ARKIVI:
18 Qershor 2026

Koha kur identiteti trashëgohej si detyrim po perëndon, sot identiteti zgjidhet…!

Shkrime relevante

Një “PO” e madhe për gazin amerikan – Një investim në të ardhmen e Kosovës

Prof. Sabri Tahiri, Gjilan Kosova gjendet përballë një vendimi që tejkalon politikën...

Kur politika flet, por shkenca mungon: Si mbeti Kosova pa mendimin e saj energjetik

Agim Vuniqi, Vashington ____ Nga historia e zhvillimit industrial të Kosovës del një...

A po hyn Shqipëria në një fazë të mosbindjes totale qytetare?

Prof. Dr. Fadil Maloku, sociolog, Prishtinë Në traditën e demonstrimeve qytetëruese, apo...

Kur ndërgjegja vlen më shumë se disiplina partiake

Nga Frank Shkreli ________ “Nuk ua kam marrë mandatin e deputetit. Ma keni...

Gazi Amerikan, Kosova dhe keqinterpretimet gjeopolitike

Nga Agim Vuniqi, Vashington ____ Në debatin publik është përsëritur shpesh pretendimi se...

Shpërndaj

Kryemyftiu i Kosovës Naim Ternava, në varrimin e nënës së udhëheqësit të Turqisë, Rexhep Taip Erdoganit, para disa vitesh…! 

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë 

KUR “TOLERANCA” BËHET ALARM VETËM KUR NJERËZIT ZGJEDHIN LIRSHËM !
Pas deklaratës së ipeshkvit të Kosovës, Dodë Gjergji, i cili kujtoi një të vërtetë elementare – se njeriu ka të drejtë të besojë, por edhe të mos besojë – reagimi i menjëhershëm i Naim Tërnava ishte, si gjithmonë, një leksion për “tolerancën”.
Sa e çuditshme kjo tolerancë:
funksionon për sa kohë askush nuk lëviz, askush nuk zgjedh, askush nuk kthehet te rrënjët.
Por në momentin që dikush merr një vendim personal, të lirë – menjëherë shpallet “rrezik për harmoninë”.
Pra, harmonia sipas këtij standardi nuk është bashkëjetesë, por status quo.
Jo liri, por qetësi e kontrolluar.
Jo tolerancë, por frikë e maskuar me fjalë të bukura.
Sepse le ta themi pa dorashka:
nëse bindja jote lëkundet nga zgjedhja e tjetrit, atëherë problemi nuk është te ai që zgjedh – por te ajo që po përpiqesh ta mbrosh me çdo kusht.
Unë, si Shqiptar Shaljani, nuk kam nevojë për leje nga askush për rrugën time shpirtërore.
As për etiketime, as për paralajmërime të mbështjella me “kujdes institucional”.
Para një viti u pagëzova publikisht në Mitrovicë.
Sot, vetëm nga familja ime e gjerë dhe bashkëfshatarë nga Bajgora e Shalës, dhjetëra të tjerë kanë ndjekur të njëjtën rrugë.
Dhe çuditërisht, asnjë krizë nuk shpërtheu.
Asnjë “harmoni” nuk u rrëzua.
Përveç një gjëje: iluzionit se njerëzit do të qëndrojnë aty ku u thuhet.
Sepse koha kur identiteti trashëgohej si detyrim po perëndon.
Sot, identiteti zgjidhet.
Dhe kjo duket se është ajo që shqetëson më shumë:
jo kthimi i dikujt te rrënjët, por fakti që njerëzit po fillojnë të mendojnë vetë.
Në fund, një pyetje e thjeshtë për predikuesit e “tolerancës selektive”:
Nëse jeni kaq të sigurt në atë që predikoni, pse ju tremb kaq shumë zgjedhja e lirë e tjetrit?
Sepse toleranca e vërtetë nuk ka nevojë të frikësohet.
Vetëm ajo e rreme reagon me alarm.
Dhe le të mbetet e qartë:
asnjë deklaratë, asnjë etiketim dhe asnjë presion moral nuk do ta ndalë një proces që buron nga ndërgjegjja e lirë.
Sepse ajo që lind nga bindja nuk shuhet me frikë.
Dhe ajo që zgjohet në shpirt, nuk kthehet më në heshtje.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu