“Vërshima arnaute” edhe para xhamisë së Sulltan Mehmetit II Fatihut, në Prishtinë
Raif Gashi, Prishtinë
Poezi
Poshtrim, apo pritna Evropë
Duke ndejt
se ç’më ikën mendimet:
Thash me vete
e çka nuk thash
ejani në shkollat tona të mësojmë
se si me u sha,
si me kanë më dylbera,
si me dal me dy
e dyqind fytyra
si me vjedh e mos me pranue,
si atdheun me e poshtënue
me e coptue
e sakatue
si me ju nënshtruar erdoganizmit,
serbizmit dhe rusizmit,
si me u flliq deri në fyt
e me i thënë fliqenisë
eja të marr ngryk
të përqafojë e të puthi në ball
se ne sot u bënëm përrallë
Thash me vete
mos me dasht atdheun dhe vetveten,
në xhami e kisha mirë jemi duke shkue
çka na duhet neve me mesue,
bile këtu kisha dasht mos me ndije fare
më mirë me shkolla të bëjmë hajgare-tallje,
me e përdhosur gjakun e kombit
tok me historinë e tij,
me ju thënë shkurt heronjëve tradhtar,
e tradhtarët me i bë pushtetar,
pra të parë,
si me i thënë armikut
ishe dhe je shpëtimtar,
si mos me kanë më shqiptar,
me u bë komb kosovar e magar,
si me sha
kurrë mos me u ndal.
Oj Evropë kurrë mos na prit
se na jemi ba otomanist.
