Akademik Rexhep Qosja, me vdekjen e tij nuk pranoi te perdoret politikisht.
Me amanetin per tu varrosur pa ceremoni fetare deshmoi se eshte intelektual i shquar.
Dhe padyshim ishte i tille. Veprat e tij, kritika letrare flasin per nje studiues te madh, nga me te rendesishmit e kombit shqiptar. Si shkrimtar, romani i tij “Vdekja me vjen prej syve te tille” per vleresimin tim eshte nga romanet me te mira ne gjuhen shqipe, eshte nje lloj perjashtimi ne stil, dramacitet, figuracion letrar. Per mua kur e kam lexuar gjate viteve te stidimeve, ka qene edhe nje njohje me Kosoven dhe shoqerine e saj. Nje pamje tjeter, gati surealiste, qe nuk te hiqet nga imagjinata.
Profesor Qosen e kam vizituar disa here me shtepine e tij, te tejmbushur me libra, per ta intervistuar.
Nuk kam pare kurre shtepi me interesante. Gjithcka ishte ne perfeksion. Me dukej si mendimet e tij te strukturuara, si studimet e tij.
Politikisht mund te mos cmohet ne Kosove, por politika baltos edhe njerezit me te shquar. Ai ishte ze i fuqishem per mbrojtjen e kombit, e deshmoi me veprat e tij te shkruara historike dhe politike.
Nuk do ta harroj fjalinë e tij për një personazh që organizonte protesta gjatë procesit të negociatave për pavarësinë e Kosovës. “Ky është teatër politik” më tha. Eshtë shfaqje pra, inskenim, e si i tillë i dëmshëm. Koha e vërtetoi plotësisht fjalën e profesor Qoses.
Nuk jam pajtuar me te ne shpjegimin e islamit si nje lloj identiteti per Kosoven dhe qe nuk e shihte realisht rrezikun e rrymave ekstreme, ne kohen e ekspansionit digital, por askush nuk mund te gjeje strehe ne mendimet e tij per kete ceshtje. Me amanetin per varrimin, e vulosi kete teme.
Prehu në paqe profesor Qosja!
Almë, ka shumë romane në letërsinë shqipe që janë të mira por cili është më i mir?