Luan – Asllan Dibrani, Durrës
Vushtrria po kalon një moment që duhet parë me shumë seriozitet. Çështja e Kishës Katolike Shqiptare në Zogaj nuk është më vetëm debat për një objekt fetar. Ajo është shndërruar në provë për shtetin laik, për tolerancën dhe për të drejtën e qytetarit që ta jetojë fenë e vet pa presion.
Sot po shihen dy qëndrime të kundërta: në njërën anë qytetarë që kërkojnë mbrojtjen e kishës, të gurthemelit dhe të së drejtës së besimtarëve katolikë; në anën tjetër protesta kundër ndërtimit të saj.
Kjo situatë nuk mund të ndahet nga qëndrimi publik i Këshillit të Bashkësisë Islame në Vushtrri, i cili e ka kundërshtuar projektin. Kur një institucion fetar hyn në një debat të tillë, përgjegjësia e tij bëhet shumë më e madhe: çdo fjali mund të qetësojë ose të ndezë opinionin.
Pikërisht këtu emra si Naim Tërnava, Shefqet Krasniqi dhe Milazim Krasniqi, si figura të njohura në hapësirën fetare dhe publike shqiptare, duhet të kenë kujdes të jashtëzakonshëm me mesazhet e tyre.
Nuk po i shpall askënd organizator të protestave pa prova. Por nga figura me ndikim kërkohet një qëndrim i qartë:
Katoliku shqiptar ka të njëjtën të drejtë mbi këtë tokë si myslimani shqiptar.
Nëse një familje shqiptare dhuron pronën e vet për kishë dhe procedurat zhvillohen sipas ligjit, atëherë të drejtën nuk mund ta caktojë turma dhe as shumica fetare.
Këtu qëndron problemi themelor i islamizmit politik: jo te besimi islam, jo te xhamia dhe jo te myslimani i zakonshëm, por te momenti kur shumica fetare fillon të sillet sikur ka të drejtë të vendosë çfarë lejohet për pakicën.
Kjo është e papranueshme.
Familja Musa nuk është e huaj në Vushtrri.
Katolikët nuk janë mysafirë.
Kisha e Zogajt nuk është provokim.
Ajo është çështje e lirisë fetare dhe e barazisë qytetare.
Edhe pretendimet për dëmtimin apo largimin e gurthemelit duhet të sqarohen nga institucionet me fakte dhe përgjegjësi. Nuk duhet të lejohet që simbolika fetare të shndërrohet në mjet hakmarrjeje ose frikësimi.
Kosova nuk është shtet islamik.
Nuk është shtet katolik.
Është Republikë laike.
Prandaj çdo përpjekje për ta imponuar fenë mbi qytetarin duhet të kundërshtohet, pa marrë parasysh nga cili drejtim vjen.
Në këtë moment, nga udhëheqësit fetarë nuk kërkohet zjarr. Kërkohet përgjegjësi.
Nga Naim Tërnava dhe nga çdo figurë me ndikim publik duhet të dëgjohet qartë:
Kisha nuk e rrezikon xhaminë. Katoliku nuk e rrezikon myslimanin.
Ajo që rrezikon Vushtrrinë është përçarja.
Nëse një qytetar frikësohet të jetë katolik në qytetin e vet, atëherë nuk kemi dështim të një feje.
Kemi dështim të Republikës.
Prandaj sot beteja e vërtetë në Vushtrri nuk është kryqi kundër gjysmëhënës.
Është:
**LIRIA KUNDËR PRESIONIT.
LIGJI KUNDËR TURMËS.
REPUBLIKA KUNDËR ÇDO TEOKRACIE.**
Dhe pikërisht këtu duhet të qëndrojë shqiptaria: mbi ndarjet, mbi fanatizmin dhe mbi çdo projekt që kërkon ta bëjë qytetarin më pak të lirë për shkak të fesë së tij.
