Një fotografi, një jetë, një dëshmi
Këtë fotografi ma gjeti vajza ime, Vesa Muji, në shtëpinë e prindërve në Pejë dhe ma dhuroi për 68-vjetorin e lindjes sime.
Kur e shikoj, nuk shoh vetëm një djalosh të ri të viteve të ABBA-s dhe Boney M. Nuk shoh vetëm flokët e gjata dhe ëndrrat e rinisë.
Shoh fillimin e një rruge.
Një rruge që do të më çonte në burg, në tortura, në sprova mes jetës dhe vdekjes.
Vizatimet e mia janë kapitujt që mungojnë në këtë fotografi.
Ato tregojnë qelinë, urinë, hetuesinë, vetminë, pritjen dhe shpresën.
Por tregojnë edhe dashurinë.
Dashurinë e Fetijes, e cila, kur errësira dukej pa fund, më tha:
“Nëse më merr për grua, të pres edhe njëzet vjet.”
Dhe më priti.
Prandaj kjo fotografi nuk është vetëm kujtim rinie.
Ajo është faqja e parë e një historie që kaloi nëpër burg, nëpër luftë, nëpër liri dhe nëpër familje.
Sot, kur kanë kaluar lindja, rinia, burgu, lufta, çlirimi dhe vitet e familjes, e shikoj këtë fotografi me mirënjohje.
Sepse ajo më kujton jo vetëm atë që kam qenë.
Por edhe atë që kam arritur të mbetem.
Sak Muji
68-vjetori i lindjes
smuji’26
