Kreu Blog Faqe 1630

Dystandartësia propagandistike përmes “ditarit” të radio Zëri i Amerikës kundër Presidentit Trump dhe servilizmi ndaj O-Biden 3

0


Klajd Kapinova, New York

“Po ju sjellim zërat nga Amerika.  Sot dhe çdo ditë prej sodit, ne do t’ju flasim për Amerikën dhe për luftën.  Lajmet mund të jenë të mira për ne ose lajmet mund të jenë të këqia. Por ne do t’ju themi të vërtetën.” – William Heil, folësi i Programit të parë të Voice of America

Historia e hershme e radios antifashiste dhe antikomuniste VOA

Zëri i Amerikës (Voice of America), i cili i filloi transmetimet në vitin 1942-2021 në SHBA, është një shërbim transmetimesh ndërkombëtare i formatit multimedia, që financohet nga Qeveria Amerikane, përmes Bordit të Guvernatorëve për Transmetimet.
Sot ajo transmeton çdo javë rreth 1500 orë lajme, informacione, programe edukimi dhe kulturore për një audiencë që vlerësohet në 125 milion njerëz në të gjithë botën.
VOA u krijua në vitin 1942 dhe karta e Zërit të Amerikës (Ligjet Publike 94-350 dhe 103–415) u nënshkrua apo kthyen në ligj në vitin 1976 nga Presidenti republikan (1974-1977) Gerald Rudolph Ford (1913-2006).
Në shekullin e 21-të, ajo është një transmetues ndërkombëtar më i madh e i vjetër i financuar nga Qeveria e SHBA-së, i cili prodhon përmbajtje dixhitale, TV dhe radio në 47 gjuhë, të cilat i shpërndan në stacionet anëtare të globit, duke pasur një ndikim në opinionin publik jashtë vendit, në lidhje me Shtetet e Bashkuara dhe banorët e saj.
Radio në fjalë, ka selinë në Washington, D.C., dhe mbikëqyret nga Agjencia Amerikane për Media Globale (USAGM), një agjenci e pavarur e qeverisë së SHBA. Fondet i jepen çdo vit, kur ndahet buxheti financiar i ambasadave dhe konsullatave amerikane.
Në vitin 2016, ajo transmetoi rreth 1,800 orë program radiofonik dhe televiziv çdo javë për afërsisht 236.6 milion njerëz në të gjithë botën dhe ka rreth 1,050 punonjës dhe një buxhet vjetor të financuar nga taksapaguesit prej $218,5 milion.
Para Luftës II Botërore, të gjitha stacionet amerikane të valëve të shkurtra ishin në duar e personave privatë. Kështu rrjetet e valëve të shkurtra të kontrolluara privatisht, përfshinin asokohe Rrjetin Ndërkombëtar të Kompanisë Kombëtare të Transmetimit (ose Rrjetin e Bardhë), i cili, transmetonte në gjashtë gjuhë, rrjeti ndërkombëtar i Amerikës Latine i Sistemit të Transmetimit të Kolumbisë, i cili përbëhej nga 64 stacione të vendosura në 18 vende të ndryshme, Crosley Broadcasting Corporation në Cincinnati, Ohio dhe General Electric, që zotëronin dhe operonin WGEO dhe WGEA, të dy me qendër në Schenectady, New York dhe KGEI në San Francisco, ku të gjitha kishin transmetues të valëve të shkurtra.
Programimi eksperimental filloi në vitet 1930. Ajo kishte më pak se 12 transmetues në veprim. Në vitin 1939, Komisioni Federal i Komunikimit, vendosi politikën sipas së cilës stacioni transmetimi ndërkombëtar do të japë vetëm një shërbim transmetimi ndërkombëtar, që do të pasqyrojë kulturën e këtij vendi dhe do të promovojë vullnetin e mirë, mirëkuptimin dhe bashkëpunimin ndërkombëtar. Kjo politikë kishte për qëllim të zbatonte Politikën e Fqinjësisë së Mirë të Departamentit të Shtetit, por disa transmetues menduan se ishte një përpjekje për të drejtuar çensurimin.
Sinjalet e valëve të shkurtra për në Amerikën Latine u konsideruan si jetike, për t’iu kundërvënë propagandës naziste rreth vitit 1940. Fillimisht, Zyra e Koordinimit të Informacionit dërgoi njoftime në secilin stacion, por kjo u pa si një mjet joefikas për transmetimin e lajmeve.
Deri në vitin 1945, transmetimet e emisionit u bënë nga 114 stacione në rrjetin La Cadena de las Americas të CBS në 20 kombe të Amerikës Latine. Këto transmetime provuan të jenë shumë të suksesshme, në mbështetjen e politikës së Pan-Amerikanizmit të Presidentit Franklin Roosevelt në të gjithë Amerikën e Jugut, gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Edhe para sulmit japonez në Pearl Harbor, Zyra e Koordinatorit të Informacionit të Qeverisë Amerikane (COI, në Washington), kishte filluar tashmë ofrimin e lajmeve të luftës dhe komenteve në stacionet komerciale amerikane të valëve të shkurtra, për t’u përdorur në baza vullnetare, përmes Shërbimit të saj të Informacionit të Jashtëm (FIS, në New York) kryesuar nga dramaturgu Robert E. Sherwood, që shërbeu si shkrues fjalimesh i presidentit Roosevelt dhe këshilltar informacioni.


Programimi i drejtpërdrejtë filloi një javë pas hyrjes së SHBA-së në Luftën II Botërore në dhjetor të vitit 1941, me transmetimin e parë nga zyra e San Franciskos e FIS, përmes KGEI të General Electric, duke transmetuar në ishujt Filipine në anglisht.
Hapi tjetër ishte transmetimi në Gjermani, i cili u quajt Stimmen aus Amerika (Zëra nga Amerika) e u transmetua më 1 shkurt 1942. Ai u prezantua nga Himni i Betejës i Republikës dhe përfshinte premtimin: “Sot, dhe çdo ditë e tutje, ne do të jemi me ju nga Amerika për të folur për luftën … Lajmet mund të jenë të mira ose të këqija për ne. Ne gjithmonë do t’ju themi të vërtetën.”
Presidenti Roosevelt miratoi këtë transmetim, të cilin atëhere koloneli William J. Donovan (COI) dhe Sherwood (FIS) ia kishin rekomanduar. Ishte Sherwood, ai që në të vërtetë shpiku termin Zëri i Amerikës, për të përshkruar rrjetin e valëve të shkurtra, që filloi transmetimet e tij më 1 shkurt, nga 270 Madison Avenue në New York City. Zyra e Informacionit të Luftës, kur u organizua në mes të vitit 1942, mori zyrtarisht operacionet e Zërit të Amerikës.


VOA arriti një marrëveshje me British Broadcasting Corporation, për të ndarë transmetues të valës së mesme në Britani e u zgjerua në Tunis (Tunizi) në Afrikën e Veriut dhe Palermo dhe Bari (Itali) ndërsa aleatët kapën këto territore. OWI gjithashtu ngriti Stacionin Amerikan të Transmetimit në Evropë.
Transmetimet aziatike, filluan me një transmetues në Kaliforni në vitin 1941. Asokohe shërbimet u zgjeruan, duke shtuar transmetues në Hawaii dhe pas rimarrjes së ishujve Filipine (Philippines).
Deri në fund të luftës, VOA kishte 39 transmetues dhe ofronte shërbim në 40 gjuhë. Programimi u transmetua nga qendrat e prodhimit në New York dhe San Francisco, me më shumë se 1.000 programe me origjinë nga New York. Ai përbëhej nga muzikë, lajme, komente dhe transmetime të programeve të brendshme të SHBA-së, përveç programimit të specializuar të Zërit të Amerikës.


Rreth gjysma e shërbimeve të VofA, përfshirë shërbimin arab, i cili u ndërprenë në vitin 1945. Në fund të vitit 1945, Zëri i Amerikës u transferua nën juridiksionin e Departamentit të Shtetit.
Në vitin 1947, filloi transmetimin për qytetarët sovjetikë në Rusi, me pretekstin e kundërshtimit të “rasteve më të dëmshme të propagandës Sovjetike të drejtuara kundër udhëheqësve dhe politikave amerikane” nga ana e mediave të brendshme sovjetike në gjuhën ruse, sipas traktatit të John B. Whitton, Propaganda e Luftës së Ftohtë. Asokohe Bashkimi Sovjetik u përgjigj menjëherë, duke filluar bllokimin elektronik të transmetimeve të VOA në 24 prill të vitit 1949.
Kontrolli i Zërit të Amerikës kaloi nga Departamenti i Shtetit në Agjencinë e Informacionit të Amerikës, kur kjo e fundit u krijua në vitin 1953, për të transmetuar në të gjithë botën, përfshirë vendet pas Perdes së Hekurt dhe Republikën Popullore të Kinës. Duke filluar nga viti 1950, ajo filloi të transmetoi muzikën amerikane Jazz Hour nga viti 1955-2003.
Nga gushti i vitit 1952 deri në maj të vitit 1953, Billy Brown, një i moshuar me shkollë të mesme në Westchester County, New York, kishte një program çdo të hëne në mbrëmje, në të cilin ndau ngjarjet e përditshme në Yorktown Heights, NY. Është pak absurde, por realitet se kjo ka ndodhur vetëm në Amerikë. Programi i Brown përfundoi (u mbyll), për shkak të popullaritetit të tij: Rrrëfimet e tij bisedore, tërhoqën aq shumë tifozë (admirues), sa që Zëri i Amerikës asokohe nuk mundi t’i përballonte me 500 dollarë në muaj çmimin postar, për t’iu përgjigjur letrave të shumta të dëgjuesve.
Gjatë Luftës së Ftohtë, shumë nga qeveritë e vendeve të synuara sponsorizuan bllokimin e transmetimeve të VOA, gjë që nganjëherë çoi kritikët të vinin në dyshim ndikimin e vërtetë të transmetimeve. Për shembull, në 1956, Republika Popullore Polake (nxitur nga B.R.S.S.) ndaloi bllokimin e transmetimeve, ndërsa Republika Popullore e Bullgarisë (qeveria komuniste), vazhdoi të bllokonte sinjalin e saj, gjatë viteve 1970. Transmetimet e saj në gjuhën kineze u bllokuan në vitet 1956-1976.
Pas rënies së Paktit të Varshavës dhe ish Bashkimit Sovjetik, intervistat me pjesëmarrësit në lëvizjet anti-bolshevike dhe anti-sovjetike, verifikuan efektivitetin e transmetimeve të VofA, në transmetimin e informacionit në shoqëritë socialiste. Republika Popullore e Kinës, bllokon me zell transmetimet e saj. Kuba, gjithashtu është raportuar se ka ndërhy në transmetimet satelitore të VOA. Në Iran ajo fuksiononte nga vendi i saj i transmetimit në Rusi, në liqenin Bajkal.


David Jackson, ish-drejtori i Zërit të Amerikës asokohe u shpreh: “Qeveria e Koresë së Veriut nuk na bllokon, por ata përpiqen t’i mbajnë njerëzit të mos dëgjojnë përmes frikësimit ose më keq. Por njerëzit gjejnë mënyra për të dëgjuar pavarësisht nga mosmarrëveshjet. Njerëzit, janë shumë të shkathët.”
Përgjatë viteve 1960-1970, VOA mbuloi disa nga lajmet më të rëndësishme të epokës, duke përfshirë fjalimin e dr. Martin Luther King Jr: Unë kam një ëndërr, në vitin 1963, sikurse arritjen e suksesshme shkencore të ecjen e parë në Hënë nga austroauti amerikan Neil Armstrong në vitin 1969. Gjatë krizës raketore kubane të vitit 1962, midis ish Presidentit të vrarë demokrat John F. Kennedy dhe Sekretarit të Parë të Partisë Komuniste të B.R.S.S. Mikael Gorbaçov, radio VOA transmetoi gjatë gjithë ditës në gjuhën spanjisht.
Në fillim të viteve 1980, radio në fjalë filloi një program rindërtimi prej 1.3 miliardë dollarësh, për të përmirësuar transmetimin me aftësi më të mira teknike.
Sërisht në vitet 1980, ajo shtoi gjithashtu një shërbim televiziv, si dhe programe speciale rajonale në Kubë, Radio Martí dhe TV Martí. Kuba, vazhdimisht është përpjekur të bllokojë transmetime të tilla dhe ka protestuar me zë të lartë transmetimet e SHBA-së drejtuar Kubës. Në shtator të vitit 1980, ajo filloi transmetimin në Afganistan në Dari dhe në Pashto në vitin 1982.


Në vitin 1985, VOA në Europë u krijua si një shërbim i veçantë në gjuhën anglisht, që u transmetua përmes satelitit AM, FM dhe filialet e kabllove në të gjithë Evropën. Me një format bashkëkohore, që përfshin kalorësit drejtpërdrejtë të diskut, rrjeti paraqiti hitet kryesore muzikore, si dhe lajmet e Zërit të Amerikës dhe tipare me interes lokal (siç është “EuroFax”) 24 orë në ditë.
VOA-Europë, u mbyll pa njoftim paraprak publik në janar të vitit 1997 si një masë për uljen e kostos. Ajo u pasua nga Zëri i Amerikës Express, i cili nga 4 korriku 1999 u rivendos në VOA Music Mix. Që nga 1 nëntori 2014, stacioneve u ofrohet VOA1 (e cila është një degëzim i VOA Music Mix).
Në vitin 1989, radio në fjalë zgjeroi programin e tij gjuhën mandarin dhe kantonez, për të arritur dëgjimin nga miliona kinezë dhe për të informuar vendin për lëvizjen pro-demokracisë brenda vendit, duke përfshirë demonstratën në Sheshin Tiananmen.
Duke filluar nga viti 1990, SHBA konsoliduan përpjekjet e saj ndërkombëtare të transmetimit, me krijimin e Byrosë së Transmetimit.
Në vitin 1993, administrata e demokratit Bill Clinton, këshilloi shkurtimin e fondeve për Radion Evropa e Lirë/Radio Liria, pasi u ndie se informacioni dhe ndikimi i pas Luftës së Ftohtë nuk ishin të nevojshëm në Evropë.


Ky plan nuk u prit mirë, dhe ai pastaj propozoi kompromisin e Aktit Ndërkombëtar të Transmetimit. Bordi i Guvernatorëve të Transmetimit, u krijua dhe mori kontrollin nga Bordi për Transmetuesit Ndërkombëtarë, i cili më parë mbikëqyrte financimin për RFE/RL.
Në vitin 1994, Presidenti Bill Clinton nënshkroi dekretin: Ligjin për Transmetimin Ndërkombëtar, duke e kthyer atë në ligj. Ky ligj themeloi Byronë Ndërkombëtare të Transmetimit si pjesë e Agjencisë së Informacionit të SHBA-së dhe krijoi Bordin e Guvernatorëve të Transmetimit me autoritet mbikëqyrës.
Në vitin 1998, Akti i Reformës dhe Ristrukturimit të Punëve të Jashtme, u nënshkrua në ligj dhe urdhëroi që BBG të bëhet një agjenci federale e pavarur që nga 1 tetori i vitit 1999. Ky akt gjithashtu shfuqizoi SHBA dhe bashkoi shumicën e funksioneve të tij me ato të Departamentit të Shtetit.
Në vitin 1994, Zëri i Amerikës u bë organizata e parë e lajmeve transmetuese, që ofron programe të publikuar vazhdimisht në Internet.
Më 16 maj të vitit 2004, Worldnet, një shërbim televiziv satelitor, u bashkua në rrjetin VOA. Programet e radios në rusisht përfunduan në korrik të vitit 2008. Në shtator 2008, ajo eliminoi shërbimin në gjuhën hinde, pas 53 vjetësh transmetimi.
Transmetimet në gjuhën ukrainase, serbe, maqedonase dhe boshnjake gjithashtu përfunduan. Këto ulje ishin pjesë e përpjekjeve amerikane, për të përqendruar më shumë burime, për të transmetuar në botën myslimane.
Në shtator të vitit 2010, VofA filloi transmetimet e saj në radio në Sudan (Afrikë). Ndërsa interesat e SHBA në Sudanin e Jugut janë rritur, ekziston një dëshirë për t’u siguruar njerëzve informacion falas.


Në vitin 2013, ajo përfundoi transmetimet në gjuhë të huaj në valë të shkurtër dhe valë të mesme në Shqipëri, Gjeorgji, Iran dhe Amerikën Latine; si dhe transmetimet në gjuhën angleze në Lindjen e Mesme dhe Afganistan. Lëvizja u bë për shkak të shkurtimeve të buxhetit.
Më 1 korrik 2014, Zëri i Amerikës ndërpreu shumicën e transmetimeve të valëve të shkurtra në anglisht në Azi. Transmetimet e valëve të shkurtra në Azerbajxhanisht, Bengalisht, Kmerisht, Kurd, Laos dhe Uzbek u ndaluan gjithashtu. Më 11 gusht 2014, shërbimi grek përfundoi pas 72 vitesh në ajër.

Programi i radios Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe

Programi i parë i VOA-s filloi me fjalët e folësit William Heil: “Po ju sjellim zërat nga Amerika.  Sot dhe çdo ditë prej sodit, ne do t’ju flasim për Amerikën dhe për luftën.  Lajmet mund të jenë të mira për ne. Ose lajmet mund të jenë të këqia.  Por ne do t’ju themi të vërtetën.”
Nga viti 1976, këto fjalë janë mishëruar në Kartën e Zërit të Amerikës, në dokumentin që detyron me ligj Zërin e Amerikës: “Të shërbejë si burim i besueshëm dhe i mirë-informuar lajmesh, të sakta, objektive dhe gjithpërfshirëse”.
Ish gazetari profesionist veteran i VOA zoti Frank Shkreli, i cili, ka shërbyer në detyra të ndryshme të Zërit të Amerikës, gjatë një karriere 30-vjeçare, duke përfshirë atë të shefit të Shërbimit Shqip dhe drejtor i VOA-s për Europën, shkruan: “Në këtë frymë saktësie, objektiviteti dhe gjithpërfshirjeje ka vepruar edhe Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe, për çdo ditë dhe për çdo program që ka transmetuar për 75-vjet tani, gjithmonë në mbështetje të lirisë dhe demokracisë së vërtetë në Shqipëri dhe në Kosovë si dhe në mbrojtje të të drejtave të shiqiptarëve anë e mbanë trojeve të tyre autoktone.  Ashtu si gjatë 75-viteve të ekzistencës së tij, me të njëjtin përkushtim ndaj së vërtetës dhe besueshmërisë në emisionet e tij dhe angazhimit për liri e demokraci, Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe edhe sot vazhdon të komunikojë me botën shqiptare kryesisht nepërmjet programit televiziv “Ditari”, por edhe nepërmjet materialeve “online”, si edhe platformave të tjera siç është Facebook, duke furnizuar shikuesin dhe lexuesin shqiptar në vendlindje por edhe e anë e mbanë botës, me lajme, analiza dhe intervista nga Amerika, nga bota por edhe nga korrespondentët e Zërit të Amerikës anë e mbanë trojeve shqiptare, mbi ngjarjet në rajon.”
Duke vlerësuar dhe respektuar kohën dhe misionin e suksesshë, dhe te paanshme të mëparshëm të VOA, sot lind pyetja: A ka vepruar me pa-anshmëri që nga viti 2016 deri tani korrik të vitin 2021 radio apo Ditari në television me emrin Zëri i Amrikës në drejtim të pasqyrimit të pa-anshëm të zhvillimeve të shpejta politike në vend!? Unë mendoj se Jo.

Njëanshmëria e VOA mbi të vërtetën e Joe dhe Hunter Biden

Së pari, Biden nuk i kontrollon fjalët që flet dhe atij ia shkruajnë pyetjet dhe përgjigjet para kamerave të mëdha. Ai edhe ashtu bën gafa dhe humb kontrollin. Kjo nuk pasqyrohet tek VOA.
Kur një gazetar afrikano amerikan i bëri pyetjen Biden-it: Pse nuk bën kontrollin për aftësinë shëndetsore, sikurse e bëri Presidenti Trump, ai me një gjuhë vulgare dhe pa kulturë iu drejtua gazetarit drejtpërdrejtë: “Po ju pse nuk e bëni testin e drogës!?” Edhe kjo nuk jepet asnjiherë nga “gazetarët” e lajmeve në shqip të VOA.
Paaftësia e tij është e kjartë si drita e Diellit dhe amerikanët ndihen keq sa herë që Biden del në kanalet televizive dhe flet në emër të popullit tonë. Ai ka kërkuar të mos pyetet drejtpërdrejtë dhe t’ia japin një ditë përpara pyetjet, në një kohë që Presidenti Trump është përgjigjur pothuajse çdo ditë pyetjeve të 98% të gazetarëve agresiv dhe pa asnjë lidhje me temat e Konferencës për Shtyp.
Për 7 (shtatë) muaj të shkatërrimit të demokracisë dhe ekonomisë së Amerikës, u rritën çmimet e gazit të makinave, ushqimeve, taksat e punëtorëve të shtresës së mesme dhe të varfër, çmimi i makinave, vlera e shtëpive të reja, qiraja e banezave, ilaçet, shërbimet shëndetsore për veteranët e luftrave dhe popullsinë e thjeshtë, shërbimet publike shtetërore dhe private, biletat e autobuzëve, metrove, udhëtimeve me aeroplanë në drejtim të shteteve të tjera, etj., po shkojnë në shifra astronomike, duke rënduar xhepat e amerikanëve. E vetëquajtura VOA gjoja e popullit amerikan, nuk i tregon këto fakte dhe shqetësime të ditës, në edicionet e “lajmeve”, që lexon nga mediat e majta çdo ditë.
Emigrantët e jashtëligjshëm të sëmurë me Covid-19, po dynden në kufirin jugorë të SHBA-së, të cilët po depërtojnë papushim nga kufiri me Meksikën në territorin amerikanë, ku qindra trafikantë droge, tradikantë të qënieve njerëzore, vajzave, fëmijëve, prostitutave, banda kriminale, antarë të organizatës terroriste dhe kriminale MS-13 etj. kanë hyrë tashmë brenda kufirit, që Biden nuk do t’a përfundoj qëllimisht.

Emigrantët e jashtëligjshëm, po marrin më shumë benefice se vetë qytetarët taksapagues amerikanë. Ata kanë të drejtë të blëjnë makina në të gjithë SHBA me ID, që u kanë dhënë demokratët e shtetëve ku ata drejtojnë si governatorë dhe kryetarë Bashkie të partisë së O-Biden 3. Ata kanë votuar me 3 nëntor 2020, sepse ID si drive liçencë njihet aktualisht si kartë identifikimi personal, duke thyer ligjet e Kushtetutës amerikane.
Biden, ka filluar t’i jap biliona dollarë qeverive të shtetëve socialiste, që organizojnë karvanin e emigrantëve të jashtëligjshëm drejt kufirit të SHBA-së, të cilat fonde Presidenti Trump ia bllokoi kur erdhi në Shtëpinë e Bradhë.

VOA dhe simotrat Big Tech dhe media globaliste

Media globaliste sorosiane në Shqipëri, fatkeqsisht po mundohet t’i shpërlajë trurin popullit të shkretë atje, që po lufton çdo ditë për mbijetesë, para babzisë së qeveritarëve oligarkë të korruptuar, që mbrohen fatkeqsisht nga ambasada dhe qeveria e njëjtë socialiste amerikane.
Ata i referohen apo mbështetën vazhdimisht tek radio Zëri i Amerikës me zyrat e saj në Washingotn D.C., e cila gjatë katër vjetëve ka bërë më shumë propaganda majtiste kundër presidentit Donald J. Trump sesa ka dhënë informacione, duke u krijuar përshtypjen e gabuar tek shqiptarët në Shqipni e Kosovë, se është ashtu sikurse themi ne, sepse ne jemi gazetarë zyrtarë shtetërore të “zërit” të amerikanëve (VOA)!!!!

Media në SHBA, ka vdekur

Fatkeqsisht është ashtu. “Media në SHBA, ka vdekur”, ka thënë Sean Hannity, analisti më i shquar konservativ, i kanalit televiziv prestigjioz Fox News, një ndër më të shikuar sot në Amerikë.
Gjatë peridhës së errët të komunizmit në Shqipëri, kemi dëgjuar fshehurazi programet e VOA, duke u ruajtur mos të na shohin pikërisht sekretarët e partisë të disa nga prindërve komunistë të gazetarëve, që fatkeqsisht ka sot Zëri të Amerikës. Ata zbarkuan në Washingotn D.C., në kohën e administrates së majtë Clinton, Obama-Biden 1,2 dhe O-Biden 3.
Unë kam qenë në fshatin Vukjakaj të zonës së thellë malore të Shllakut, ku han pula vetëm gur dhe dëgjoja vazhdimisht radion VOA me një shok timin, familja e të cilit ishte internuar, mbasi vëllai i tij ish futbollist i ekipit të Vllaznisë së Shkodrës ishte arratisur me një futbollist tjetër… dhe ai tani ndodhet prej shumç vitesh në Manhattan NY…
Ne të gjithë kemi ëndrruar, menduar dhe shikuar SHBA-në si një model shembullor të medias bashkëkohore informuese dhe investiguese antikorrupsion, të saktë edhe për temat shqiptare, në trevat tona për shumë dekada.
Kjo rregullsi e demokracisë shembullore për të gjithë botën, tashmë është tjetërsuar dhe venitur fatkeqsisht nga vetë gazetarët e korruptuar amerikanë, të cilët me vetëdije i janë larguar misionit fisnik të gazetarit, duke u kthyer në papagallë propagandistë të rëndomtë dhe të rrezikshëm politikë ultra të majtë, të cilët fabrikojnë vetëm gënjeshtra seriale.
Për fat të keq, kohët e fundit kanë pësuar zhgënjim të gjithë këtu, si ne emigrantët shqiptarë, amerikanët dhe opinioni dhe media botërore. Pikërisht kjo propagandë Non Stop dhe e shfrenuar anti-demokratike (24/7 për 365 ditë të vitit), gënjeshtare dhe mashtruese marramendese anti-Trump, ka bërë që shumë shqiptarë këtu në SHBA dhe vendlindje t’a shohin fituesin e zgjedhjeve presidenciale amerikane të vitit 2016 në mënyrë negative.
Në zgjedhjet e nëntorit të vitin 2016, këtu nuk u bënë manipulime, vjedhje të votave, sepse meduan se e përdhelura e mediave mbretëresha “demokrate” Hillary Clinton, do të fitonte në mënyrë absolute. Atë ditë kur mbaruan zgjedhjet, në orën dy të natës Hillary pranoi me buzëqeshje humbjen e thellë dhe e uroj për fitoren Presidentin e ri Trump.
Nëse e ndjek historikun e edicionit të lajmeve apo opinioneve të shkurtëra të VOA (2016-2021), del se ka botuar lajme apo bërë përkthime, të njëanshme politike, duke u mbështetur si pikë burimore informimi në shumicën e rastëve pranë mediave globaliste të majta Fake News.
Sipas platformës zyrtare të saj VofA, duhet të pasqyroj pikëpamjet e Qeverisë së SHBA-së, pra edhe të ish Presidentit Trump, ashtu sikurse kanë vepruar me fanatizëm dhe dashuri patetike për 8 vjet me ish Presidentin e tyre të preferuar Clinton, globalistin Barack Hysen Obama-Biden 1,2 dhe sot me kryesocialistin O-Biden 3.
Kur VofA, ka botuar njoftime nga media ultra e majtë, si: CNN, The New York Times, Washington Post etj., duhet të kishte botuar edhe lajme për të njëjtin teme nga media e pavarura politike si: One American News (OAN) Right Side Broadcasting Network, Newsmax.tv Infowars etj., duke krijuar balancë (barazpeshë), për të ruajtur ekuilibrin e lajmeve dhe analizave “të tyre”.
Mbi 500,000 artikuj të ndryshëm nga Fake News (shumicën e të cilave fare lehtësisht i gjen në gjuhën shqipe edhe në arkivin e lajmeve të VOA, shenimi im K.K.), janë publikuar deri tani për “lidhjet” e zotit Trump dhe antarëve të fushatës elektorale të tij me Qeverinë e Rusisë dhe Putinin, ku vendet e para i zënë mediat kampione të rrenave, si: CNN, ABC, The New York Times, Washington Post, Daily News, Boston Globe, etj., shkruan gazetari dhe editori Green Wald, themelues i “The Intercept”.
Këto media kanë përdorur dy standarte edhe pas daljes së rezultatit të hetimeve të kryesuar nga stafi i majtë “demokratë” i kryesuar nga Robert Muller, nuk kanë kërkuar falje publike, për mashtrime me rrena të turpshmem, që vazhdimisht i kanë dhënë mediave të tyre të preferuar Fake News, gjë që ka irrituar me të drejtë popullin e thjesht amerikanë.

VOA nuk u tregon asnjiherë shqiptarëve për laptopin e Hunter Biden që ndodhet në duart e DOJ dhe FBI

VOA sot po fsheh me dashje skandalet e shekullit, që janë të provuar me kompiutera laptop. P.sh. djali i ish zv/Presidentit dhe ish senatorit Biden, ka humbur kompiuterin e tij laptop ose më saktë e ka lënë për t’a riparuar tek një dyqan dhe nuk është interesuar më për ta rimarrë atë, sepse ka humbur kontrollin e vetës së vet, nën influencën apo varësinë e tij ndaj drogave si përdorues i rregullt i tyre.
Kështu pronari i dyqanit, një ditë kur e ka parë se prurësi i kompiuterit në dyqan nuk po vinte ta merrte dhe kaloi shumë kohë në dyqanin e tij (u bë pronë e tij), e ka hapur. Tekniku është shokuar për çfarë ka parë dhe lexuar me sy brenda saj.
Asokohe vetë mediat e majta, shkruanin dhe përgatisnin në television dokumentarë investigativë serial, mbi korrupsionin e madh të Hunter Biden, djalin zv/Presidentit Biden, që po përdorte avionin shtetëror Air Force II. Ky ishte një konflikt i hapur interesi.
Këto media, mendonin se Biden nuk do të garonte më për President dhe se kishte dalë në penson, dhe tani i përkiste moshës së tretë. Një ditë pronari i kompiuterit (tekniku) dëshmoi para kanaleve televizve konservatore: Fox News, Newsmax, OAN etj., sepse ishte shokuar kur kishte mësuar se pronari i mëparshëm kompiuterit ishte djali i zv/Presidentit Joe Biden-it.
Ai menjëherë ka lajmëruar FBI dhe një kopje ia la avokatit Rudy Giuliani, duke menduar se FBI mund të zhduk provat dhe kompiuterin. Sikurse në Shqipëri, nuk i besojnë me të drejtë kupolës së Policisë dhe Sherbimit Sekret Informativ Shqiptar edhe këtu në SHBA është e njëjta gjë, mbasi historikisht ata (kupolat e tyre) kanë qenë të korruptuar.
Rasti i hartimit të Dosjes Fallco, apo përgjimet ndaj stafit dhe kampit elektoral kundër Presidentit Trump nga kupolat e FBI, sot janë vërtetuar plotësisht. Ky laptop personal, përmban dokumente sensitive, si qindra e-maile, mijëra foto skandaloze dhe shumë video të tupshme.
Laptopi, fatmirësisht tesh 2 vjet është në duart e FBI dhe një kopje e memories së kompiuterit e ka edhe avokati i Presidentit Trump, ish Kryetari i Bashkisë së New York City Mr. Rudy Giuliani etj.
Nga ana e tjetër, gazeta e përditshme New York Post, edhe çdo ditë po boton në faqet e saj fotot dhe e-mailet e djalit të Joe Biden-it dhe vetë zv/Presidentit asokohe Joe Biden i cili ka pozuar me shokët dhe miqët bisnesnë të djalit të tij Hunter Biden, të marrë nga kompiuteri dhe dëshmitë e partnerit të tij, i cili fatmiresisht të gjithë telefonat dhe dokumentet e tij i ka vënë në dispozicion të drejtësisë amerikane dhe FBI. Amerikanët e dijnë këtë gjë, sepse e shohin në mediat alternative kombëtare.
Edhe Presidenti Trump, në tubimet elektorale për mbështetjen e kandidatëve republikanë këto ditë të nxehta qershori 2021 në shtetet Ohio, Florida dhe në shumë shtete të tjera, sikurse edhe permes faqes së tij në internet, po tregon hapur për këto histori të madhe skandaloze korrupsioni.
Tubimet e mëdha të Presidentit Trump ditët e fundit në disa shtete të SHBA-së nuk po gjejnë pasqyrim në radion dhe televizorin Zëri i “Amerikës”, e cila paguhet edhe nga taksat e 75,000.000 amerikanëve republikanë, të pavarur dhe demokratë, që nuk kanë votuar për Biden.
Kjo është shkelje e ligjeve të informimit dhe të asaj për të cilën u krijua në vitin 1942 nga karta e Zërit të Amerikës (Ligjet Publike 94-350 dhe 103–415), të cilat u nënshkrua apo kthyen në ligj në vitin 1976 nga Presidenti republikan Gerald Rudolph Ford.
Ja sesi e përshkruhet misioni i lajmeve të verteta, kur u hap VOA: “Po ju sjellim zërat nga Amerika.  Sot dhe çdo ditë prej sodit, ne do t’ju flasim për Amerikën dhe për luftën.  Lajmet mund të jenë të mira për ne ose lajmet mund të jenë të këqia. Por ne do t’ju themi të vërtetën.” – William Heil, folësi i Programit të parë të Voice of America
Pikërisht pse Trump denoncoi korrupsionin e zv/Presidentit Joe Biden dhe djalit të tij, demokratët në Kongres filluan proçesin absurd gjyqësor të shkarkimit fallco të tij pa fakte dhe prova konkrete. Kongresmenët “demokratë”, kërkuan në Kongres, e cila fatkeqsisht kontrollohet nga “demokratët” ultra të majtë të fillojnë proçesin e shkarkimit të Presidentit Trump, se gjoja ai i ka bërë presion permes bisedës telefonike Presidentit të Ukrahinës, që të hetoj korrupsionin e Biden-it dhe djalit të tij Hunter Biden, me kompaninë e gazit natyror Burisma… çPresidenti ukrahinas ka mohuar vazhdimisht në mediat vendase ukrahinase sajen e mediave Fake News për gjoja presionin nga kolegu amerikan, duke u shprehur hapur para mediave amerikane në New York, kur ishte në një takim diplomatic në Selinë e OKB-së.
Ata deshtuan dy herë në gjyqet e tyre qesharake dhe të turpshme në Senatin Amerikan, të kontrolluar fatmirësisht nga patriotët atdhedashës republikanë.
Presidenti Donald J. Trump, këto ditë vazhdimisht po vë gishtin edhe mbi standartin e dyfishtë të Departamenti të Drejtësisë së SHBA, mbylljen e syve të Prokurorit të Përgjigjshëm, Departamenti të Shtetit, Joe Biden-it dhe të tjera sot, të cilët paturpsisht po heshtin, sepse personazhi kryesor është djali i të vetëquajturit kryetar të shtetit amerikan.
Si mund të vendosesh drejtësinë në botë (Shqipëri apo Kosovë) kur vetë Biden dhe familja e tij është e korruptuar deri në fyt!?
Kjo nxjerr zbuluar dhe gënjështar vetë Biden-in, sepse ai disa herë ka thënë para mediave, se nuk ka lidhje me bisneset e djalit të tij. Ky është skandal i shekullit dhe korrupsiopni më i madh se i shumë skandaleve të shtetëve të ndryshme të botës të marrë sëbashku, sepse pushtetarët në Amerikë bëjnë sikur “luftojnë” korrupsionin teorikisht para mediave propagandistike dhe vetë janë të zhyrur deri në dhumin e keq të korrupsionit. Si zakonisht Zëri i Amerikës ka heshtur deri tani, për këto skandale të shekullit.
Në takimin rutinë të G-7, më 11 qershor 2021 në Europë, i vetëquajturi kryetar i shtetit amerikan Joe Biden u la në hije, në fund të rreshtit dhe nuk ishte asnjëherë në fokus të kamerave.
Ai iu fsheh me mjeshtëri gazetarëve ndërkombëtarë dhe amerikanë, që donin ta pyesnin për manipulimin e zgjedhjeve të 3 nëntorit 2020, pse 75,000.000 amerikanët nuk e njohin atë si kryetar shteti të tyre, apo se kush është ai dhe djali i tij “bisnesmeni” Hunter Biden, që po hetohet nga DOJ dhe FBI për veprimtari kriminale. Disa gazetarë europianë, i rreshtuan apo publikuan pyetjet e tyre në ëebsitet dhe statuset në profilet e tyre në rrjetet sociale. Asnjë nga gazetarët e VOA nuk i ka bërë pyetje Biden-it për skandalet qëi di tashmë e gjithë Amerika dhe shqiptarët në trojet etnike.
Gazetarët europianë dhe amerikanë, pa asnjë shkak nuk u lejuan personalisht nga Biden, që t’i bënin atij pyetje, ashtu sikurse ndodh rutinë në SHBA dhe Shtëpinë e Bardhë, ku ndalohet rreptësisht që gazetarët amerikanë t’i bëjnë pyetje “burrit” të madh të shtetit sot mbi djalin e tij Hunter Biden, vellain etj.
Kjo ndodhi edhe gjatë vitit 2019 ndaj pensionistit dhe kandidatit demokrat Joe Biden. Media (CNN, The New York Times, Washington Post etj.) dhe Big Tech, vazhdimisht injoroi rastet e 8 (tetë) grave, që e akuzonin me emër dhe mbiemër ish senatorin dhe ish zv/Presidentin “demokrat”, duke i mbuluar skandalet e tij, vetëm pse ai është njësoj si ata me bindje të majta politike.
Gazeta New York Post, ka botuar shpesh artikuj për këtë temë, kurse Zeri i Amerikës, që paguhet rregullisht nga taksat tona, nuk ka thenë asnjë fjalë për këto raste skandaloze publike.
VOA, nuk po thotë edhe sot asnjë fjalë për manipulimin apo maskaradën e zgjedhjeve më 3 nëntor 2020, që u bënë nga demokratët, media dhe Big Tech në 7 (shtatë) shtetet konservatore republikane (që në vitin 2016 kishin votuar për Presidentin Trump), ku deri në mes të natës Presidenti Trump ishte në avantazh të thëllë nga 400,000 deri në 900,000 vota në shtatë shtete të fushëbetejës.
Korrupsioni i votimeve në SHBA është disa herë më i madh se në zgjedhjet e 25 prillit 2021 në Shqipëri, ku thuhet se u blenë votat nga qeveritarët në pushtet. E njëjta gjë ndodhi edhe në zgjedhjet presidenciale, Kongres (për 435 vende) dhe disa karrige politike në Senatin Amerikan, ku gjykatat e vogla të shteteve, gjykatat supreme të shteteve të ndryshme dhe deri edhe Gjykata e Lartë e SHBA-së e cila për habinë e popullit amerikan, nuk pranoi të marrë në shqyrtim aktet e manipulimit skandaloz të votimeve të popullit amerikanë, që i paguan rregullisht këto prokurorë të lartë nga taksat e përvitshme.
Ambasadori ynë në Tiranë dhe Prishtinë fatkeqsisht deri më sot nuk ka skjaruar gazetarët shqiptarë në konferencat e shtypit mbi skandalet e familjes Biden, korrupsionin dhe 4 çeshtjet kriminale të djalit të Joe Biden. Mediat amerikane të majta dhe të djathta kanë shkruar vazhdimisht mbi familjen Biden qysh nga viti 2013-2014 deri tani në vitin 2021.
Asnjë pyetje nuk kanë bërë ata (dhe korrespondenti i VOA në Tiranë) për “bisnesmenin” Hunter Biden, sepse kanë frikë nga ambasadorët tanë atje, që në një formë a tjetër mund të ndikojnë që t’i heqin ata nga puna si gazetarë.
Edhe këtu makina e çmendur mediatike e majtë globaliste dhe profesioni i gazetarisë, fatkeqsisht është kthyer prej kohës në zëdhënëse apo papagall i verbër i partisë “demokratike” në SHBA.
Si ka mundësi që Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe nuk e di se nëse Biden nuk do të ishte zv/president i SHBA-së a do të ishte Hunter Biden në bordin e kompanisë Burisma dhe a do të paguhej pa merita profesionale me shuma marramendse mujore 80-120,000 dollarë dhe vjetore 1.5 milion dollarë, me të cilën nuk paguhen as ekspertët më profesionale amerikanë në kompanitë më të mëdha të naftës dhe gazit natyror në SHBA dhe botë!?
“Bisnesmeni” Hunter Biden e ka pranuar vetë (në një inervistë dhënë një kanali televiziv të majtë në Amerikë), se është në Bordin Drejtues të Kompanisë Burisma dhe është paguar shumë, sepse babai i tij ishte zv/President i vendit.
Departamenti i Drejtësisë (DOJ) i administratës Obamës-Biden 2, nuk e ka hetuar Biden për konflikte të interest personal, gjatë kohës që ai ishte zv/President i SHBA-së 2008-2016.
Gjithashtu kohët e fundit nga disa gazetarë investigativë të gazetës The Hill, (që del edhe online) e cila botohet në Washington D.C., kanë dalë në qarkullim disa libra investigative mbi familjen Biden dhe djalin e Joe Biden “bisnesmenin” Hunter Biden. VOA si “miope” nuk i ka parë këto artikuj dhe libra, që vazhdimisht po botohen këtu dhe shpërndahen me shumicë në internet dhe deri në hollin e Kongresit dhe Senatit Amerikan.
Po ju kujtojmë se sapo ka dalë në qarkullim libri i ri, me autoren Miranda Devine, me titull: “Laptop from Hell”: Hunter Biden, Big Tech, and the Dirty Secrets the President Tried to Hide (Hardcover), e cila shitet në amazon.com dhe kushton $23. Zonja Devine, është gazetare investigative profesionale dhe shkruan për të përditshmen New York Post.
Për Biden nuk kanë votuar më shumë se 5 milion vetë. Votat e tjera (80 milion sipas mediave, Big Tech dhe vetë Biden-it) janë vjedhur hapur me kompiuter, mbasi maqinat kompiuterike kanë rinumëruar për inerci disa herë, sepse kështu janë programuar me kujdes nga hakerët amerikanë të afërt me partinë socialiste këtu dhe shtetet e huaja, të mbështetur financiarisht nga Soros, Kina komuniste etj.
Rinumëri i votave audio në shtet Arizona dhe Gerogia, po trondisin sot të gjithë popullin amerikanë dhe atë botëror. Zëri i “Amerikës”, me zyrat e saj brenda partisë demokratike amerikane, paraqitet sikur vjen si vizitor nga Kozmosi apo Hëna, Saturni apo Jupiteri, se planetin e kuq Marsin ka kohë që e ka eksploruar, duke na dhënë edhe kronika rreth tij.
Presidenti Donald J. Trump nuk humbi, por ia vodhën votat dhe manipuluan ato masivisht në të gjithë SHBA-në.
Ky ishte një skenar i parapërgatitur tesh 4 vjet nga politika anti-demokratike dhe anti-amerikane e multibilionerit komunist George Soros-it (i cili kishte deklaruar se do të mbaroi shpejt fenomeni Trump) dhe makina popagandistike Big Tech, që me ndihmën e kinezëve, iranianëve dhe mbi 70 shteteve të tjera socialkomuniste dhe socialiste në Europë (duke përfshi këtu edhe satelitin hapsinor të spiunazhit në pronësi të Vatikanit, me emrin ‘Leonardo’…) dhe botë, të cilët bashkarisht ndërhynë hapur dhe armiqësisht, përmes sistemit të internetit, duke manipuluar, vjedhur apo ndryshuar lehtësisht votat e popullit amerikanë nga Trump tek Biden, permes makinave të numërimit (Dominiom) të fletëve të votimit në 50 shtete të SHBA-së.

VOA nuk u tregon shqiptarëve se cila parti e krijoi racizmin dhe mbajti në këmbë skllavërinë apo krijoi KKK

“Demokratët” këtu, kanë përdorur me sukses kartën e ish racizmit dhe ish skllavërisë, duke manipuluar ndjenjat e njerëzve me ngjyrë, që janë shumë sensitive (kur kujtojnë historinë e tyre të hidhur këtu) nga këto dukuri negative të shoqërisë amerikane, duke i mbajtur peng brenda partisë komuniste dhe marksiste “demokratike”.
Këto të ashtëquajtur lider me ngjyrë demokratë edhe pse e dijnë se partia demokratike amerikane krijoi dhe drejtoi masivisht për dy shekuj organizatën më raciste dhe diskriminuese të KKK-së, nuk ua tregon asnjëherë pjesëtarëve të komunitetit të tyre historinë reale.
Nëse Amerika do të ishte raciste, Obama nuk do të kishte fituar dy here garën për President në vitin 2008 dhe 2012, sepse njerëzit me ngjyrë afrikano amerikanë në SHBA përbëjnë 13% të popullisë së përgjishme të vendit, kurse njerëzit e bardhë 60% të popullsisë së përgjigshme në Amerikë. Nuk besoj se ka nevoj për koment.
Ata vazhdojnë të votojnë rresht për një tesh 221 vjet si robot për PD-në edhe pse ajo historikisht i ka keqpërdorur vazhdimisht, vetëm për vota apo mbajtur në skllavëri dhe diskriminim racorë, përmes krijimit te organizatës raciste KKK. Partia “demokratike” amerikane, fatkeqisht nuk u ka lejuar atyre aprovimin e ligjit për të fituar lirinë ose më saktë për të hequr skllaverinë, që i ka munduar dhe diskriminuar padrejtësisht për shumë kohë.
Kujtojmë, se asokohe u desht inisiativa e guximshme dhe larpamëse e Presidentit të shquar me ngjyrë afrikano amerikanë republikanit Abraham Lincoln, që njerëzit me ngjyrë në të gjithë vendin të fitojnë lirinë dhe drejtësinë e shumë kërkuar. Organizatat e dhunshme marksiste Antifa dhe BLM, ia rrezoi bustet atij dhe shumë presidenteve të tjerë dhe VOA nuk flet për këto skandale të turpshme antiamerikane.

VofA fsheh faktin se media amerikane e akuzon Biden si racist

Historia amerikane, na kujton se zv/Presidenti i SHBA-së Joe Biden, në fjalimin e vitit 1993 në Senatin Amerikan, duke nxitur miratimin e ligjit kundër krimit në rritje në vend, hapur paralajmëroi me oratorin e tij diskriminuese ndaj komunitetit me ngjyrë afrikano amerikanë, duke thenë se: “Ne kemi grabitqarë në rrugët tona, për shkak të neglizhencës së krijuar nga shoqëria. Ky është një koment i trishtuar për shoqërinë. Nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i heqim nga shoqëria”.
Në fjalimin e tij Biden i përshkroi njerëzit me ngjyrë kështu: “Shumë të rinj apo dhjetëra dhe mijëra prej tyre, janë të lindur jashtë martese, pa prindër, pa mbikëqyrje, pa ndonjë strukturë, sepse janë pa ndonjë ndërgjegje të zhvilluar … sepse ata nuk janë shoqëruar, nuk kanë pasur një mundësi. Ne, duhet të përqendrohemi tek ata tani, sepse nëse nuk e bëjmë këtë, një pjesë e tyre, do të bëhen grabitqarë në 15 vjetët e ardhshme.”
Biden, shtoi se nuk i interesonte “pse dikush është keqbërës në shoqëri” dhe se kriminelët duhej të ishin “larg nënës sime, burrit tuaj, familjeve tona”.
Hipokriti senator, mbrojti ligjin e krimit të vitit 1994 si një e tërë në një intervistë në vitin 2016 me kanalin televiziv të majtë CNBC, duke thënë, “Në përgjithësi, ajo që bëri në të vërtetë, ajo restauroi qytetet amerikane”. (Biden in 1993 speech pushing crime bill ëarned of ‘predators on our streets’ ëho ëere ‘beyond the pale’ (CNN)).
Sërisht nga nëna histori këtu mësojmë, se senatori “demokrat” Joe Biden tha publikisht se e kishte Robert Byrd e KKK një mik, mentor dhe udhëzues. Nënkryetari shtetit dhe Presidenti i Senatit Joe Biden Jr. u shpreh me elegjinën e tij me lot dhe dhimbje të thellë në shpirt, se ai linderi drejtues i KKK ishte:
“Një mik i imi shumë i ngushtë, një nga mentorët e mi, një djalë që ishte atje kur isha një fëmijë 29-vjeçar duke u betuar në Senatin e Shteteve të Bashkuara. Menjëherë pas kësaj, një djalë që qëndroi në shi, në një shi të madh, duke ngrirë shi jashtë një kishe ndërsa unë varrosa vajzën time dhe gruan time para se të bëja betimin … Ne humbëm dekanin e Senatit të Shteteve të Bashkuara, por edhe shteti i Virxhinias Perëndimore humbi avokatin e tij më të ashpër dhe, siç thashë, humba një mik të dashur.”
Media e majtë globaliste manipulative dhe Big Tech, po mundohen sot t’i mbulojnë me gjethe fiku gabimet e qëllimshme të Biden.
Ata nuk duan t’a përmendin faktin publik, se Biden ishte më i ngushtë i senatorit demokrat Robert Byrd, një ndër kokat e udhëheqjes politike dhe ideologjike të organizatës raciste KKK dhe figure qendrore në Senatin amerikan.
“Në rast se e keni harruar, Joe Biden dha lavdërimin në funeralin e Robert Byrd. Ai ishte një rekrutues klansman që filibustroi aktin e të Drejtave Civile të vitit 1964 për 14 orë,” shkroi Ryan Fournier, bashkë-kryetar i grupit politik Studentët për Trump. Sikurse dihet “Joe Biden e quan atë një ‘mentor’ dhe një ‘mik’. Joe Biden është racist”.
Nga ana e tjetër kujtojmë se edhe Presidenti demokrat John K. Kennedy u vra në vitin 1963 nga një mbështetës i rregjistruar si demokrat (socialkomunist), sepse JFK prishi hapur planet e shtetit bolshevik ish Bashkimit Sovjetik, të drejtuar asokohe nga Nikita Hrushovi, i cili, synonte të vendoste armë mbushje nukleare (bërthamore) ruse në Kubën e Fidel Kastros… Rusët më pas u larguan me deshtim, pa mundur të realizojnë ëndrrën e tyre.
Gjithçka që bëhet sot nga administra ilegjitime e Biden-it në drejtim të politikës së jashtme, nuk ka të bëj aspak me demokracinë apo luftën kundër korrupsionit ndërkombëtar, por thjeshtë bëhet për të fshehur gjurmët e krimit të madh elektoral, që ndodhi me përmasa biblike më 3 nëntor të vitit 2020 në 50 shtete të SHBA-së.
Pa filluar numërimi i votave ata thanë njëzëri se Biden ka fituar kudo. Këtu është bërë rutinë çensura skandaloze dhe e turpshme ndaj popullit amerikan nga boss-ët e rrjeteve sociale, google, youtube etj.. Ajo po bëhet hapur, duke shkelur në mënyrë flagrante ligjet për lirinë e fjalës, të sanksionuar në amendamentet e Kushtetutës amerikane.

Ripolitizim i Zërit të Amerikës

Michael Pack, si CEO i parë i emëruar politik i Agjencisë Amerikane për Media Globale, detyra e tij e parë do të jetë të kuptojë grupin subjekteve të transmetimit ndërkombëtar nën USAGM.
Kjo përfshin dy agjenci qeveritare: Zëri i Amerikës dhe Zyra e Transmetimit të Kubës (Radio dhe TV Martí) dhe katër korporata të financuara nga qeveria: Radio Evropa e Lirë/Radio Liria, Radio Azia e Lirë, Rrjetet e Transmetimit të Lindjes së Mesme (Alhurra dhe Radio në gjuhën arabe) Sawa) dhe Fondin e Teknologjisë së Hapur kundër censurës. Brenda kësaj strukture janë transmetimet, që përfshijnë dy njësi, siç është TV aktual në gjuhën ruse. Të gjitha tha, njësitë shpërndajnë përmbajtje në 61 gjuhë.
Kur kalon atë pengesë, Pack duhet të vendosë nëse dëshiron të ruajë pavarësinë gazetareske të entiteteve të USAGM, ose nëse dëshiron t’i lëvizë ata drejt ndryshimit të politikave të administratës.
Ndoshta Pack do të pajtohet me kritikët (kryesisht konservatorë) të transmetimit ndërkombëtar të SHBA-së, të cilët besojnë se ai duhet të promovojë Shtetet e Bashkuara dhe politikat e saj dhe të kritikoj armiqtë e Amerikës.
Nga ana tjetër, ai i tha një paneli të Senatit se do të ishte në gjendje të linte mënjanë pikëpamjet e tij personale, për të nderuar pavarësinë tradicionale të gazetarëve të agjencisë. “Pavarësia e tyre (Zëri i Amerikës) është themeli i institucionit,” tha ai. “Unë mendoj se vjen deri te nevoja për të thënë jo kur merrni një telefonatë nga dikush, një person politik, duke i thënë një gazetari se çfarë të bëjë.”
Atëherë në cilën rrugë do të shkojë ai? Gjatë 32 viteve të mia në Zërin e Amerikës, pashë diplomatë, njerëz të marrëdhënieve me publikun dhe të emëruar politikë të punësuar si menaxherë të lartë.
Ata panë përreth dhe vunë re se ishin në një organizatë lajmesh. Në përputhje me rrethanat, shumë prej tyre shkuan vendas dhe mbrojtën autonominë e redaksisë së Zërit të Amerikës edhe pse nuk kishin asnjë përvojë si gazetarë. Ndoshta kjo ka të bëjë me prirjen e Washingtonit, për të mbrojtur terrenin ndaj burokracive konkurruese. Nga ana tjetër, zyrtarë me prejardhje të ngjashme, u emëruan në menaxhmentin e Zërit të Amerikës dhe vazhduan të drejtojnë përmbajtjen në gishtin e administratës.
Ishin ndryshimet e tilla të lavjerrësit, midis gazetarisë së pavarur dhe të drejtuar që dëmtuan besueshmërinë afatgjatë të Zërit të Amerikës, duke çuar në Aktin Ndërkombëtar të Transmetimit të vitit 1994 dhe krijimin e Bordit të Guvernatorëve të Transmetimit, për t’i dhënë asaj pavarësi një mbrojtje të përhershme. “Përhershëm” doli të jetë nga 1994 në 2020, kur, për shkak të gjuhës së palodhur në mënyrë të paqëndrueshme në Aktin e Autorizimit të Mbrojtjes 2017, autoriteti mbi transmetimet ndërkombëtare të SHBA, veçanërisht fuqia për të punësuar krerët e njësive, u transferua nga bordi dypartiak tek i emëruari politik CEO.
Para periudhës “Camelot” të 1994-2020, zgjedhja e një presidenti të ri, solli ndryshime të lidershipit në të gjithë transmetimet ndërkombëtare të SHBA-së. Tani po shohim diçka të ngjashme me dorëheqjet e Amanda Bennett, drejtoreshë e Zërit të Amerikës, Sandra Sugawara, zëvendësja e saj dhe Libby Liu, CEO i Open Technology Fund dhe më parë president i Radio Azisë së Lirë.
Kjo është në kontrast me vazhdimësinë e Shërbimit Botëror BBC edhe kur qeveritë e Mbretërisë së Bashkuar ndryshuan duart. Besueshmëria, që rezulton mund të jetë arsyeja kryesore që BBC, me buxhetin e saj më të vogël, kishte një audiencë më të madhe se të gjitha shitoret e transmetimeve ndërkombëtare të SHBA.
Kjo më shtyu të shkruaj “Shumë Zëra të Amerikës”, Foreign Policy, Dimër 1989-1990, duke mbrojtur autonominë për transmetimet ndërkombëtare të SHBA. Ky artikull gjeneroi diskutim dhe kontribuoi në krijimin e Task Forcës së presidentit në Transmetimet Ndërkombëtare të Qeverisë së SHBA. Në fund të fundit, Akti Ndërkombëtar i Transmetimit i vitit 1994 u bë ligj, duke krijuar Bordin e Partisë dy-partiake të Transmetimit, Guvernatorët, anëtarët e të cilit kishin afate të caktuara dhe të sakta. BBG tani e tutje zgjodhi drejtorin e Zërit të Amerikës, presidentin e RFE/RL dhe krerët e tjerë të njësive.
Debati rreth transmetimit ndërkombëtar të SHBA-së, duket se huazohet nga dy teori kryesore të komunikimit, jo se vendimmarrësit në Uashington janë të njohur me teorinë e komunikimit. Më intuitive është teoria e magjisë, ose hipodermike, e teorisë së komunikimit: ngopni audiencën me mesazhe të caktuara dhe mendimet e tyre përfundimisht do të bien në vend.
Në vitet 1940, teoria e plumbave po binte në sy të studiuesve. Një nga qasjet më të reja është përdorimet dhe kënaqësitë. Audiencat nuk janë marrës pasivë të masmedias. Ata “bashkohen” me informacionin (ose argëtimin), që i përshtatet nevojave dhe dëshirave të tyre. Në të gjithë botën ka pasur, ose kanë qenë, audienca që kanë nevojë për antidot të lajmeve të njëanshme me kusht, që shteti i tyre të kontrollojë mediat e brendshme.
Gazetaria e pavarur plotëson këto nevoja të audiencës. Audiencat e mirë dhe plotësisht të informuara janë të pajisura për të marrë vendimet e tyre, në lidhje me ngjarjet aktuale. Kjo është e nevojshme për formimin dhe mirëmbajtjen e demokracive dhe për të ngatërruar skemat e autoritarëve. Kërkohet nga qeveritë të sigurojnë financimin (sepse ka pak potencial tregtar për transmetime ndërkombëtare në gjuhë të tilla si Hausa, Creole dhe Uigur), pastaj të tërhiqen nga redaksitë, duke shmangur tundimin me heshtje.
Transmetimet ndërkombëtare të SHBA-së, mund të kthehen në teorinë e plumbave më të thjeshtë. Kjo nuk do të kënaqë audiencat e mundshme, por mesazhet do të jenë të këndshme për Shtëpinë e Bardhë dhe anëtarët kryesorë të Kongresit. Ndoshta financimi do të jetë i pandërprerë dhe madje do të rritet. USAGM, një organizatë e lajmeve që arriti në mënyrë të efektshme botën më të gjerë, mund të kalonte në një të përshtatshme për një Amerikë që po tërhiqet në botën e vet të vogël. (Kim Andrew Elliott, 20.06.2020)

Shënim: Kim Andrew Elliott, është një gazetar në pension i Zërit të Amerikës dhe analist i hulumtimit të audiencës.

Presidentja Osmani priti komisioneren për Informim dhe Privatësi, Krenare Sogojevën

0

REPUBLIKA E KOSOVËS – ZYRA E PRESIDENTES
DEPARTAMENTI I INFORMIMIT DHE KOMUNIKIMIT ME PUBLIKUN
www.president-ksgov.net

Presidentja Osmani priti komisioneren për Informim dhe Privatësi, Krenare Sogojevën

Presidentja Osmani u takua sot me komisioneren për Informim dhe Privatësi, Krenare Sogojevën.
Presidentja Osmani theksoi se Agjencia për Informim dhe Privatësi, në krye të së cilës është zgjedhur pak kohë më parë znj. Sogojeva, është institucion i rëndësishëm shtetëror, i cili e mbron të drejtën e pakontestueshme të qytetarëve të vendit për privatësi.
Si e tillë, kjo agjenci do ta ketë përkrahjen e institucioneve të Kosovës, në mënyrë që të sigurohemi se ajo do ta kryejë punën në përputhje me ligjin dhe me mandatin që e ka, që qytetarët e vendit të përfitojnë nga puna e saj.


Në anën tjetër, komisionerja e sapozgjedhur për Informim dh e Privatësi, znj. Sogojeva, e falënderoi presidenten Osmani për pritjen dhe e siguroi atë se do të bëjë gjithë ç ‘është në dorën e saj që ta fuqizojë rolin e agjencisë, në mënyrë që agjencia të sigurojë mbrojtje të plotë të privatësisë së qytetarëve të republikës.
*****
Kontakti:
zprk@president-ksgov.net, tel: 038/211-862; 038/211-961

MPB mbajti konferencë për media lidhur me kthimin e 11 qytetarëve nga zonat e konfliktit në Siri

0

Komunikatë për media
Nr. 50/2021
Prishtinë, 19 korrik 2021

MPB mbajti konferencë për media lidhur me kthimin e 11 qytetarëve nga zonat e konfliktit në Siri

Në Ministrinë e Punëve të Brendshme u mbajt konferenca për media lidhur me kthimin në Republikën e Kosovës së 11 qytetarëve nga zonat e konfliktit në Siri.
Pjesëmarrës në këtë konferencë ishin ministri i Punëve të Brendshme, njëherazi Koordinatori Nacional kundër ekstremizmit të dhunshëm dhe terrorizmit, z. Xhelal Sveçla dhe drejtori i përgjithshëm i Policisë së Kosovë, z.Samedin Mehmeti.
Në fjalën e tij para gazetarëve, ministri Sveçla bëri të ditur se kthimi i këtyre qytetarëve, ku në mesin e tyre janë katër fëmijë, është bërë në bashkëpunim të ngushtë në mes të institucioneve të Republikës së Kosovës dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
“Me këtë veprim, Kosova, si anëtare e Koalicionit Global, dëshmon së është partner i përkushtuar dhe i gatshëm të përmbushë obligimet ligjore, si vendore dhe ato ndërkombëtare”, tha ministri Sveçla.
Më tej, ai theksoi se të gjithë personat që kanë marrë pjesë në luftime në zonën e konfliktit, kanë kryer krime si dhe ata që kanë qenë të përfshirë në çfarëdo kapaciteti në organizata terroriste, do të dalin para drejtësisë.
Në anën tjetër, ai theksoi se: “ne të do ndërmarrim të gjithë veprimet e nevojshme së bashku me institucionet relevante, për të ofruar mbështetjen e plotë për rehabilitimin dhe ri-integrimin e tyre në shoqëri ”.


Ndërsa, drejtori i përgjithshëm i Policisë së Kosovë, z.Samedin Mehmeti tha se falë angazhimeve të tilla, ka rezultuar që situata aktuale të jetë shumë më ndryshe, për dallim me situatën e viteve 2013 dhe 2014.
Ai bëri të ditur se gjatë këtij operacioni është arritur që të kthehen gjithsej 11 persona, në mesin e të cilëve gjashtë burra, një grua dhe katër fëmijë.
Po ashtu, ai theksoi se deri më tani, të kthyer nga zona e konfliktit janë gjithsej 253 persona, prej të cilëve 130 burra, 39 gra dhe 84 fëmijë.


Në fund, u theksua se situata e sigurisë në vendin tonë është e qetë dhe stabile, ndërsa Policia e Kosovës mbetet e përkushtuar që sipas misionit dhe detyrave të saj, në mënyrë të vazhdueshme të angazhohet në përmbushjen e aktiviteteve dhe objektivave të parapara sipas Strategjisë për parandalimin e përhapjes së ekstremizmit të dhunshëm dhe radikalizmit.

Prishtinë – reshje- dëme: Drejtoria e Shërbimeve Publike ka intervenuar në dëmet si pasojë e reshjeve, ende nuk dihet vlera e dëmeve

0

Të nderuar përfaqësues të mediave,

Drejtoria e Shërbimeve Publike në kudër të Komunës së Prishtinës, sot gjatë gjithë ditës ka punuar në teren me ekipet e saja emergjente (ato të mbrojtjes, shpëtimit dhe mirëmbajtjes së rrugëve), dhe në koordinim me Kabinetin e Kryetarit, u intervenua në pjesët ku ka pasur nevojë si pasojë e dëmeve nga reshjet e së dielës mbrëma.

Këto reshje kanë përfshirë të gjithë rajonin, duke mos kursyer as qytetin e Prishtinës por fatmirësisht pa dëme serioze. Drejtoresha e Shërbimeve Publike në Komunën e Prishtinës, znj. Medina Braha, është angazhuar me të gjitha ekipet sot në terren dhe ka dalë në inspektim të punimeve dhe në mbështetje të qytetarëve të Prishtinës të prekur nga reshjet. Janë ndërmarrë një sërë intervenimesh në rrugët, lagjet, fshatrat dhe sheshet kryesore të qytetit, në të cilat janë liruar pusetat, zhbllokuar kanalizimet si dhe është kryer pastrimi i rrugëve dhe në bashkëpunim me Drejtorinë e Parqeve është bërë largimi i degëve dhe drunjëve të rrëzuara nga erërat dhe reshjet.

Komuna falënderon të gjitha ekipet dhe kompanitë që janë angazhuar në këtë. Ndërkohë që presim raportet finale të vlerësimit për të bërë të ditur edhe bilancin e dëmeve që janë shkaktuar si pasojë e reshjeve.

Konstatimet e hollësishme nga ky vlerësim do të ju dërgohen Drejtorisë së Inspekcionit, Drejtorisë së Investimeve Kapitale, KEDS-it dhe çdo organi tjetër relevant për ndërmarrjen e masave parandaluese dhe për sanimin e dëmeve.

Ashtu siç e kemi potencuar edhe mbrëmë, situata është nën kontrrollë dhe fatmirësisht nuk ka dëme në njerëz.

Për më shumë informata, ju lutem na kontaktoni në mediapr@rks-gov.net apo komunaprishtine@gmail.com

A kemi kërkuar ndonjē herë, që Serbia t’i anulojë planet shfarosëse të Garashaninit, Çubriloviçit, Ivo Andriqit?

0

Ilija Garashanin kultivues i Doktrinës së shejtë serbe, i cili e përgaditi platformën anti-shqiptare në veprën famëkeqe “Naçertanje

Fahri Xharra

Fahri Xharra, Gjakovë

“Për mua është zgjidhur çështja e Kosovës. Kjo do të thotë se ajo nuk ekziston më si Krahinë Jugore. Brezin tuaj e këshilloj që mos të shpenzoni energjinë në çështjen e Kosovës, ngaqë historia atë e ka zgjidhur pa ju”. Qosiq thekson se ai: ”Së pari në vitet e gjashtëdhjeta kam dalë në opinion me idenë për ndarjen e Kosovës, por ajo nuk ka kaluar… Nëse në një luftë humbasim 60 për qind të meshkujve, ashtu na kishte ndodhur ne, nëse në vend aq shumë rrënohet dhe plaçkitet si Serbia, atëherë ajo luftë nuk mund të festohet, kështu si sot kremtohet – vetëm si fitore… Ne nuk guxojmë më të luftojmë.

Nuk kemi potencial biologjik, e aq më tepër patriotik. Besoj se paqja është kushti i vetëm i ekzistimit tonë. Ka shumë ngjashmëri procedimet,ultimatumet dhe raportet e fuqive evropiane ndaj Serbisë më 1914 e 1941. Shumë ngjashmëri. Natyrisht, askush ka ka ultimatume ndaj nesh, mirëpo mendoj se tash ato trysni janë perfide në metodologjinë e tyre, ngase bartën ne sferën ekonomike dhe jetën e përgjithshme të popullit. Dhe, që ajo trysni të jetë e tolerueshme, ose të zvogëlohet,është e domosdoshme që të gjitha forcat të punohet për aleanca të reja (Dobrica Qosiqit, dhënë javores serbe “Nedeljnik”)

Por, kjo nuk mjafton! Ta ndjekim pak historikun. Të shohim se si ata e planifikonin zhbërjen tonë; e donin rritjen territoriale me toka të huaja, me njerëz të huaj. E mendonin dhunën (jo vetëm që e mendonin) si mjet për arritjen e idesë së tyre t´errtë për ne.,. Deri diku edhe ia arritën ! Ku qëndronte plani i tyre, dhe ku është qëllimi im?

Serbia e madhe e quajtur edhe ideologjia serbomadhe e mendonte bashkimin e tokave ”serbe”, ato toka ku ata ”jetojnë” dhe ”dikur jetonin”. Ku mund të ketë Serbi të madhe të shtrirë mbi toka të huaja? Por planet me emra të ndryshëm dhe autorë të ndryshëm shtriheshin mbi tavolinat e zareve të tyre dhe të kancelarive europiane gjatë gjithë kohës (që nga fillimi i shekullit të 19-të).

Ilia Garashanini (1844) dhe Nacertanija e tij. Naçertanja (plan, prashikim) ishte një program i msheft i politikës së jashtme të Serbisë. Plani ishte bazë e politikës serbe, që ajo të mos përkufizohet në kufijtë e sotëm të saj (1884 fxh), por duhet që ti bashkoj të gjithë popujt serb që ata na rrethojnë (Ilia G. Nacertanije) (Certa je i temelj srpske politike, da se ona ne ogranicava na sadašnje njene granice, no da teži sebi priljubiti sve narode srpske koji ju okružavaju (Ilija Garašanin, Nacertanije). Sipas të famshmës Naçertanje: ”Serbia duhet të punojë në çlirimin e Serbëve dhe Sllavëve të tjerë dhe ti bashkon krahinat për rreth saj, Bosnja, Hercegovina, Mali i Zi, Shqipëria Veriore, Kosova, Sanxhaku (që ishin ende ndër Perandorinë osmane 1884) si dhe të tjerat që ishin nën Austrohungarinë.”

Serbët e dinin që perandorisë osmane i viente fundi, dhe mendonin ( dhe ia arrijtën ) që të shkëpusin sa më shumë toka të ”saja”. Serbia karshi botës e paraqitëte ”të drejtën e saj të shenjt historike”, e cila bazohej në ”Carevinën Serbe të Dushanint ” të shek.14-të. ”Serbia duhet që nga shteti turk të marrë gurë pas guri dhe nga ky material i mirë të ndërtojë mbi themelet e vjetra dhe të forta të carevinës serbe një shtet të madh serb”.

Kush ishin ata serbë, që do i bashkoheshin shtetit ”amë” të Serbisë? Vuk Karaxhiçi shkruante (1849): ”Të gjithë serbët dhe nga gjithkund”. Ai mendonte serbët në këtë mënyrë: ” Serbët e tri feve , ata të ”fesë greke” (ortodoksisë sllave) e quajnë vetën Serb, (paramendoni se çfarë numri i madh i shqiptarëve ortodoks është përfshirë në këtë grupim, duke pasur par sysh edhe vetë Vuk Karaxhiqin), të tjerët me ”fenë turke”, që quhen turq dhe të tretët ”të fesë së Romës”, që quhen Latin.

Herët, shumë heret (1807) Kisha Serbe i kishte dërguar misionarët e vet (Arsenije Gagovic-i, Stevan Stratimirovic-i ) tek Cari i Rusisë që t’ia paraqesin dhe propozojnë planin pë ” ribërjen e “Carstva Slavjano-Serbskoga”, po në këtë vit edhe vladika i Malit të Zi (Mali i Zi nuk kishte shtet në atë kohë) Njegoshi e dërgon edhe ai planin e tij tek Cari i Rusisë për zgjerimin e Malit të Zi edhe kah Hercegovina dhe Dalmacia. (1807)

Por sidoqoftë bazat e teorive dhe ambicieve serbomëdha i ka themeluar Vuk Karaxhiqi.

Planet dhe apetitet serbe nuk kishin të ndalur. Paraqitet në skenë Jovan Cvijiçi, i cili e shihte përparimin politik të Serbisë me anën e teorive serbomëdha. Ai i e kishte në ”qef” jugun e Ballkanit, mendonte në Maqedoninë e sotme dhe në Shqipërinë Veriore…”, që ishin tejet të rëndësishme për zhvillimin e Serbisë” Merrni me mend që vendimet e Kongresit të Berlinit (1878) atij nuk i pëlqenin dhe se sipas tij :”Serbia ka mbetur shtet në shtetrrethim” dhe ”serbët, popull i burgosur” dhe në mënyrë që ajo (Serbia fxh) ”ta fitonte pavarësinë saj i duhej patjetër dalja në detin Adriatik ” Edhe Dubrovniku ” ishte ”serb, sipas tij. Cvijiçi nuk shihte ëndrra, a i e dinte që ”problemi” serb zgjidhet vetëm me luftë. Dhe, atë e bënë disa herë.

Shumë plane , shumë përgatitje në vazhdimësi. Në vitin 1937, docenti i Fakultetit filozofik ne Beograd Vasa Çubriloviç, iu pat dërguar organeve shtetërore të Jugosllavisë një dokument të besueshëm me titullin ”Shpërngulja e Shqiptarëve”, i cili flet për ”zgjidhjen e problemit Shqiptar, gjegjësisht si thotë ai për shpërnguljen e koordinuar, sistematike dhe energjike” të shqiptarëve nga Jugosllavia, Çubriloviçi i propozon metodat e dhunës, tmerrit, presionit, korruptimit, dërgimin e njësive paraushtarake për kalljen dhe e fshatrave në mënyrë që të arrihet shpërngulja masovike e banorëve shqiptar nga tokat e tyre.

Në vitin 1939, Nobelisti i ardhshëm (1961), Ivo Andriç-i hynë në grupin e prejektuesve më të urryer për ndarjen e Shqipërisë dhe shpërnguljen e shqiptarëve musliman­ë.

Po viti 1941, qeveria fashiste e Jugosllavisë, e përgatitë planin tjetër të kohës, i njohur si ”Serbia homogjene ” e Stevan Moljeviçit.” Duhet të ”korrigjohen gabimet e vitit 1918”, thotë ai, dhe vazhdon: ”Na duhet Serbia homogjene me hyrje dalje të pakufizuar nëpër detëra, dhe që serbët të jetojnë të bashkuar pa përzierje tjera racore”

Po ,Qeveria e Nediçit me planin: “Sve Srbije” ( Të gjitha Serbitë) 1943 ?

Po, Meorandumi i ASHAS (SANU) 1968 ?
Po, Plani Vuk Drashkoviqit 1990 ?
Po, Plani i Milosheviqit ”Krnja Jugosllavija” ?

E more Zot !

Deri diku kishte me u lehtësue shpirti, sikur Serbia të tregonte vullnet të mirë dhe para botës të shpallte që të gjitha këto plane janë të anuluara. Kur?

Pra, kur Serbia do t’i shpallë të pavlershme, kur ne do të kërkojmë ?…

Fahri Xharra, Gjakovë, 2015

Parimi i reciprocitetit i përfshirë si parim nga Albin Kurti, duhet sanksionuar në një marrëveshje me validitet ndërkombëtar mes dy shteteve !

0

Muharrem Salihu, Medvegjë

Kryeministri Albin Kurti duhet t’i kishte dorëzuar Presidentit Vuçiq raportin e Biserkos për spastrimin etnik mbishqiptarët në Serbi, duke nisur nga 

Medvegja !

Shumë mirë që kryeministri Kurti, e ka përfshirë parimin e reciprocitetit në trajtimin me standartet më të larta të shqiptarëve në Serbi me serbët në Kosovë në Marrëveshjen e  Paqes që i dorzoi Presidentit Vuçiq dhe Komisionerit Borell!Ky reciprocitet duhet sanksionuar në një marrëveshje me validitet ndërkombëtar mes dy shteteve !

E gjetur ishte dhe oferta për dorzimin e 3 librave me krimet serbe ! Por do të ishte e udhës qe krahas dosjes britanike përgenocidin e shekullit të 19-të mbj shqiptarët, t’ i dorëzontedhe raportin e Sonja Biserkos në serbisht, për Vuçiq dhe anglisht për Borrell ! Kësisoj Vuçiq nuk do thoshte dot se u kthyem në shekullin e 19-të me krimet ndaj shqiptarëve nëSerbi ! « Pastrimi etnik mbi ne, duke filluar nga Medvegja, me mjete administrative është i fresket dhe vazhdon edhe në kët moment, kur po bisedohet ne Bruksel!

Duhet të veprojmë sot se nesër është vonë !

AFEDS – Medvegjë

Muharrem Salihu

Nënë Tereza dhe kombi i saj

0

Arben Çokaj, Frankfurt am Main, 19 korrik 2021

Libri “Nënë Tereza: Shenjtorja dhe Kombi i Saj”, Gëzim Alpion, botuar nga Bloomsbury: New Delhi, London, Oxford, New York, Sydney: 2020, 296 faqe.
ISBN: HB: 978-93-89165-05-0 & 978-9389165-04-3;
eBook: 978-93-89165-06-7
IBAN: 978-93-89165-05-0; 9789389165067
https://www.bloomsbury.com/uk/mother-teresa-9789389165067/

Arben Çokaj
Arben Çokaj

Monografia ”Nënë Tereza: Shenjtorja dhe Kombi i Saj” është studimi më i fundit i Gëzim Alpion për figurën dhe personalitetin e humanistes së madhe shqiptare.

Gëzim Alpion është një ndër studiuesit dhe autorët më të shquar anglisht-shkrues të kohës sonë, që merret me sociologji dhe me historinë e zhvillimet shqiptare, dhe ndër autorët më të besueshëm të përshkrimit të historisë rreth Nënë Terezës, murgeshës së famshme, që u bë e njohur me kontributin e saj humanitar. Besueshmëria e Alpion vjen nga fakti sepse ai bazohet në burime të ndryshme, ku deduktimi i të dhënave që ai merr, bëhet nga një filtër sociologjik e historik, dhe jo fetar, duke e ngritur figurën e Nënë Terezës në një nivel diskutimi akademik. Ky ishte edhe misioni i tij me librin.

Libri në fjalë është me vlerë të madhe, sidomos për shqiptarët, me një dendësi dhe koncentrim faktesh e historishë, që lidhen me Nënë Terezën e rreth saj, me shqiptarët dhe rrënjët kulturore të murgeshës, me kombin që e nxori atë si personalitet të veçantë në kulturën dhe ndërgjegjen shoqërore mbarë-botërore. Ajo ishte një produkt me ADN shqiptare, një shembull i qartë i aftësisë së racës sonë.

Alpion e ndan librin e tij në 3 pjesë, ku përfshihen 15 kapituj. Pjesa e parë merret me “Kush ishin shqiptarët e Nënë Terezës?”, me 6 kapituj. Pjesa e dytë, “Historia nga poshtë: Rrënjët shqiptare të Nënë Terezës dhe vitet në Shkup”, me 5 kapituj. Dhe pjesa e tretë, “Marrëdhëniet e Nënë Terezës me Selinë e shenjtë dhe kombin shqiptar”, me 4 kapituj.

Në hyrjen e librit autori ndalet që në fillim te origjina e Nënë Terezës, të cilën ajo e pranoi botërisht në vitin 1979, kur mori çmimin Nobel për paqe në Oslo. Ajo tha: “Me gjak dhe me origjinë, unë jam shqiptare”. Alpion thekson se: “Nënë Tereza është një hibrid i ‘heronjve’ shpirtërorë të identifikuar nga Thomas Carlyle (1841), ‘kapitenët’ e përkushtuar të lavdëruar nga Samuel Smiles (1859) dhe të famshmit e kudo-ndodhur të epokës së medias, të qortuar nga Daniel J. Boorstin (1962). Kompleksiteti i figurës së saj përcakton natyrën multidisiplinare dhe ndërdisiplinore të këtij studimi.

Më pas në hyrje, Alpion vë në dukje trashëgiminë etno-kulturore të Nënë Terezës dhe thekson: “Trauma, sfidat dhe arritjet e Nënë Terezës si person dhe misionare, dhe ana e saj komplekse shpirtërore, duhet të trajtohen në kontekstin e rrënjëve të saj. Kjo bazë është thelbësore për të kuptuar se si kjo ikonë moderne shpirtërore dhe humanitare ka arritur të mishërojë ADN-në ‘kulturore dhe shpirtërore’ të kombit të saj të lashtë” (f. 3). Alpion sqaron se “[n]ë këtë studim, unë e përdor konceptin e ‘ADN-së’ njëkohësisht në kuptim kulturor dhe shpirtëror, si dhe në një kontekst më specifik, krahasuar me mënyrën se si Gurnek Bains e përdor atë kur trajton ‘ADN-në kulturore’” (f. 210).

Ndërsa në Pjesën e Parë, autori ndalet në historinë hershme të shqiptarëve. Në kapitullin e parë, “Viktimizimi i shqiptarëve”, ndër të tjera autori ndalet në traktatin e Berlinit, si rezultat i të cilit shqiptarët u ndeshën me një kërcënim ekzistencial. Alpion thekson se fjalët e Otto von Bismark, se “Shqipëria është thjesht një shprehje gjeografike: nuk ka komb shqiptar”, mund të ishin bërë “epitafi i popullit shqiptar” (f. 10).

Alpion i referohet më pas edhe Aleksander Lambert, i cili pretendon se alternimi i emrit të rajonit nga ‘Iliri’ në ‘Ballkan’, në fund të shekullit 19-të dhe në fillim të shekullit 20-të, duhet parë në kontekstin e tendencës së fuqive të mëdha të kohës, për t’i injoruar shqiptarët dhe për të minuar historinë e tyre, veçanërisht pas vitit 1878 të Kongresit të Berlinit.

Roma dështoi ta latinizonte plotësisht popullin e Ilirisë, thekson Alpion. Serbët nuk mundën ta sllavizonin plotësisht Dardaninë në shekujt 13-15-të e as më pas në shekullin e 19–20-të. As otomanët nuk mundën ta otomanizonin Ilirinë, përgjatë 5 shekujve të pushtimit. Këtu vijmë te përfundimet e Gustave Le Bon mbi racat. Racat e larta nuk asimilohen lehtë nga racat e tjera, sidomos nga ato më të ulëta, pasi me sa duket, vetëbesimi është i madh mbi këtë trung të vjetër ilir. Kështu Alpion vazhdon me ekspozimin e historisë së kombit të Nënë Terezës, që nga antikiteti ilir, e deri në epokën postmoderne.

Gëzim Alpion - Mother Teresa - The Saint and Her Nation

Në kapitullin e parë, vëmendja është në historinë e trazuar të kombit shqiptar nga gjysma e dytë e shekullit XIX deri në fund të shekullit XX, kohë kur kanë jetuar edhe gjyshërit, prindërit, vëllai dhe motra e Nënë Terezës. Po këtu, katalogohen përpjekjet e Greqisë dhe Jugosllavisë për pastrimin etnik të territoreve të banuara nga shqiptarët, në periudhën e fundit të dhe pas shembjes së Perandorisë Osmane si dhe shqyrtohet agjenda prapa pretendimit se gjoja shqiptarët kanë ardhur ‘vonë’ në Ballkan.

Kapitulli i dytë sfidon mitin e shqiptarëve si ‘dashamirësit’ të sundimit osman. Ai ekspozon disa nga marrëveshjet e hapura dhe të fshehta të Perandorisë Osmane dhe pasardhëses së saj, Turqisë, me Serbinë, Jugosllavinë dhe Greqinë, për të ndryshuar përbërjen demografike të territoreve të populluara nga shqiptarët, në dëm të kombit shqiptar. Duke u mbështetur në disa gjetje kryesore të Ilirologjisë dhe Albanologjisë në katër shekujt e fundit, kapitulli i tretë eksploron gjenealogjinë Pellazgo-Ilire të shqiptarëve modernë, ku jepet edhe një përmbledhje e rrënjëve apostolike të krishterimit shqiptar.

Kapitulli i katërt regjistron sfidat kryesore me të cilat u përballën ilirët dhe pasardhësit e tyre modernë, shqiptarët, për të ruajtur besimin e krishterë. Fokusi është në përpjekjet e serbëve dhe osmanllinjve për të minuar krishterimin ndër shqiptarë. Këtu analizohet edhe ndikimi i agjendës së Selisë së Shenjtë mbi Evropën Juglindore, dhe në pjesë të ndryshme të kombit shqiptar, që nga fillimi i Mesjetës. Alpion arrin në konkluzion se Selia e Shenjtë u tregua indiferente ndaj fatit të kombit shqiptar në shekujt 19-të dhe 20-të, duke favorizuar kështu kishën ortodokse serbe.

Në kapitullin e pestë eksplorohet mbijetesa e katolicizmit romak në Kosovë, në kontekstin e disa tregtive të lidhura me njerëzit, që i përmbahen këtij besimi, ku vëmendja u kushtohet kryesisht bukëpjekësve dhe argjendarëve. Alpion vë në dukje faktin se, shqiptarët e marrin për të dhënë që identiteti i tyre kombëtar është parësor mbi atë fetar. Kjo është vënë re te emrat shqip, që shqiptarët zgjedhin për fëmijët e tyre, e jo emra fetarë, ndër ta edhe personazhi kryesor i librit.

Në kapitullin e gjashtë përdoret një perspektivë onomastike, për të illustruar përpjekjet e katolikëve romakë shqiptarë për ruajtjen e identitetit të tyre etnik dhe të besimit të tyre. Këtu përmenden emrat e Nënë Terezës, vëllait dhe motrës së saj, si shembuj që nxjerrin në pah një të përbashkët të dukshme: mënyrën se si shqiptarët i emërtojnë fëmijët në momente kritike të historisë kombëtare. Nikollë Bojaxhiu ia vë emrin Gonxhe, vajzës së tij të vogël, e cila më vonë do bëhej humanistja e madhe Nënë Tereza. Gonxhja i shkruan priftit katolik kroat të Shkupit, Franjo Jambrekoviç, një letër në vitin 1937, ku ndër tjera i thotë:

Ju me siguri nuk e imagjinoni Gonxhen e mëparshme, tani si gruaja e Jezusit. A ju kujtohet një herë kur më thatë në Shkup: ‘Gonxhe, ti do që ta pishë kupën, deri në pikën e fundit.’ (f. 75)

Në këtë kapitull tërheq vëmendjen poezia, që Goxhja e mitur, në moshën 9 vjeçe, kishte krijuar për të kaluar traumën dhe dhimbjen e madhe, që ajo dhe familja e saj përjetuan me vrasjen e të atit. Në vitin 1946, Motër Tereza i tregon për poezinë e saj një vajze të trembur nga dhuna që kishte shpërthyer ato ditë në Kalkutë. Murgesha shqiptare e këshillon nxënësen të mos trembej, por të shkruante e recitonte me veten një poezi, siç kishte bërë ajo në moshë nëntë vjeçe kur i kishin vrarë babain. “Poezia është të besosh në dashuri, Marie, edhe kur çdo gjë, që sheh rreth teje, është urrejtje dhe shkatërrim”, e qetëson vajzën motër Tereza (f.78).

Pesë kapitujt në vijim (7-11) përqendrohen kryesisht në gjenealogjinë e murgeshës shqiptare dhe vlerësojnë ndikimin e prejardhjes së saj në vendimin për t’u bërë murgeshë dhe në natyrën e misionit të saj bamirës. Shumica e informacionit dhe analizave të regjistruara këtu, në lidhje me Nënë Terezën, shfaqen për herë të parë. Me rëndësi, që në fillim, del në pah origjina:

Prindërit e Nënë Terezës vijnë nga Kosova. Të dy kanë lindur në rajon. Origjina e gjyshërve dhe gjysheve të murgeshës është më komplekse. Ndërsa të katërt ishin shqiptarë etnikë, ka arsye për të besuar, se ata e kishin origjinën dikur nga Mirdita, një rajon në veriun e Shqipërisë. (f. 83)

Kapitulli i shtatë hulumton rrënjët dhe tregtinë e të afërmve atërorë të Nënë Terezës si dhe përpjekjet e tyre për të ruajtur besimin katolik romak. Të injoruar plotësisht nga biografët e Nënë Terezës deri më sot, të afërmit e nënës së murgeshës janë thelbësore për katër kapitujt e tjerë.

Kapitulli i tetë përqendrohet në tre aspekte të rëndësishme: rajoni në Shqipëri, migrimi i tyre në Kosovë dhe pasojat e përfshirjes së tyre në fenomenin e gjakmarrjes. Bëhet fjalë për familjen e Rozës (e cila njihej edhe me emrin Drane), nëna e Nënë Terezës. Të afërmit e Rozës ikën nga Mirdita dhe u vendosën në fashatin Novosellë në Kosovë, ku i ati i saj, Ndue Bardhi bëri shtëpinë më të madhe dhe më impresionuese në fshat. Por në pak vite, Ndues i vrasin të atin Pjetrin, pastaj vrasin edhe Nduen, e kur vrasin edhe të vëllain e Rozës, Gjonin, e ëma e Rozës, Drania, merr fëmijët e saj dhe largohet nga fshati për në Shkup. Shtëpia e Ndues u rrëzua nga regjimi komunist jugosllav në vitin 1974, kur u bë e qartë se Nënë Tereza po bëhej ylli i ri i krishterimit katolik. Serbët ortodoksë nuk donin të linin asnjë shenjë në Kosovë që kishte të bënte me origjinën shqiptare të parëve të saj.

Kapitulli i nëntë tregon detaje të panjohura për prindërit e Nënë Terezës në Shkup, para fejesës së tyre dhe si një çift i martuar. Vëmendja pastaj zhvendoset në historitë mjaft të pazakonta të suksesit të dy individëve: dajës Mark të Nënë Terezës dhe babait të saj, Nikollë. Por ky sukses nuk zgjati shumë…

Kapitulli i dhjetë tregon disa nga momentet më të trishtuara në jetën e Nënë Terezës, gjatë viteve të saj në Shkup dhe vlerëson ndikimin e tyre afatgjatë mbi të. Vëmendja në këtë kapitull është kryesisht në vdekjet, në harkun e tre viteve, të babait të saj (si rezultl i një vrasje me motive politike) dhe i tetë anëtarëve të familjes së dajës së saj (kryesisht nga Gripi Spanjoll: 1918-1920). Këtu si duket e ka fillesën edhe ajo që konsiderohet si “nata e errët e shpirtit” të Nënë Terezës, ose e thënë ndryshe, dyshimi në besimin në Zot, me të cilën është marrë dhe po merret Alpion. Partneri venecian i Nikollës, ia merr të gjithë pasurinë atij, duke e lënë gruan e tij të ve dhe 3 fëmijët, pa asnjë burim të ardhurash.

Kapitulli i njëmbëdhjetë prezanton një anëtar të ri, deri tani të panjohur të familjes së Nënë Terezës: vajzën e dajës së saj ose motrën e adoptuar, Filomena, gjashtë vjet më e re se Gonxhja, e vetmja anëtare e mbijetuar e familjes së dajës Mark, pas vdekjes së tyre nga gripi spanjoll dhe vdekjes në fund edhe të nënëdajes Drane. Bazuar në kujtimet e Filomenës, kapitulli ofron një tregim të ri, të gjashtë viteve të fundit të Nënë Terezës në Shkup, përpara se ajo të hynte në jetën fetare dhe shkaqet, që e drejtuan atë drejt besimit. Filomena trashëgoi një pasuri jo të vogël nga i ati, të cilën e përdorën për të shkolluar në Austri vëllain e Nënë Terezës, Lazrin, dhe motrën e saj, Agen në Beograd. Filomena mbeti vetëm me nënën Roza, pasi Lazri dhe Agia ikën për në Shqipëri, dhe Gonxhja u nis drejt Irlandës në vitin 1928, e më pas drejt Indisë, për t’u bërë pjesë e misionit fetar Loreto, si murgeshë.

Pjesa e Tretë, eksploron personalitetin, punën dhe trashëgiminë e Nënë Terezës nga dy këndvështrime. Nga njëra anë, përqendrimi këtu është në rolin domethënës, që Vatikani ka luajtur në jetën e Nënë Terezës, si një besimtare dhe mbështetjen, që ajo mori kur ky insitucion fetar e kuptoi rëndësinë e shërbesës së saj, për katolicizmin romak, në kontekstin e Indisë. Nga ana tjetër, kjo pjesë e librit analizon marrëdhëniet e saj me vendin e lindjes dhe njerëzit, që nga vitet e para të saj në Shkup, deri në vdekjen e saj.

Kapitulli i dymbëdhjetë eksploron qëndrimin e Vatikanit ndaj kombit shqiptar gjatë gjithë jetës së Nënë Terezës. Theksi këtu vihet kryesisht në marrëdhëniet komplekse të këtij institucioni me shtetin modern shqiptar, që nga fillimi i shekullit XX dhe qëndrimi i tij ndaj Kosovës gjatë dhe pas luftës së vitit 1999. Ky kapitull shërben si një sfond i dobishëm, për të kuptuar ndikimin e Vatikanit në qëndrimin e Nënë Terezës ndaj popullit shqiptar, nivelin e interesit dhe angazhimin me pjesë të veçanta të kombit të saj të copëtuar.

Kapitulli i trembëdhjetë ka një trajtesë mjaft intelektuale, të shkaqeve që e çojnë Nënë Terezën drejt misionit fetar. Humbjet që ajo pësoi në jetë, sidomos të babait të saj, bënë që ajo ta shohë figurën e Jezusit si mbrojtës, pas zbrazëtisë së madhe, që i la i ati i vrarë. Pohimi kryesor këtu është se, përveç përcaktimit të vendimit të saj për t’u bërë një murgeshë, këto humbje gjithashtu kontribuan në tjetërsimin e saj nga familja, populli dhe kombi i saj. Në moshën 12 vjeçare, Goxhja mori “thirrjen e parë”, që të bëhet murgeshë, por jo me iluzione vizive apo auditive siç ka ndodhur në raste të tjera. E ëma e Goxhes, Roza nuk donte, që e bija të bëhej murgeshë dhe u mbyll për 24 orë në dhomën e gjumit, kur mësoi se e bija ishte pranuar si murgeshë nga misioni. Goxhe i tha të ëmës kur u largua nga Shkupi në 1928: “Nuk do të flas shqip kurrë më, derisa të takohemi herën tjetër”. Ata nuk u takuan kurrë më, pasi u ndanë pas disa ditësh në Sarajevë.

Po ashtu edhe i vëllai Lazri, tashmë oficer në ushtrinë mbetërore shqiptare, e këshilloi Gonxhen të hiqte dorë nga ky synim, pasi ajo “po e varroste veten për së gjalli në Indi”. Gonxhja e fyer, ju përgjigj: “Ti mendon se je i rëndësishëm, se je oficer dhe i shërben një mbreti të dy milion njerëzve. Unë i shërbej mbretit të të gjithë botës! Cili prej nesh është më mirë?” (f. 167).

Kapitulli i katërmbëdhjetë tregon se Nënë Tereza e kuptoi që nga fillimi i jetës së saj misionare se krishterimi nuk i heq diskriminimet. Duke u bazuar në trajtimin e saj në Loreto, argumenti kryesor këtu është se ajo ishte diskriminuar nga disa eprorë irlandezë në Kalkuta, për shkak të origjinës së saj etnike si shqiptare gjatë shtatëmbëdhjetë viteve, që ajo ishte anëtare e këtij komuniteti. Murgeshat irlandeze shkuan deri aty, sa e akuzuan atë si të “çmendur”, dhe aluduan se ajo kishte një ‘marrëdhënie imorale’, eufemizëm për aferë seksuale me drejtorin shpirtëror atë Celeste Van Exem, gjë që nuk ishte e vëretë.

Kapitulli i fundit e krahason dhe vë në kontrast Nënë Terezën me Gjergj Kastriotin, dy personalitetet më të njohura shqiptare që nga shekulli XV. Theksi këtu është në zgjedhjet dhe përparimin e tyre të karrierës dhe marrëdhëniet e tyre me familjet dhe kombin e tyre. Alpion mendon se këto dy figura nuk mund të krahasohen në të njëjtin plan. Kapitulli vlerëson megjithatë rëndësinë e vizitave të Nënë Terezës (1989-1995) në Shqipëri dhe rëndësinë e tyre për kombin shqiptar, si dhe përmirësimin e marrëdhënieve me Vatikanin.

Studimi i Alpion nuk është një biografi në vetvete. Megjithatë, pasuria e informacionit e regjistruar këtu për herë të parë dhe analiza që ofrohet në këtë studim dëshmojnë se, ndryshe nga ç’është pretenduar nga disa biografë dhe hagiografë të Nënë Terezës, edhe kjo murgeshe ka biografinë e saj.

Me Nënë Terezën, në mënyrë të pavetëdijshme dhe të vetëvetishme, kombi shqiptar i dha botës një pjesë të shpirtit të vet. Doli në dritë në një formë universale e altruiste, dëshira jo-egoiste e shqiptarëve, për të bërë mirë më shumë për të tjerët, se sa për veten e tyre.

Kosovë dhe Shqipëri :  Çlironi pengjet në Serbi !

0
Muharrem Salihu
President i AFEDS
Ështe inkurajuese që Presidentja e Kosovës foli për ” të kerkuar reagimin e nderkombetarëve për të ndalur procesin e pasivizimit të adresave të shqiptarëve në Serbi ” si instrumenti kryesor për spastrimin etnik atje- si konfirmon raporti i Komitetit serb të Helsinkit.
Mirpo në lidhje me këtë qasje, kam dy konsiderata :
1) Ndërkombëtarët e kanë bërë punën e tyre, po dy shtetet tona nuk e kanë bërë ! Ndërkombëtarët janë ata që e kanë financuar raportin. Ai është një raport profesional, i besueshëm, dhe tashmë është në duart tona. Tash topi është tek ne. Kanë folur partitë tona për këtë çështje, por e kanë bërë zbehtë, dhe ato nuk kanë akses ndërkombëtar ;
Ne si AFEDS ndihmuam autorët e raportit, me dëshmitë kryesore,
me asistencën tonë, me inkurajimin tonë.
Tash duhet të flasin institucionet tona, të Kosovës dhe Shqipërisë. Kryeministrat e dy vendeve. Më saktë duhet të kishin folur shumë më herët dhe tani ky raport do duhej të ishte qarkulluar në kancelaritë kryesore boterore, me nxitjen e dy shteteve tona, apo të ndërmerren hapa të tjerë legalë dhe diplomatikë !
2) Kosova dhe Shqipëria nuk duhet thjesht të flasin, por dhe të veprojnë. Perkundrejt Serbisë, më së shumti, me reciprocitet kryesisht, por dhe në procesin e dialogut.
Në raport thuhet se : fati i shqiptarëve në Serbi është peng i dialogut, apo i marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë. Pra ne duhet të flasim me Serbinë si duhet që të çlirojmë pengjet ! Me diplomaci, por dhe me akte reciprociteti, duke mësuar madje prej Serbisë. Shikoni sesi Presidenti Vuciç do ta shnderrojë problemin e serbes Gashiç që po rikthehet në Gjakovë si problem dialogu dhe Kosova nuk po duket se ka ndërmend ta trajtojë problemin e 8000 shqiptarëve të spastruar etnikisht nga Serbia !!!! Duhet reciprocitet ! Pse kryeministri Rama që ka folur  për këtë reciprocitet në vizitën e tij në Preshevë në 2015, nuk po flet dhe as vepron 6 vjet rresht në këtë linjë përkundrejt Serbisë ??
Me Serbinë duhet një marrëveshje e madhe historike dhe jo improvizime që nuk zgjidhin asgjë dhe lenë problemet hapur. Për të formuluar qasjen e përbashkët kombëtare jo thjesht ndaj shqiptarëve në Serbi, na duhen konsultime, forume te perbashketa, formale dhe informale, akademike dhe politike njëherësh. Tema e kësaj marrëveshje gjithëpërfshirëse nuk mund të jetë ekskluzivitet i Kosovës, por i gjithë kombit shqiptar. Mjaft me shou takimesh me faktorë që s’ përfaqësojnë asgjë dhe janë në rastin më të mirë, vëzhgues memecë të asaj tragjedie që po ndodh në kurriz të shqiptarëve në Serbi, ku Medvegja është në prag të zhdukjes edhe per fajin e tyre !

Në mbyllje të këtij qendrimi, duhet të them me realizëm pesimist : për fatin tonë, ku mund të ndikojmë vetë, nuk duhet të fajësojmë Zotin dhe të tjerët. Duhet t’i kërkojmë shkaqet dhe fajet tek vetja. Nuk duhet të lejojmë të përsëritet ajo qe ndodhi në Camëri, sepse sot jemi më të fortë, të paktën në letra ! I zoti e nxjerr gomarin nga balta.. Jo fqinjët !

Komunikatë për Media-Ligji për Mbrojtjen e Fëmijës

0

Kumtesë për shtyp

Bëhu pjesë e fushatës “Rrypi nuk është për me m’rreh”

19 korrik 2021

Më 17 korrik, ditën kur është bërë një vit prej hyrjes në fuqi të Ligjit për Mbrojtjen e Fëmijës, Organizata Syri i Vizionit në partneritet me organizatën Save the Children në Kosovë dhe në bashkëpunim me Zyren për Qeverisje të Mirë si dhe Komisionin Parlamentar për të Drejtat e Njeriut, Barazi Gjinore, Persona të Pagjetur dhe Peticione kanë realizuar fushatën sensibilizuese “Rrypi nuk është për me m’rreh” si pjesë e fushatës së ndalimit të ndëshkimit trupor dhe dhunës ndaj fëmijëve RriteMeDashni.

Habit Hajredini, Drejtor i Zyrës për Qeverisje të Mirë në Zyrën e Kryeministrit, tha se janë në kompletim e sipër të kornizës ligjore në mënyrë që fëmijët të jenë të mbrojtur nga çdo formë e dhunës: “Sot ka nisur fushata e përbashkët me këto dy organizata që ka për qëllim vetëdijësimin për të punuar më shumë në zbatim të Ligjit për Mbrojtjen e Fëmijës dhe ne si institucione po kompletojmë kornizën ligjore. Nga këtu bëj thirrje që të ketë mobilizimin institucional nga të gjitha nivelet shoqërore që të zbatohet Ligji për Mbrojtjen e Fëmijës”.

Në anën tjetër, Naser Lajqi, menaxher i projekt dhe njohës i fushës së mbrojtjes së fëmijës në organizatën Syri i Vizionit, apeloi tek të gjithë që Ligji për Mbrojtjen e Fëmijës të gjej zbatueshmëri: “Apelojmë që të gjithë të rriturit të japin kontirbut dhe të marrin përgjegjësi në pajtim me këtë Ligj dhe kështu të mbrojmë fëmijët kudo që janë duke parandaluar çdo lloj dhune ndaj tyre.”

Ndërsa Veton Kryeziu nga Save dhe Children tha se institucionet duhet që të punojnë më shumë në zbatimin e Ligjit: “Format e dhunës ndaj fëmijëve janë të dënueshme dhe duhet të parandalohen. Institucionet të punojnë që këtë ligj ta zbatojnë. Dhuna ndalohet në çdo formë. Ne si dy organizata vazhdimisht po u ofrojmë ndihmë institucioneve që fëmijëve t’u ofrojmë ambient të shëndetshëm për rritjen tyre”.

Pjesë e fushatës “Rrypi nuk është për me m’rreh” ishin ehde fëmijët e Grupit Respect Our Rights-ROR. Kryesuesja e këtij grupi, Puhiza Shemsedini, ka kërkuar nga prindërit që rrypi të mos përdoret si mjet për të ushtruar dhunë ndaj fëmijëve, por për të mbajtur pantollonat: “Sot, në këtë fushatë po duam të sensibilizojmë në radhë të parë prindërit, që ata të kuptojnë rolin që rrypi ka, jo për të rrahur fëmijët, por për të lidhur pantollonat apo fundin. Edhe institucionet duhet të bëjnë shumë më shumë që ne fëmijët ta përjetojmë zbatimin e ligjit që na mbron, duke krijuar siguri dhe kushte e mundësi për neve kudo”, ka përfunduar ajo.

Qëllimi i kësaj fushate është promovimi i Ligjit për Mbrojtjen e Fëmijës – një vit pas hyrjes në fuqi dhe ndalimin e ndëshkimit trupor, duke ndërgjegjësuar dhe vetëdijësuar gjithë qytetarët për parandalimin e dhunës dhe ndëshkimit trupor ndaj fëmijëve si dhe institucionet qeveritare të ndërmarrin veprime të menjehershme në zbatimin e këtij Ligji që fëmijët të ndjejnë mbrojtjen dhe sigurinë dhe të drejtat që iu garantohen nga shteti.
Poashtu, ky aktivitet synon të rris vetëdijën e prindërve dhe kujdestarëve ligjorë për pasojat që ka ndëshkimi trupor dhe përdorimi i dhunës e ushtrimi i dhunës, si një dukuri mjaft e shprehur në familje.

Fushata e ndalimit të ndëshkimit trupor dhe dhunës ndaj fëmijëve RriteMeDashni realizohet në kuadër të programit tematik në fushën e mbrojtjes së fëmijëve dhe qeverisjes me të drejtat e fëmijëve “Detyrimi ynë për të ardhmen – Mbrojtja e fëmijëve dhe qeverisja e të drejtave të fëmijës” i cili zbatohet nga organizata Syri i Vizionit në partneritet me Save the Children, zyra në Kosovë dhe financohet nga Agjencia Suedeze për Zhvillim Ndërkombëtar.

Me respekt,
OJQ “Syri i Vizionit”
Tel. +383 (0) 44 695 650; +381 (0) 39 423 240;
E-mail:naser.lajqi@syriivizionit.org;
info@syriivizonit.org; www.syriivizionit.org

Spiro Konda “pellazgu “, pse ra në harresë ?

0

Fahri Xharra

shkruan Fahri Xharra

E po , të fillojmë ,e thënjet e te huajve . “Kur them Te huaj , e kam fjalën për shkencëtare, publicist, diplomat, gazetar, dhe autor te profesioneve dhe etnikumeve te ndryshme, që kanë shkruar ose janë deklaruar për origjinën, etnokulturën, virtytet e shqiptareve etj. “Ajo që më motivoi më tepër të merrem me ketë temë, është mbyllja e gojës se atyre të cilët shqiptaret mundohen ti paraqesin si ardhacak, kurse veten e tyre për zotë te këtij vendi.” ( e huazuar ). Mirë dhe shumë mirë e thënë . Por ç`të themi kur i joni e thotë edhe më bindshëm se kush jemi , ai kalon në harresë, vepra e tij apo e tyre humbet me qëllim në pluhurin trashë të bibliotekave. Por ne do të vazhdojmë, është koha e jonë . heshtja është krim, mos shpalosja e të shkruarës është goditje më e rëndë që i epet vetvetes.
Prof.Sulejman Kulçe: “Nga Pellazgët kanë mbetur vetëm shqiptarët” ,kurse Maurico Druon-Sekretar i Akademisë frënge: “Shqiptarët i përkasin popujve më të vjetër se vet historia; dhe se gjyshërit e shqiptareve merrnin pjesë në luftën e Trojës, te udhëhequr nga Akili “(…ne njërën anë dhe Hektori ne anën tjetër);

Duke shfletuar veprën e tij “ Shqiptarët dhe problemi pellazgjik” në faqen e parë i hasim vargjet e eposit homerik:” O mbret Zeus dodonas pellazgjik” dhe “ popull hyjnor i pjellë drejt për drejt nga dheu”, do të ishin hapi i parë nga u nis ai fillimisht për rrugën e gjatë e të vështirë. Dhe kështu nuk e donim sepse Vepra e prof. Kondës u la qëllimisht, për gati 40 vjet, në harresë ,por më e keqja është se edhe sot e kësaj dite kjo vepër me qellim vazhdon të harrohet . Ta themi troç Spiro Konda, ishte i pari që mbrojti tezën e prejardhjes sonë nga pellazgët.
Spiro Konda u mor qysh herët me problemin pellazgjik. Që kur ishte student në Universitetin e Athinës, ku u diplomua për filologji klasike, u njoh dhe u miqësua me disa autoritete shkencore të atij Universiteti si prof. Haxhillaqis dhe prof. e arkeologjisë me origjinë shqiptare Dhimitër Arvaniti. Këta ishin studiues të njohur, shkencëtarë seriozë dhe shpallën se problemi pellazgjik është i lidhur dhe zbërthehet në shuma aspekte vetëm me gjuhën shqipe. Po kjo tezë e tyre, që ata e shpallën në formë manifesti, jo vetëm nuk u mirëprit, po përkundrazi u anatemua nga qarqet shoviniste greke që , me dashje dhe qëllime të caktuara, ngatërronin shkencën me politikën.( nga Erget Cenolli )
Megjithëkëtë, për të riun Spiro Konda, pellazgët mbetën në kujtesë dhe do të përbënin qëllimin e punës së tij kërkimore shkencore gjatë gjithë jetës së tij. Vargjet e eposit homerik:” O mbret Zeus dodonas pellazgjik” dhe “ popull hyjnor i pjellë drejt për drejt nga dheu”, do të ishin hapi i parë nga u nis ai fillimisht për rrugën e gjatë e të vështirë. Shprehja “ i lindur prej dheut “ kishte rëndësi se në kohët shumë të lashta parahistorike njerëzit besonin se kur dheu nuk qe forcuar ende, po ndodhej në gjendje baltike, njerëzit dhe kafshët lindnin prej tij të gjallë. Kur dheu u forcua nga dielli dhe erërat, atëherë njerëzit dhe kafshët po lindnin me anë të martesës. Pra “ i lindur prej dheut”, do të thotë i vjetër, autokton.
Çështjen pellazge, duke e lidhur me gjuhën shqipe, e ringjallën dhe e publikuan rilindësit tanë të mëdhenj sidomos De Rada, Naim Frashëri, Sami Frashëri .
Në studimet dhe kërkimet e tij shumëvjeçare, Konda u mbështet te autorët e vjetër grekë e latinë që janë marrë e kanë lënë dëshmi të vlefshme për pellazgët dhe në gjuhën shqipe që është çelësi i zgjidhjes së këtyre problemeve. Në fillim puna e tij ishte ëndërr, pasion po… pastaj u bë realitet.
Pellazgët shtriheshin në një territor të gjerë,” perandoria pellazge,”ku sot banojnë shqiptarët dhe grekët modern
Nga tërësia e veprave të provohen, se shqiptarët janë po të asaj origjine që janë edhe popujt e tjerë europianë d.m.th. të racës Labetike me përjashtim të Ungarëve, turqve dhe Gaskonëve të Spanjës, dhe në anë tjetër se këta, (shqiptarët) janë pasardhësit e Pellazgëve të cilët kështu provohet se janë stërgjyshërit e shqiptarëve. Si rrjedhim rezulton se qytetërimi i sotëm europian i cili konsiderohet prej dijetarëve si pjellja e qytetërimit Elenik (Grek), në fakt është rrjedhja e qytetërimit Pellazgjik (shqiptar), nga pellazgët grekët morën edhe trashëguan qytetërimin e tyre.
Shkrimtarët në të cilët i referohet Prof.Konda janë: Omeri, Esiodi, Pindaeri, Sofokliu, Vakshilidhi, Antologla Lyric, Lipsia, viti MDCCCXC, Stroboni, Herodoti, Tuqidhidhi, Ariani, Makrebi, Pausania, Isihi, Aleksandrini, Panajot Kupitori, enciklopedia e madhe greko – athine, Virgjili te “Enejda”; De Charmes (Mitologjia greke, botim i parë, Platoni, Aristoteli, Dr. Eqrem Çabej etj. ( nga Paulin Kamsi )

Prof. Aleksandër N. Konda është autor i veprave: “Shqiptarët dhe problemi pellazgjik, edhe Etruskët”. pse nuk ribotohen këto vepra?

E dimë që ka dhe nga ata që edhe sot me dashakeqësi dhe me qëllime e paramendime të caktuara politike, pa argumente shkencore, kanë folur keq dhe flasin për shqiptarët duke thënë se raca barbare shqiptare është mbeturinë e ndonjë populli që gjeti strehë në malet e Epirit gjatë përmbytjeve që sollën emigracionet e huaja, pra racë që nuk ka asnjë vlerë e rëndësi.
Teza e tij se shqiptarët rrjedhin nga pellazgët dhe glosat e emrat pellazge shpjegohen vetëm me shqipen, realizohet me anën e gjuhëve të krahasuara sanskrite, greqishte e vjetër dhe shqipe. Duke ndjekur fillin e ndryshimeve fonetike të fjalëve dhe emrave në kohë të ndryshme, shumë fjalë pellazge janë të afërta ose të njëjta dhe shpjegohen vetëm me shqipen. Për këtë autori sjell shumë shembuj, shumë argumente, shumë fakte, citon shumë autorë dhe , pasi mban qëndrim kritik ndaj disave, jep variantin e atij që i duket më i drejtë.
Kur erdhën aty helenët, morën nga pellazgët shumë fjalë dhe emra perëndish e u dhanë trajtë greke. Pra kombësia e parë e fjalës – gur – , është pellazge. Dhe që në Greqinë parahomerike, përpara se të zbrisnin akejtë, para vitit 1500 p. e r . banonin pellazgë, ka dëshmi historike të shumta. Kështu Homeri Argosin e quante pellazgjik dhe jo akaik. Herodoti thotë se para tij Greqia quhej Pellazgjia. Straboni dëshmon se pellazgët , popull i vjetër ishin shtrirë në tërë Greqinë. Pra, konkludon autori dhe lexuesi bindet nga këto dëshmi, del se populli që banonte në Greqi para helenëve, ishte pellazgjik. Dhe pellazgë kishte kudo. Pellazgë në Beoti, pellazgë në Thesali, pellazgë në Thrakë, pellazgë në Mikenë, pellazgë në Argos, pellazgë në ishujt e Mesdheut, në Delos, në Hidra, në Kupros, në Pesos, Lemnos, Kretë, Kios. Dhe – pyllaion = pyll, oros maleianon = mal, junion pelagos = deti jonik, sic shihet kanë kuptim dhe shpjegohen vetëm me shqipen.
Pra . të bindemi se jemi të parët: “ Etruskët janë pellazgë, pellazgët janë shqiptarë thoshte Prof. i filozofisë Spiro N. Konda “
Por ç `thonë të huajt kur kanë dashamirësi : “Dardanet (fis Ilir), janë popullatë autoktone ne pjesën qendrore te hapësirës ballkanike qe mund te përcillet qe nga periudha e zhvilluar e bronzit… shqiptaret janë pasardhës te drejtpërdrejte te Ilireve… varret ne Trebenishte jane Ilire”.( Millutin Grashanin ) Ç`thotë i ynë Mathieu Aref ? – Studiues i shquar ne librin e tij “Shqipëria”, konstaton se shqiptarët rrjedhin nga Pellazgët dhe për ta argumentuar ketë paraqet plot emra te krijesave mitologjike, heronjve të Luftës se Trojës me emra shqip, ose me origjinë nga shqipja. Psh: Zeusi, “mbreti i perëndive”, e nxjerr nga fjala shqipe “Zë”, Zëri”, dhe “Zot” siç i themi tani.
Nga Erget Cenolli e marrim këtë përfundim : “Spiro Konda me veprën e tij “ Shqiptarët dhe problemi pellazgjik”, dha një kontribut të madh dhe iu afrua një hap së vërtetës për zgjidhjen e çështjes pellazge dhe prejardhjes së shqiptarëve. Ai e strukturoi tezën se shqiptarët rrjedhin nga pellazgët dhe vërtetoi se sqarimi dhe zbërthimi i shumë emrave dhe glosave pellazge shpjegohen vetëm me gjuhën shqipe. Materiali i gjerë që solli , faktet, dokumentet dhe vërtetimet për etimologjinë e fjalëve, në sajë të njohurive të tij të gjëra dhe të punës së madhe këmbëngulëse, janë bindëse dhe plotësisht të argumentuara. Është e para herë që një studiues shqiptar boton një vepër kaq të madhe për çështjen pellazgjike me tërë ato dokumente e fakte bindëse. Kjo natyrisht i shërbeu lartësimit të emrit të shqiptarëve si populli më i vjetër në Ballkan dhe ne Evropë.”
“Ilirët ose shqiptarët, këta bijë të paeupur, ishin luftëtar të shqipes, trashëgimtarë të denjë të Akilit, Filipit, Aleksandrit të Madh dhe Piros së Epirit…”( Prof.Edvin Jasques )

Gjakovë, 18.07.2021