës dhe të interesit. Edhe pas shthurjes së perandorive totalitare opozitare të spordhjakëve, ato nuk njohin të drejtën e vetëvendosjes së të gjithë popujve tjerë. Natyrisht, në gjithë këtë tronditje shqipatre veproi aleanca e vjetër ruso – serbe për ta dobësuar sa më shumë faktorin shqiptar në Dardani. Destabilizimin shqiptar dobësoi vetvetiu edhe çështjen kombëtare. Në rradhë të parë: – gënjeshtrat, mashtirmet dhe dëmtimin e ajkës shqiptare nga vetë shqiptarët.