Fotoja është e Drinit
Asger Aamund / Document.no
FacebookMessengerWhatsAppXSnapchatTelegramPrintEmail Është thënë se islamofobia është një term i shpikur nga fashistët dhe përdoret nga qeraxhinjtë për të manipuluar idiotët. Kjo përshkrim i përshtatet perfekt Danimarkës, ku idiotët e dobishëm për dekada kanë tërhequr veten duke u përkulur dhe ngasur për të përballuar kërkesat në rritje të islamit për dominim dhe nënshtrim.
Sipas shkrimeve të shenjta të islamit, një mysliman është gjithmonë një viktimë, sepse profeti Muhamed në rininë e tij u refuzua dhe u shtyp nga fiset arabe pagane. Prandaj, të gjithë myslimanët janë në parim viktima. I pabesë e fton myslimanin duke mos e pranuar islamin si fe dhe ideologji. Prandaj, myslimani është viktimë, dhe hakmarrja e mëvonshme ndaj të pabesëve konsiderohet si një akt i ligjshëm mbrojtjeje. Xhihadi është çdo presion ndaj të pabesëve – me dhunë, me fjalë, me shkrim ose ekonomikisht.
Në një besnikëri të sinqertë ndaj çështjes islame të viktimës, Këshilli i Përbashkët i Myslimanëve sapo ka publikuar një sondazh dhe një “analizë”, ku ata përshkruajnë se si 90 për qind e myslimanëve të pyetur kanë përjetuar islamofobi në formën e ngacmimeve, dyshimeve sociale dhe kufizimeve të lirisë së tyre fetare. Kështu, ka pasur kritika nga shoqëria daneze e pabesë ndaj patrullave islamike të sharijës, këshillave për ndërmjetësim, ngjarjeve të ndara sipas gjinisë, donacioneve për komunitete islame, pronësisë së xhamive dhe përdorimit të shamisë nga gratë myslimane. Nga një perspektivë islame, nuk është aspak shaka të jesh mysliman në Danimarkë, dhe duhet të pyesësh veten se si ata arrijnë fare të qëndrojnë këtu.
Nëse e lëmë mënjanë koleksionin islamik të njëmijë e një netëve dhe shohim botën reale, mund të konstatojmë se islami në Danimarkë ka kaluar nga fitore në fitore gjatë gjithë kohës që kemi pasur migrim nga shoqëritë kulturore islame. Migrantët myslimanë në përgjithësi mund të jetojnë një jetë pa punë në shoqërinë daneze, e cila i konsideron të gjithë myslimanët të traumatizuar dhe për këtë arsye të meritojnë pension parakohshëm ose ndihmë tjetër. Migrantët islamikë marrin mbështetje monetare gjatë gjithë jetës, sepse shërbimet e punësimit nuk mund të ndalojnë pagesat e paarsyeshme, pasi ligjet sociale përmbajnë kaq shumë mundësi ankimi dhe apelimi sa që konsiderohet më e lirë për shoqërinë të hapë kasat dhe të mbyllë sytë.
Migranti nga shoqëritë kulturore islame janë të rrethuar brenda komuniteteve paralele me drejtësi vetjake, ku xhamitë funksionojnë si këshilla komunale, stacione policore, gjykata dhe këshillues socialë. Agjentët islamikë të ndikimit, qoftë si individë apo si organizata interesi, censurojnë sjelljen e nxënësve myslimanë në shkolla, ku ata mbahen larg nga noti i përbashkët, kampet shkollore, festat shkollore dhe shërbesat e Krishtlindjeve.
Sipas konsultantes për integrim Tina Magaard, kontrolli i qëndrimeve islame është i rrënjosur në shkollat e mesme në të gjithë vendin, ku nxënësit detyrohen të sillen si “myslimanë të mirë” dhe ngacmohen nëse bëhen tepër “danë”. Rektorët kanë frikë të etiketohen si islamofobë dhe kthejnë shpinën dominimit në rritje islamik. Edhe në universitetet tona vërehet islamizimi në rritje, ku veçanërisht studentët nga vendet MENAPT janë subjekt i ngacmimeve të rënda islame nëse nuk respektojnë normat e sheriatit. Dhe rektorët e universiteteve? Po, ata “e shohin me seriozitet zhvillimin”, pra atë modelin danez.
Islami ka fituar një pozitë të fortë në sektorin publik, veçanërisht brenda kujdesit dhe administratës sociale. Ekzistojnë punonjës dhe simpatizantë islamikë në ministri, agjenci, këshilla dhe komisione kudo në shoqëri, të cilët tani shpenzojnë pothuajse 100 miliardë korona çdo vit për sigurime sociale për emigrantët nga shoqëritë kulturore islame. Po formohen gjithnjë e më shumë mjekë, avokatë, punonjës social dhe pedagogë islamikë, të cilët kontribuojnë në më shumë emigrim, më shumë të drejta të veçanta dhe më shumë privilegje për komunitetin islamik në Danimarkë.
Politikanët dhe mediat daneze ndjehen kaq shumë turp për lejuar këtë islamizim të shoqërisë, sa që tema është bërë tabu. Megjithatë ka kritika në politikë dhe në shtyp për raste të veçanta të islamit si martesa e fëmijëve, udhëtimet për rivendosje të bindjeve dhe urrejtja ndaj homoseksualëve, por nuk ka kurrë kritika ndaj asaj që është rrënja e të gjithë së keqes, pra ideologjisë islame, e cila urren dhe lufton gjithçka mbi të cilën ndërton kultura perëndimore: lirinë, respektin për të tjerët, demokracinë dhe shtetin e së drejtës.
Që kur ayatolla Khomeini erdhi në pushtet dhe militarizoi islamin në një sulm ndaj kulturës dhe mënyrës së jetesës perëndimore, udhëheqësit islamikë kanë arritur të tiranizojnë demokratitë perëndimore të shohin çdo kritikë ndaj mënyrave të tmerrshme të ndëshkimit të islamit, shtypjes së grave dhe urrejtjes ndaj hebrenjve, të krishterëve dhe pakicave seksuale si racizëm dhe sulm ndaj lirisë së fesë. Në Danimarkë u shkua aq larg sa me ligjin e Kuranit kriminalizuam “trajtim të papërshtatshëm” të të gjitha shkrimeve të shenjta islame, dmth. edhe të gjithë kompleksin e ligjit sharia, i cili pikërisht kanonizon mizoritë më të këqija të islamit. Traktati famëkeq i Marakeshit, i cili i jep të gjithë njerëzve që lëvizin të drejta refugjati, është së bashku me ligjin e Kuranit kulmi i përkohshëm i islamofobisë daneze.
Ideologjia dhe besimi islam janë fashizëm i pa përzier, një ideologji që shtyp, përndjek dhe vret njerëz të tjerë, jo për atë që kanë bërë, por për atë që janë: mohues. Deri sa të mos guxojmë të përballemi me shkatërrimin që islami i shkakton demokracisë daneze, kulturës dhe shtetit të së drejtës, ne jemi në rrugë drejt shkatërrimit. Ne e dimë atë. Na turpëron. Shumë saqë nuk kemi forcë të flasim për të. Pra, islami thjesht ekziston. Dhe po rritet.
