Mentor Thaqi
___
TY, LAHUTË
(Letër rrëfyese n´adresë pa numër poste)
Kâm nji jetë që di e due me t´nig´jue
oj Fisnikja e Lashtësisë t´èmè,
ti motra binake e Okarin´s!
Me zânin tân ngrihem e shkrihem,
bi e çohem,
vdes e le´em,
kjaj e knoj … k´shtu qysh rrnoj!
Ev që kurrë nuk dita me t´ra
qysh dita me t´nig´ju
e qysh u msova me t´dashtë,
e ti ma falë kët´ m´kat
se edhe n´pleqni msohet,
se edhe zânin e plakut e përgdhelë,
se ti ke shpirt mali,
ke zemër lisi,
ke fije kali
e herë t´fisnikes fisi!
Lahutë, jemi vonue shumë,
ti je msue me vonesat tona
rrug´ve t´gata nëpër fortuna
edhe n´kângë na qorton,
herë kjanë e herë knon!
E ne … bukur plangprishës,
e vonja n´pritje na nxán,
edhe deren therra e murriza na e nxâjnë
për t´keqen tonë
që u djeg e u pjek
që kurrë s´na u bâ vonë
që moti na rjepë!
Atje ku tash shkove, oj Zojë,
atje shkoi shkrimi për ty e ti mas me gojë
e thua jeten për ne e veten,
për kasneca s´ke nevojë,
po le t´ngrohen pak edhe tjerat përrreth,
i çuan e peng rrene i lanë,
po ngrohtësia jote âsht si abc bote!
Fisnikja Lahutë,
nji gjâ s´ta thash e po ta thèm,
se s´di ku e lash, po qe ku e kèm´,
edhe kur ma dogjen malin,
e kur s´pata lisa,
pa ty s´mèta kurrë,
herë me kungull e herë pocërrkë,
me fije floku Thanushe,
n´breg mali e n´lug fushe,
ty gjallë e kângèn gjallë,
me nèrin tân n´ballë!
…
Mentor Thaqi
09 dimnor 2025
PS: E kâm nji nip t´èmnit e t´fisit tèm diku n´ato brigje e shtigje Vokshi, që âsht tue u munue me ty me m´nèrue e me m´gzue, oj Fisnikja jonë e lashtë, ti motra e Okarinës Dardane, ti mèsa e Xhyblet´s! Ai, pa m´pvetë, ma kish lexue e knue dashninë e shpirtit për ty, Lahutë! Ma shumë se nèri nuk peshon gjâ n´kët´ jetë!
U knaqa tuj lexu
Per çka ke shkru
Per ktè Lahuten e Malcisë
Që edhe Fishta e pat qendisë,
Per ktè Lahutë atdhetare
Qi i këndoi gjithmonë
Qendreses shqiptare.
Tung.