Paramendojeni: disa duan ta lënë Shqipërinë në gjendje nënzhvillimi, me shkurre, baltë dhe tokë të pashfrytëzuar, ndërkohë që investitorët duan ta kthejnë atë zonë në një destinacion turistik luksoz të nivelit boteror.
Po flasim për projekte që mund ta vendosin Shqipërinë në hartën botërore të turizmit elitar, me hotele si Cheval Blanc, simbol i luksit absolut ndërkombëtar. Dhe çfarë kërkojnë “idiotët e dobishëm”? Jo zhvillim, jo investime, jo vende pune, jo rritje ekonomike — por shkurre, izolim dhe varfëri romantike.
E njëjta histeri u pa edhe me aeroportin e Vlorës. Sot, ata që bërtasin kundër çdo projekti madhor, në fakt po mbrojnë nënzhvillimin si model shoqëror.
Kjo zonë ka mundësinë të bëhet një nga rajonet më të pasura të Ballkanit dhe një destinacion luksoz me famë botërore. Pasojat do të ishin direkte: rritje e vlerës së pronave, biznese të reja, punësim, turizëm cilësor dhe pasurim i shqiptarëve të asaj zone për disa gjenerata.
Shqipëria nuk ka nevojë për nostalgji të varfërisë. Ka nevojë për kapital, vizion, infrastrukturë dhe guxim për t’u zhvilluar.
Kur investohet në xhami nga Turqia, askush nuk flet për ndikim të huaj.
Por kur vijnë investitorë ndërkombëtarë për me zhvillu një rajon luksoz, me vende pune, paga të mira dhe prestigj për Shqipërinë, menjëherë dalin disa me protestu.
Kjo nuk është mbrojtje e vendit. Është manipulim nga OJQ dhe interesa që e luftojnë zhvillimin, e dëmtojnë imazhin e Shqipërisë dhe e lënë të mbijetojë narrativa e vjetër se Shqipëria është vetëm vend i trafikut dhe krimit.
Një Shqipëri moderne, e pasur dhe atraktive për investime është përgjigjja më e mirë ndaj këtyre stereotipeve.
