NJËRIU NGA PADITURIA ËSHTË PJELLË E SË KEQËS
Shqipja jote është dallgë – dallgë, ku kodra dhe fushat këmbejnë njëra – tjetrën, pasta gugatje në media; si kafshë nuk do të ishte tigër, një ari mizash.
Shkaku i shpërthimit të sëmundjes apo të paktën si një paraprijës i menjëhershëm i sulmit që i nisur menjëherë pas kandidimit për “Kuvendin e Kosovës”. Te idetë e pamjaftueshme të këtij tipi ndeshen sidomos në fushën e mediave e ekspreriencave e të ndjenjave suksuale.
Për këtë do të jap një shembull të nxjërrë nga vrojtimet e mia: rasti i kandidatit për deputet e qorton Kurtin, sepse, ndërsa ky vetë nuk merrej me kurimin e trurit të tij të sëmurë. Ai se në çfarë shkalle kandidati e përdorë të menduarit, shëndërrimi i euros në dinar të shkajut, gënjeshtrat e tij në media dhe për metoden e veprimeve të grupit të tij, tregon se sa vërtetë është Homo sapiens. Megjithatë, është e pa mundur që të ndaletë në një konstatim të tillë. Ne duhet të përpiqemi për të kuptuar shkaqet e kësaj dukurie negative për shoqërinë shqiptare, për të mos rënë në gabime, duke menduar se gatishmeria e “depuetetit të ardhshën” për mashtrimin është pjesë e natyrës së tij, të cilën asgjë nuk mundet ta ndryshojë.
Deputeti i ardhshëm, për nga origjina e tij, është antërë e një kopeje politikanësh analfabetësh kronik. Veprimet e tij janë të përcaktuara nga motivet (shtysa) instiktive për të ndjekur pas oligarkun e PDYKYS për t’u ndodhur në një kontakt të ngushtë me kopen që e rrethojnë atë. Përderisa është i ngjashëm me kopen e politikanëve të “korruptuar”. E mira dhe e keqja, e vërteta dhe gënjeshtra, të gjitha këto përcaktohen nga kopeja. Megjithatë këta, gjithsesi, nuk janë vetëm kope delesh të opozites. Kandidati është gjithashtu edhe servilë, i pajisur me pavetëdije, është vetë natyra e tij, të cilat për nga vetë natyra nuk është i pavarur.
Gjendja e pacienit të PYDYKYS është diçka e komplikuar ajo e kandidatit, ngjallë edhe më shumë mendime të tjera të ndryeshme. Por dy gjëra të papritura para zgjedhjeve na bëhen të qarta qysh tani. Është jashtë çdo dyshimi pasioni i shtypur në rastin e Kryeziut i cili është i armiqësuar kundrejt Kurtit. Meqë ky agrisivitet i tij, i ka rrënjët në fazën sadiste, shprehur dukshëm te ky kandidat etj., atij i mjafton edhe njëfarë uljeje në drejtim fazës urale të zhvillimit, që vihet re edhe te zhurmuesit e partive opozitare.
Cili je ti! Asgjë kurrë nuk arrin kështu me deformimet tuaja në media, siç je; t’i përherë injoron çdo gjë kur nuk i kupton gjërat. Kur ti sheh diçka të shkruar në frymën kombëtare; fillimisht këtë e deformojnë sytë e tu dhe organet e shqisave. Pastaj ideologjia e jote, politika, shoqëria, xhamitë; e pastaj i deformon ato. Për fatë të mirë kam më shume miqë e dashamirë nga Drenica se sa injorantë e rimohues të… Është diçka që ti e bënë si në gjumë ashtu e dhe zgjuar: në fillim shpik dhe fantazon për njeriun me të cilën keni të bëni, pastaj e gjykon dhe e adhuron.
Në këtë mënyrë t’i do ta mëson shenjën e parë që e ke dhe i ke disa nga sëmundjet më të përhapura mendore, mes tyre mitomania. Megjithatë, MBIUNI sillet sikur të mos ketë zhvillim të diturisë, sikur për të është i njohur pasioni agresiv me formulën gojore të vërtetë dhe në të gjith karakterin e tij efektiv, dhe marrëdhëniet me Unin i ka të atilla, sikur të nisej pikërisht nga kjo hipotezë. Sjellja e tij, duke mos e njohur vetes kurrfarë mëkati, është i detyruar, nga ana tjetër, të provojë ndjenien dhe të mbajë një përgjegjësi, të cilën nuk mund t’ja shpjegojë vetes.
Çfarë lloj egoizmi, mendon ti, çfarë lloj egoizmi të mos mendosh se dëshmon jo vetëm, por edhe për familjen e të tjerëve që nuk janë me opozitën, që, e plagos, ofendon, shkaktonë dhimbje nuk e ndien vetëm ti, por e përçon më tej, të shumfishuar, me të gjitha pasojat.
Unë të korrigjoj: e tashmja dhe e ardhmja të janë ampotuar tek Ju, kanë mbetur ende vetëm gjurmët e politikës opozitare 20 vjeçare, ekzistenca e përfituar, ato ankohen gjithmonë sa herë ti zotnia i paknaqur që shfaqesh si shpëtimtari i situatave, ato ankohen gjithmonë sa herë ti, qoftë edhe një çast të vetëm, e harron dhimbjen e Mitrovicen e Isa Boletinit, nën shkja e shkina, sjellja e juaj ngrin në çastin kur ti e sheh që Mitrovica mbetet pjesë e pandare e Dardanisë.
Me siguri do ta pyesish veten ndonjëherë opozita përse pikërisht në Albinin dhe fillimish ti u zemërove shumë, u tërbove, do t’i kishe dashur që ti bërtisje, ta shaje, t’a shtroje në dru dhe e gjithë partija e VV-së, të ishin fajtorë, një për një, mirpo gjatë vitetve një pyetje sa vite dhe korkon përgjigje: çfarë dimë ne në të vërtetë për Albinin që ne e duam dhe mendojmë që do të fiton 70%.
Larg qoftë! Nuk kthehet nata e prontos dhe e opozites, se iku përgjithmonë!
Në këtë shkrim jam përpjekur të tregoj se përgjigje për këtë pyetje të tregoj se përgjigje për këtë mund të jepet vetëm atëherë kur do të bëhet një ndarje e qartë midis politikës autoritare e disa oligarkeve opozitar dhe asaj politike kombëtare dhe midis udhëzimeve për shpëtim e Mitrovicës dhe kurimit të shpirtërave të këqinjë.
Kush nga ne vërtetë e di?
Nga kush këto krijesa u shfaqën.
