ARKIVI:
26 Maj 2026

“Kurbani” në ekranet tona, therje masive mesjetare, përballë syve të fëmijëve!

Shkrime relevante

“Kurbani” në ekranet tona, therje masive mesjetare, përballë syve të fëmijëve!

Selatin Retkoceri, Llugagji, Lipjan “Kurbani në ekranet tona: Therje mesjetare përballë syve...

Ish-ministri Leonard Foto Solis nuk është grek, por është shqiptar 24 karat nga Çamëria

Arben Llalla, historian Leonard Foto Solis ish -ministër i shëndetësisë dhe ish...

Shpërndaj

“Kurbani në ekranet tona: Therje mesjetare përballë syve të fëmijëve”

Shoqëritë moderne nuk ndërtohen mbi frikë, rituale të dhunshme dhe tregime mesjetare të transmetuara në orët e mëngjesit para fëmijëve. Ndërtohen mbi edukim, shkencë, etikë dhe përgjegjësi publike.

Prandaj është shqetësuese kur televizione kombëtare u japin hapësirë predikuesve fetarë që flasin me detaje për prerjen e kafshëve, kurbanin, gjakun, “sakrificën për Zotin” dhe tregime primitive që mund të traumatizojnë fëmijët që i ndjekin këto programe para se të shkojnë në shkollë.

Një fëmijë 6 vjeçar nuk ka pse të zgjohet në mëngjes duke dëgjuar sesi “duhet prerë delja”, “si bëhet kurbani”, apo tregime absurde që lidhen me incestin e njerëzve të parë, vetëm sepse dikush pretendon se këto janë “të shenjta”. Kjo nuk është edukim shpirtëror. Kjo është ngarkesë psikologjike dhe normalizim i një mentaliteti mesjetar në shekullin XXI.

Problemi nuk janë vetëm hoxhallarët që predikojnë këto narrativa. Problemi më i madh janë televizionet që, për klikime, audiencë apo interesa të caktuara, ua hapin mikrofonin njerëzve që flasin pa asnjë filtër pedagogjik, etik apo psikologjik.

Media ka përgjegjësi publike. Nuk mjafton të thuash “kjo është fe”. Edhe feja duhet të ketë kufij kur hyn në hapësirën publike, sidomos në ekranet ku ndodhen fëmijë.

Shoqëritë postmoderne sot diskutojnë inteligjencën artificiale, shkencën, shëndetin mendor, teknologjinë, edukimin dhe të drejtat e njeriut. Ndërsa tek ne ende harxhohen orë televizive duke folur për mënyrën si “duhet therur kafsha për hir të Zotit”.

Kjo tregon krizë kulturore dhe intelektuale.

Feja duhet të mbetet çështje personale dhe shpirtërore, jo propagandë emocionale e përditshme në televizione kombëtare. Sepse kur predikimi fetar fillon të ushqejë frikë, faj, indoktrinim dhe prapambetje kulturore, atëherë ai nuk po i shërben më njeriut — por po e mban peng mendjen e tij.

Dhe po, televizioneve duhet t’u kërkohet përgjegjësi. Jo çdo gjë që quhet “traditë” apo “besim” duhet transmetuar pa kriter, pa paralajmërim dhe pa menduar për ndikimin tek fëmijët dhe rinia.

Një shoqëri që ua dorëzon edukimin emocional të fëmijëve predikuesve të fanatizmit, rrezikon të humbë të ardhmen e saj.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu