ARKIVI:
12 Qershor 2026

Telefonata dhe iftari

Shkrime relevante

Protesta të reja dhe ndjekje të të huajve në Belfast

Policia po përpiqet të largojë demonstruesit pranë Newtownabbey në Belfast më...

Në 27 vjetorin e çlirimit nga Serbia

Florim Zeqa Pse dita e çlirimit nuk është festë shtetërore?! Të paktë janë...

Zbulim arkeologjik i paleolitit të hershëm në Zvërnec të Vlorës

Në perëndim të qytetit të Vlorës, pak kilometra larg tij, ndodhet...

Një lajm i gëzueshëm për Lëvizjen e Deçanit – dega në Mitrovicë dhe veprimtarinë qytetare

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë Një lajm i gëzueshëm për Lëvizjen...

Nga autonomia e vitit 1974 te Pavarësia e vitit 2008, kur shkelet Akti i Helsinkit, historia ndryshon drejtimin

Agim Vuniqi, Vashington Nga autonomia e vitit 1974 te Pavarësia e vitit...

Shpërndaj

Prof. Bajram Binaku, Pejë
Xrrrr,xrrrr më bëri telefoni.
Mirë mbrama Bajram, po ku je, a je gjallë? Jo valla jam dekë bile edhe e pamja është kryer i thash.Ti as në t’pame mos me ardhë të shoqi, marre!
Hahaha, Xhevati jam, Xhevat Zeka!
Po ku je mor burr malcije, n’Zvicërr a je këndej?
Jam n’Pejë t’Haxhi Zekës!
A po takohemi e bajmë muhabet, se me pëlqeu intervista jote me Enver Hoxhën, qe e kishe postue në Fejzbuk.
Po more, me ty kam kënaqësi të veçantë të të takoj.
U morem vesh të takohemi në Univers, para orës 19.
Pasi, qe vëllau Bino Binakaj kishtë ardhur poashto nga Gjermania në pushim shkuam në Univers se bashku. U takuam dhe zumë vend në një kënd, në sallën e madhe. Asnjë njeri ulë as n’fund e as n’krye të sallës. Ishte objekti krejt bosh. Xhevat Zekaj me pyet:
“Çështë kështu, as një njeri n’restoran”?
“Prit pak, i thash, tash edhe nja 15 minuta ke me pa marifet me sy”.
Morem nga një birrë Peje dhe pas disa minutash u degjue ezani. Futu një grup, futu tjetri e futu tjetri pas tij.
Deri sa u mbush knap, krejt salla. Ndërsa mue mu kujtue një roman, qe e kisha lexue në fillore ku në një rast shkruante:”Si e ke emrin”?
“Fuk e n’dushk”!
Po ti:”Fuk e mbas tij”
Në këtë moment, Xhevati, qe nuk ishte mësue më këto pamje me pyet:
“Mos ka far dasme në këtë hotel”?
“Jo more”, i thash, iftar ka o shoqi jem, ku po rrnon”?
Secila tavolinë kishte menynë për iftar.
Kamarierët, fillimisht nisen sherbimet me llokume e ujë, pastaj me paragjellë, gjellë e për fund me tortë e bakllavë.
Të vetmit ne ishin, qe pinim birrë.
Hiq si besohej Xhevatit, qe i tërë restoranti kishte musafirë agjerues, qe kishin ardhë për iftar aty. Unë i thash:”Vetëm një birrë nese e gjen në tërë hapsirën e restorantit, qe dikush pi, unë do ti jep 100 euro! Dhe vertet shiquam në të katër anët dhe nuk kishte, asnjë, qe shërbehej me birrë.
Unë isha krejt indiferente, poashtu edhe Xhevati, ndërsa Mustafa, me një zë të ulët tha: “Kosova po kthehet në Arnautstan”, siq thot Bajram Kabashi!
Mendoj, qe Ramazani është çështje përsonale, mirëpo, iftari nëpër rrugë, restorante, vende publike nuk i bën nderë as muslimanit e as zotit!

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu