Te Hasan Prishtina, Murat Koci e Sinan Kastrati. Polac, korrik 2021
Nga: Sinan Kastrati, Suedi
Drenica është krenaria e Kosovës
Vazhdon nga numri i djeshëm ”Te varri i Shaban Polluzhës e Kulla e Ahmet Delisë”, Drini.us, 10 Gusht 2021
Nga Ditarim im (4)
Në Marinë
Te Ilaz Kodra
Kullat e Shaban Jasharit të Prekazit (janë si Kalaja e Krujës së Krutanëve)
E Dyert e Kullës së Isa Boletinit, i gjetëm të mbyllura
Përmirësim gabimi: Te Varri i Shaban Polluzhës
“Shkodra është fati ose varri ynë, por jo turpi ynë” (Hasan Riza Pasha).
Kështu do të thoshte Hasan Riza Pasha që me të drejtë thuhet se ishte mbrojtësi i Shkodrës, Martiri e kryetrimi i Shkodrës.
Unë do të shtoja se pas Shkodrës, Krujës e Vlorës, vjen me radhë Prekazi.
(Lufta e Shkodrës për mbrojtjen e tokave shqiptare nga Mali iZi, më 1913, Sinan Kastrati, BOTA SOT 3 MARS 2018)
https://www.botasot.info/opinione/844445/lufta-e-shkodres-per-mbrojtjen-e-tokave-shqiptare-kunder-malit-te-zi-me-1913/
Sigurisht se nuk do të flas për Shkodrën e as për heronjët e saj: Oso Kukën e Hasan Rizën, për Gjergj Fishtën e kreshnikët e Veriut por për një pjesë të Shqipërisë, që nuk le mangut aspak nga Shkodra e nâmi që i lanë Shkodrës, Prekazi i Ahmet Delisë dhe i Adem Jasharit, i rrin të këmbët Shkodrës zëmadhe.
Dashtë Zoti e Prekazi dhe luftëtarët e saj, nuk lihen në harresë sikurse që u la Shkodra e bijët e saj: Hasan Riza Pasha i Stambollit e … Gjergj Fishta.
Nuk e krahasova rastësisht Adem Jasharin me Hasan Rizën por të bâmat e tyre kanë shumë ngjashmëri e dallimet në kohë por heroizmi e guximi i tyre është i njëjtë.
Nuk do të ishte e drejtë që krahas Hasan Rizës, Oso Kukës e Adem Jasharit të mos përmendet, përkah trimëria e nami edhe Hamza i cili ishte truri e mendja e gjithës asaj lufte heroike që u zhvillua në 10 vjetëshin e fundit të shekullit të kaluar për afro 9 vjet po aq vjet sa do të shërbenin ushtarët shqiptarë me pushkë në dorë e barut të thatë nëpër istikame, në Prekaz e në Drenicë.
Kullat e Jasharëve ishin në gjendje mjeruese.
Kullat e Shaban Jasharit- Prekaz, 2021
Ishte hera e parë që e vizitova Prekazin por edhe e lash i dëshpruar Prekazin. Kullat e mixhës Shaban veç sa nuk ishin shembur.
I kujtoja ato gra e ata burra që luftuan me ato armët që patën e nuk u koritën.
Por ne si shtet jemi futur si struci, kryet nën zall e nuk po shohim dhe po mendojmë se edhe të tjerët nuk po na shohin.
Po sikut të shemben kullat e Shaban Jasharit?
Atherë do të kishim edhe një Vraninë tjetër në zemër të Kosovës e Oso Kuka me një ÇETË të madhe luftëtarësh të harruar e të përbuzur, sikurse që edhe sot, për mos me thënë përbuzen, po them se nuk e kanë vendin e merituar që iu takon në histori, Heronjët e Shkodrës.
Te varri i Shaban Polluzhës, korrik 2021
Nuk do të doja që ta kenë fatin e luftëtarëve shkodranë, edhe luftëtarët e Prekazit dhe të Drenicës, Shaban Jashari me djemt, Hamzën e Adem Jasharin, Ahmet Delia e Shaban Polluzha, Hasan Prishtina, Tahir Meha e shumë luftëtarë të tjerë drenicakë.
Këtë ndjenjë e kisha edhe më herët por dëshira për me shkua, ishte më e madhe ”e këmbët” më quan deri në Prekaz.
Për Prekazin kisha dëgjuar vetëm fjalë të mira e këngë trimërie me çifteli,sharki, lahutë e violinë por nuk i kisha parë ata trima të mejdanit në Prekaz.
Dorën në zemër me disa nga familjarët dhe të afërm të këtyre burrave që i takuam, unë sa filloja e doja të flisja e ti pyesja, Murati më bënte shej që të hesht.
Murati sigurisht se kishte të drejtë se me fjalë nuk rregullohet asgjë.
Megjithate, fjala për mua është armë, armë që vret heshtakët dhe ata që kanë përgjegjësi, për poltikanët e politikbërsit.
Fjala është në fund të fundit objekt studimi i letërisë dhe i imi, i poezisë dhe me fjalë flasim e mirremi vesh por jo me të gjithë.
Udhtimin nëpër Drenicë, nga Kroni i Mretit, Komarani, Drenasi e deri në Mitrovicë e bëmë për një ditë, ”err e terr” por dita shkoi sa ”çel e mshel sytë” e të gjithë Burrat e Kuvendit e trimat e Mejdanit, nuk i pam. Po pushonin në hijet e pemëve.
Sigurisht se nuk është e mjaftueshme që brenda një dite të flas për punën e luftën më shumë se 100 vjet, luftën e sakrificëqëndresën e të atyre burrave, të pushkës dhe të penës me Hasan Prishtinën por së pakut mbresat, përjetimin tim e përpjekjen time dhe dëshirën që kur isha i vogël, për çlirim kombëtar e fjalë të lirë, në radhë të parë, e gjeta në Drenicë.
Iu përulem luftëtarëve dhe falenderimet e mia, me fjalë e me zemër shkojnë të familjet e tyre e lutjet, iu dërgoj atyre luftëtarëve, që nga Ahmet Delia e deri të Adem Jashari Prekazit.
Para dyerve të Isa Boletinit në Boletin. Korrik, 2021
Pas Prekazit hëngrëm një drekë të vonë në një gjelltore po në Prekaz dhe u nisëm për te Kullat e Isë Boletinit në Boletin.
Dyert e oborrit të bacës Isë i gjetëm të mbylluara.
Ishte një natyrë e bukur me ato male të mrekullueshme por shtëpia e bacës Isë ishte e ”rrethueme” nga popat, murgj e murgesha ortodokse sllave.
Eh baca Isë, ti që shkove në Vlorë, në Stamboll e në Londër, i vizitove ”Te shtatë kralat e mretin” e ishe edhe në Podgoricë, ku luftove vetë i shtati, nuk u korite, shtëpinë në Boletin e kishe të rrethuar nga sllavët por ti prap nuk je i koritur e me marre, jemi NE.
Baca Isë, ishe “mysafir” në shtepi tënden e qipqi në qiflliqet tua.
-Baca Isë, a po më dëgjon?
-Qou he burrë se mjaft fjete!
Po e mbyll me një vjershë kushtuar (krye)ministrave kosovar e atyre ”shqiptar”, edhe pse ata “nuk janë (e nuk ishin) të tillë.
Nepotizmi
“Është parë s’është parë Vunë ministër një gomar”, poezi nga Dritëro Agolli
Është parë s’është parë
Vunë ministër një gomar
Gjindja tha: Goxha ministër
Me samar e me kapistër
Ç’iu qep mëzi, ç’iu qep kali…
Eh, gomar, ç’të polli halli!
Dhe kërriçi prêt një qoshe
Tok me pelën kuqaloshe…
Por një cep kërkon dhe mushka
Ndryshe zemërohet krushka
Në katund plasi debati:
More, s’ngeli soj veshgjati!
Flet me plak i muhabetit:
Le t’i rrojnë, me nder qytetit!
Se katundi pa gjë s’ngeli
Boll janë: lopa, qeni, gjeli
Pas punës, duke u shlodhur
P. S.
Në legjendën përfundi fotografisë ku shkruan: Te varri i Shaban Polluzhës, e ku jam unë, Sinan Kastrati, Medi Behrami (ulur) dhe në këmbë, Murat Koci, dhe tjetra, aty ku jam vetëm, duke u mbajtur për mermeri, nuk është varri i Shaban Polluzhës. Kërkoj falje nga Redaksia, familjarët e farefisi dhe lexuesit!
Me mikun e atdhetarin Xhafer Lecin. Prishtinë, 2021
Vazhdon
Malmö. 11 gusht 2021
