Koha kur identiteti trashëgohej si detyrim po perëndon, sot identiteti zgjidhet…!

Shkrime relevante

Notë proteste për trekëndshin e Bermudës

Shkruen e knon: Lirim Patrioti ____ Lirim Gashi, Prishtinë ____ NJË NOTË PROTESTUESE PËR TREKËNDËSHIN...

Siguria e qytetarëve është prioritet dhe përgjegjësi e përbashkët

Prishtinë / Drenas Në kuadër të bashkëpunimit me institucionet lokale, më 3...

Kur identiteti sulmohet, popujt kthehen te rrënjët

Basri Beka Prishtinë ____ Imuniteti shqiptar përballë politizimit të fesë. Në Kosovë, debatet mbi...

Parathënie për një letër që duhet lexuar me qetësi

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë Jo për shkak se kush e...

Shpërndaj

Kryemyftiu i Kosovës Naim Ternava, në varrimin e nënës së udhëheqësit të Turqisë, Rexhep Taip Erdoganit, para disa vitesh…! 

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë 

KUR “TOLERANCA” BËHET ALARM VETËM KUR NJERËZIT ZGJEDHIN LIRSHËM !
Pas deklaratës së ipeshkvit të Kosovës, Dodë Gjergji, i cili kujtoi një të vërtetë elementare – se njeriu ka të drejtë të besojë, por edhe të mos besojë – reagimi i menjëhershëm i Naim Tërnava ishte, si gjithmonë, një leksion për “tolerancën”.
Sa e çuditshme kjo tolerancë:
funksionon për sa kohë askush nuk lëviz, askush nuk zgjedh, askush nuk kthehet te rrënjët.
Por në momentin që dikush merr një vendim personal, të lirë – menjëherë shpallet “rrezik për harmoninë”.
Pra, harmonia sipas këtij standardi nuk është bashkëjetesë, por status quo.
Jo liri, por qetësi e kontrolluar.
Jo tolerancë, por frikë e maskuar me fjalë të bukura.
Sepse le ta themi pa dorashka:
nëse bindja jote lëkundet nga zgjedhja e tjetrit, atëherë problemi nuk është te ai që zgjedh – por te ajo që po përpiqesh ta mbrosh me çdo kusht.
Unë, si Shqiptar Shaljani, nuk kam nevojë për leje nga askush për rrugën time shpirtërore.
As për etiketime, as për paralajmërime të mbështjella me “kujdes institucional”.
Para një viti u pagëzova publikisht në Mitrovicë.
Sot, vetëm nga familja ime e gjerë dhe bashkëfshatarë nga Bajgora e Shalës, dhjetëra të tjerë kanë ndjekur të njëjtën rrugë.
Dhe çuditërisht, asnjë krizë nuk shpërtheu.
Asnjë “harmoni” nuk u rrëzua.
Përveç një gjëje: iluzionit se njerëzit do të qëndrojnë aty ku u thuhet.
Sepse koha kur identiteti trashëgohej si detyrim po perëndon.
Sot, identiteti zgjidhet.
Dhe kjo duket se është ajo që shqetëson më shumë:
jo kthimi i dikujt te rrënjët, por fakti që njerëzit po fillojnë të mendojnë vetë.
Në fund, një pyetje e thjeshtë për predikuesit e “tolerancës selektive”:
Nëse jeni kaq të sigurt në atë që predikoni, pse ju tremb kaq shumë zgjedhja e lirë e tjetrit?
Sepse toleranca e vërtetë nuk ka nevojë të frikësohet.
Vetëm ajo e rreme reagon me alarm.
Dhe le të mbetet e qartë:
asnjë deklaratë, asnjë etiketim dhe asnjë presion moral nuk do ta ndalë një proces që buron nga ndërgjegjja e lirë.
Sepse ajo që lind nga bindja nuk shuhet me frikë.
Dhe ajo që zgjohet në shpirt, nuk kthehet më në heshtje.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu