____
Çdo ditë po e kuptoj më shumë pse turku na e la islamin dhe pse shkijet investojnë aq shumë në islamizimin e shqiptarëve.
Thjesht, të bëhesh islamik do të thotë e ul kurrizin shumë më lehtë se të tjerët dhe pranojnë sundimtar shumë më lehtë se të tjerët. Ndoshta kjo është arsyeja pse globalistët e komunistët duan islamin tani kudo, edhe në Evropë; do të kontrollojnë më lehtë.
Unë nuk di shumë raste që shqiptarët, pasi u islamizuan, e kanë marrë vetë fatin në dorë dhe e kanë bërë ndryshimin pikërisht ashtu siç kanë dashur.
Turqia e di mirë se katolikët shqiptarë ia njohin pabesitë, hilet dhe lojërat e vjetra. E dinë çfarë ka bërë dikur dhe e kuptojnë çfarë synon sot. Prandaj edhe ia prishin planet sa herë që përpiqet ta tërheqë shqiptarin larg Perëndimit e ta lidhë pas vetes.
Kështu ka ndodhur atëherë. Kështu po ndodh edhe sot.
Tani që po i shoh këta, më kujtohet ajo shprehja që i atribuohet At Gjergj Fishtës, drejtuar Dom Ndoc Nikajt:
“Pse po i qet ti zavall kresë për me mushë kryet e magarit?”
Dhe ngushëllohen me shprehjen:
“Hajt se e ban Zoti mirë. Ka me kalu edhe kjo.”
Ama vetë nuk e bajnë ndryshimin.
Lëri në gropë septike deri në fyt dhe aty rrinë. Fillojnë të mësohen me erën, me llumin, me poshtërimin. Madje edhe kur shkon me i nxjerrë, ngurrojnë, sepse njeriu, për fat të keq, mësohet edhe me mjerimin kur i është mësuar kokën me e mbajtë ulur.
Unë nuk di shumë raste që shqiptarët, pasi u islamizuan, e kanë marrë vetë fatin në dorë dhe e kanë bërë ndryshimin pikërisht ashtu siç kanë dashur.
Gjithmonë me zor. Gjithmonë pasi rrethanat ua kanë sjellë thikën në asht. Gjithmonë pasi dikush tjetër ua ka imponuar momentin.
E para dhe e vetmja Besëlidhje e Lezhës e shqiptarëve ku vërtet banë diçka.
Aty nuk pritën që “ta bënte Zoti mirë”.
