Islamizmi politik dhe regjimi i Beogradit ushqehen nga i njëjti rezultat: një Kosovë e dobët, e zbrazët, e përçarë dhe e shkëputur nga Perëndimi.
Islamistët duan pushtet mbi mendjen, familjen, shkollën, kulturën dhe shtetin. Nuk u mjafton besimi privat — duan nënshtrim shoqëror.
Beogradi do diçka tjetër, por rezultati i shërben njësoj: një Kosovë e deformuar, e radikalizuar, e varfëruar dhe e braktisur nga rinia e saj. Një shtet që gradualisht bëhet aq problematik, sa Serbia një ditë të mund t’i thotë botës:
“Ju thamë. Këta nuk dinë me ndërtu shtet. Këta janë problem. Ne duhet me rikthy rendin.”
Kjo është tragjedia: disa mendojnë se po e “mbrojnë Islamin”, ndërsa në praktikë mund të jenë duke ia përgatitë Beogradit argumentin më të fuqishëm kundër Kosovës.
Serbisë nuk i duhet me na pushtu nesër me tanke, nëse ne sot e shkatërrojmë Kosovën vetë nga brenda.
Dhe po — kjo po ndodh shumë ma shpejt se sa shumica guxojnë me pranu.
