Pas shkrimeve të mia për dëmin që këto protesta i bëjnë investimeve, dua të hyj në një temë shumë më të thellë.
Sipas meje, ajo që po ndodh nuk është thjesht një debat për një projekt, për një tokë apo për mjedisin. Kjo është një përplasje mes dy vizioneve të Shqipërisë.
Nga njëra anë janë ata që duan një Shqipëri të hapur, të pasur, të integruar në ekonominë globale, me investime ndërkombëtare, turizëm luksoz, vende pune me paga të larta dhe një standard jetese europian.
Nga ana tjetër janë ata që ushqehen me frikë, teori konspirative dhe narrativa identitare për të bllokuar çdo ndryshim.
Gënjeshtra se “Izraeli po blen Shqipërinë” nuk lindi rastësisht. Ajo u shpik sepse disa e dinë shumë mirë se si të manipulojnë emocionet e njerëzve. Mjafton të përmendet Izraeli, hebrenjtë ose Palestina dhe menjëherë mobilizohet një pjesë e opinionit publik që nuk e njeh fare projektin, por reagon emocionalisht.
Kjo nuk është mbrojtje e Shqipërisë. Kjo është propagandë.
Por unë besoj se prapa kësaj fshihet edhe një frikë tjetër, shumë më e madhe.
Frika e qarqeve islamiste nga një Shqipëri që bëhet e pasur.
Sepse le të jemi të sinqertë.
Çfarë ndodh kur një vend varfër është i izoluar, pa perspektivë dhe pa investime?
Njerëzit bëhen më të lehtë për t’u manipuluar. Të rinjtë nuk shohin të ardhme. Mungesa e shpresës krijon terren ideal për ideologji, radikalizëm dhe kontroll social.
Por çfarë ndodh kur vijnë miliarda euro investime?
Ndërtohen hotele, marina, aeroporte, qendra biznesi dhe infrastrukturë. Hapet ekonomia. Krijohen vende pune. Rriten pagat. Të rinjtë mësojnë gjuhë të huaja. Hapin kompani. Udhëtojnë. Bashkëpunojnë me europianë, amerikanë dhe investitorë nga e gjithë bota.
Dhe pikërisht këtu fillon problemi për islamistët.
Sepse një i ri që po mendon si të hapë një biznes, si të blejë një shtëpi, si të ndërtojë karrierë dhe si të përmirësojë jetën e familjes së tij, nuk është më i interesuar të dëgjojë çdo ditë predikime ideologjike.
Një Shqipëri e pasur e zvogëlon automatikisht ndikimin e ekstremizmit.
Një Shqipëri e orientuar nga Evropa dhe Perëndimi e bën islamizmin politik gjithnjë e më të parëndësishëm.
Prandaj unë besoj se beteja e vërtetë nuk është për një projekt turistik.
Beteja është për drejtimin kulturor dhe ekonomik të Shqipërisë.
A do të bëhet Shqipëria një vend modern mesdhetar, i pasur, me turizëm elitar, investime ndërkombëtare dhe standard jetese europian?
Apo do të mbetet peng i frikës, teorive konspirative, propagandës anti-perëndimore dhe njerëzve që shohin armiq kudo sa herë që dikush dëshiron të investojë?
Historia është e qartë. Asnjë vend nuk është pasuruar duke refuzuar kapitalin, duke demonizuar investitorët dhe duke protestuar kundër zhvillimit. Të gjitha vendet që sot admirohen – nga Zvicra te Emiratet, nga Singapori te Kroacia – janë hapur ndaj botës dhe kanë tërhequr kapital, talent dhe investime.
Prandaj pyetja e vërtetë është e thjeshtë:
Kush përfiton nga një Shqipëri e varfër, e izoluar dhe e frikësuar nga investimet?
Sigurisht jo qytetari i zakonshëm. Jo i riu shqiptar. Jo familjet shqiptare.
Ata që përfitojnë janë pikërisht ata që e dinë se sa më e varfër të jetë shoqëria, aq më e lehtë është ta kontrollosh. Dhe kjo është arsyeja pse debati i sotëm është shumë më i madh sesa një projekt apo një copë tokë. Ai ka të bëjë me të ardhmen që Shqipëria zgjedh për veten.
Kush përfiton nga një Shqipëri e varfër, e izoluar dhe e frikësuar nga investimet?
Sigurisht jo qytetari i zakonshëm. Jo i riu shqiptar. Jo familjet shqiptare.
Ata që përfitojnë janë pikërisht ata që e dinë se sa më e varfër të jetë shoqëria, aq më e lehtë është ta kontrollosh. Dhe kjo është arsyeja pse debati i sotëm është shumë më i madh sesa një projekt apo një copë tokë. Ai ka të bëjë me të ardhmen që Shqipëria zgjedh për veten.
