Luan – Asllan Dibrani, Gjermani
11 shtatori i vitit 2001 mbetet një nga ditët më të errëta të historisë moderne. Atë ditë, terrorizmi goditi Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe mori jetën e mijëra njerëzve të pafajshëm. Njerëz që kishin shkuar në punë, në udhëtim, në shërbim të qytetarëve, njerëz që prisnin të ktheheshin në mbrëmje te familjet e tyre, por që nuk u kthyen më.
Pamjet e Kullave Binjake në flakë, njerëzit që kërkonin shpëtim, zjarrfikësit dhe policët që hynin drejt rrezikut, janë bërë pjesë e kujtesës së mbarë njerëzimit.
Për ne shqiptarët, kjo tragjedi kishte edhe një peshë të veçantë.
Vetëm pak vite më parë, Amerika kishte qenë pranë Kosovës në ditët më të vështira. Ishte një nga shtyllat kryesore të mbështetjes ndërkombëtare për ndalimin e dhunës, për mbrojtjen e popullit dhe për hapjen e rrugës së lirisë.
Prandaj, kur u godit Amerika, edhe ne ndjemë se ishte goditur një mik i madh.
Kjo plagë ishte dhe mbetet edhe plagë e popullit tim.
Në Prishtinë u ndezën qirinj. Qytetarët u mblodhën në heshtje dhe solidaritet. Ishte një gjest i thjeshtë, por me një domethënie të madhe.
Mesazhi ishte i qartë:
Ne jemi me Amerikën.
Dhe ky mesazh nuk ka humbur asnjë grimë nga rëndësia e tij.
Terrorizmi duhet dënuar pa asnjë mëdyshje.
Vrasja e civilëve nuk mund të quhet kurrë fitore.
Urrejtja nuk është trimëri.
Fanatizmi nuk është heroizëm.
Heroizëm ishte ai i zjarrfikësve që hynë në ndërtesat që digjeshin për të shpëtuar njerëz.
Heroizëm ishte ai i policëve, mjekëve, ekipeve të shpëtimit dhe qytetarëve që rrezikuan jetën për tjetrin.
11 shtatori na mësoi se sa shpejt mund të shndërrohet ideologjia e urrejtjes në tragjedi njerëzore.
Na mësoi se terrorizmi nuk pyet për kombësi, profesion, moshë apo familje.
Godet njeriun.
Prandaj çdo popull që ka përjetuar luftë, dhunë dhe vuajtje duhet të jetë i pari që e dënon terrorin.
Ne shqiptarët e dimë çfarë do të thotë të humbasësh shtëpinë.
E dimë çfarë do të thotë të presësh një familjar që nuk kthehet.
E dimë çfarë do të thotë frika.
Dhe pikërisht për këtë arsye duhet ta kuptojmë dhimbjen e popullit amerikan.
Miqësia e vërtetë nuk dëshmohet vetëm në kohë të mira.
Ajo dëshmohet në ditët e zeza.
Amerika qëndroi me ne kur ne kishim nevojë.
Dhe ne duhet të qëndrojmë me Amerikën në kujtesën e kësaj tragjedie.
Jo për interes politik.
Jo për formalitet.
Por për mirënjohje.
Për njerëzi.
Për respekt ndaj viktimave.
11 shtatori duhet të mbetet një ditë që na bashkon rreth një parimi të thjeshtë:
Jeta e njeriut është e shenjtë dhe terrori nuk ka justifikim.
Sot, kur kujtojmë viktimat, ne nuk kujtojmë vetëm një sulm mbi ndërtesa.
Kujtojmë familje të shkatërruara.
Kujtojmë fëmijë që mbetën pa prindër.
Kujtojmë prindër që humbën bijtë.
Kujtojmë njerëz të zakonshëm që u bënë viktima të një urrejtjeje të jashtëzakonshme.
Dhe kujtojmë edhe një miqësi të madhe mes shqiptarëve dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kjo miqësi është ndërtuar në kohë të vështira dhe pikërisht për këtë ka vlerë të madhe.
Sot, në përvjetorin e 11 shtatorit, përkulemi me respekt para kujtimit të viktimave dhe qëndrojmë pranë popullit amerikan.
Dhimbja juaj është edhe dhimbja jonë.
Plaga juaj është edhe plagë e popullit tim.
Amerika nuk ishte dhe nuk është vetëm.
Nderim viktimave të 11 shtatorit.
Respekt popullit amerikan.
Mirënjohje Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Dënim pa kompromis për terrorizmin dhe urrejtjen.
Luan – Asllan Dibrani,
Gjermani, 11 shtator 2026
