Shkruen e knon: Lirim Patrioti
Lirim Gashi, Prizren
Ia tregova mikes sime të ngushtë një histori që edhe vetë babai i Zotit do ta quante mëkatare, por edhe tepër interesante për t’u harruar.
I tregova për një shqiptare – por jo për një çfarëdo shqiptare.
JO, kjo ishte bukuri e ndaluar nga UNESCO!
Po të provoje ta vizatoje me dorë, lapsi vetë do të vetëvritej nga kompleksi.
E gjatë si shtyllë tensioni, e hollë si kabllo interneti, cicat – o Zot! – sikur tullumbace të mbushura me helium, gjithmonë me tendencë për t’u ngritur në qiell, me mision erotik.
Kur ecte ajo nëpër fshat me shoqet, të gjitha të tjerat dukeshin si komparse nga drama “Zoti e krijoi veç një”.
Por ja ku fillon horor-komedia…
U martua me djalin e parë të një plaku – pas 3 muajsh, burri – bum – vdiq nga një orgazëm që ia kishte tundur dhe qerpikët.
Plaku s’e humbi toruan: “Nuk ka gjë bijë, kemi edhe një djalë tjetër – martohu prapë!”
U martua me të dytin – edhe ky, 4 muaj më vonë, u ngrit si me katapult drejt xhenetit me buzëqeshje sikur t’i kishte parë të pakten 100 virgjeresha të Dr.Shefqet Krasniqit që po e prisnin me duar të hapura.
Edhe me të tretin – njësoj! Por ky ishte dalë pak më i ndjeshëm sepse në momentin e orgazmës, toka u tund, çatia ra, macja iku, dhe ai shkoi me shpirtin e vet drejt qiellit duke bërtitur: “AMINNNNN!”
E kur nuk mbetën më djem, plaku vetë e shikoi nusen në sy dhe i tha me sytë që i shkëlqenin si pasqyrat e BMW-së:
“Bijë… e ndjej që All-llahu ka një plan për ne.”
Dhe ashtu, ajo u martua me vetë vjehrrin.
Tre muaj më vonë, ai u ngrit në sabah, u ngjit sipër saj, bëri “bismilah”, dhe mbeti i ngrirë mbi të, i buzëqeshur, si statujë e ngazëllyer që s’u hoq dot as me ekskavator.
Nga orgazma shkoi direkt në xhenet, me fjalët e fundit: “Ah moj bijë… nuk kam jetuar kot!”
Tani, unë ia tregova mikes sime këtë legjendë erotiko-historike, duke pritur që ajo të tronditej.
Por jo!
Ajo ngriti vetullën, bëri një mimikë filozofike dhe ma ktheu:
“Bleroftë ajo! Ka kërcyer nga një penis në tjetrin si bleta mbi lule – dhe në secilin ka lënë mjaltë që s’do harrohet kurrë.”
Që nga ajo ditë…
Jam duke menduar si t’ia plotësoj dëshirën që edhe ajo të lë mjaltë në organin tim riprodhues… dhe ndoshta edhe në organet riprodhuese të shokëve të mi më të ngushtë.
Bismilahu Rahman e Rahim, shumë mirë do t’i hyn mikes, shumë mirë do t’hyn.
AMIN.
