Kjo është fotografia e dallimit.
Në Afganistanin e vitit 1979, gruaja shihet në rrugë si qenie njerëzore: me fytyrë, me stil, me prani, me identitet.
Në Afganistanin e vitit 2026, gruaja zhduket.
Nuk shihet më fytyra.
Nuk shihet më individualiteti.
Nuk shihet më njeriu.
Shihet vetëm mbulesa.
Kjo ndodh kur islami nuk mbetet besim privat, por zbatohet si rend shoqëror, moral, juridik dhe politik — “sipas teksteve”, siç thonë vetë ata që pretendojnë se është fjala e Allahut.
Rezultati është i qartë:
Gruaja nuk mbrohet.
Gruaja fshihet.
Nuk respektohet.
Kontrollohet.
Nuk nderohet.
Zhduket nga hapësira publike.
Një burrë i dobët ka nevojë ta mbulojë gruan për t’u ndier burrë.
Një burrë i sigurt në vete nuk frikësohet nga liria e saj.
Aty ku gruaja mbulohet deri në zhdukje, nuk kemi moral.
Kemi frikë.
Nuk kemi dinjitet.
Kemi kontroll.
Nuk kemi shoqëri të pastër.
Kemi shoqëri të nënshtruar.
Kur gruaja zhduket, civilizimi ka humbur.
